ſeruus opprimater auteriore ſententia? nec rurſus dum huic īmoderate condeſcenditur; ille debito fraudetur honore. Audi igitur et diligent̓obſera angelicam in huius mediccoris ortu diſtributionem. Gloriainquūt in altiſſimis deo; et in terrapax hominibus bone voluntatis.¶ Huius demiqꝫ graciā obſeruationis fideli reconciliatori xpriſto. nectimoris ſpiritus defuit: quō patriſemper reuerentiam exhiberet. ſemper ei deferret. ſemper eius gloriamquereret. nec ſpiritus pietatis; quomiſericordit̉ compateretur hominibus. Vnde et neceſſarium hobuitſpiritum quoqꝫ ſcientie: per quemtimoris pariter ⁊ pietatꝭ diſtributiofieret inconfuſa. ¶ Et nota ꝙ inprimo illo pntum noſtrorum peccōto/ tres quidem aūctores extiterūt?ſed manifeſte defuerunt tria tribꝰ.dico erum euam. dyabolum et adāNon habuit eua ſcientiam; que vtait apoſtolꝰ ſeducta eſt in preuaricatione. Serum hec quidem ſerpentinon defuit. qui callidior deſcribiturceteris animantibus. ſed pietatemmalignus non habuit: qui homūicida factus eſt ab iuicio Adam vero pius forte videtur mulierem non contriſtando: ſed timorem domini dereliquit: voci illius obediens potius ꝙdiuine. Btinci magis timor dn̄i p̄ualuiſſet in eo⁊ ſicut de xp̄o ſignanter legitur; quia repleuit eū nō pietatis ſpiritus ſed timoris. In omnibus enī et per oīa piētati ꝓximoꝝtimor dn̄i prefetendꝰ eſt; et ſolꝰ ipſeeſt qͥ totū ſibi debeat homine vendicare ¶ In hijs ergo tribꝰ. timorepietate / ⁊ ſcientia: medictor noſterrecōciliauit hoīes deo. Nā in cōſilio⁊ fortitudine de monu aduerſarij liberauit Conſilio ſiquidē pͥſtino iurepͥuauit hoſtē: data poteſtate vt mānꝰ iniceret īnocenti. ſortitudine p̄ualuit ne violēter poſſit retinere redēptos. dū victor ab inferis redijt: ⁊ vita hoīm cum eo ſurrexit. ¶ Exinte cibat nos pane vite et intellectꝰ:potat aqua ſapientie ſalutaris Eſtemī intellectus terū ſpūaliū et inuiſibiliū verus aīe panis. confirmanscor noſtru; et ad oē opus bonū roborcins in oī exercitatione ſpiritaliCarnalis autē homo qui nō ꝑcipitca que ſūt ſpiritus dei. ſꝫ ſtulticio illividetur. gemiat et lugeat dicens. Aruit cor meū; quia oblitus ſū comedere pane meū. Ecce enī mera ⁊j ꝑfecta ſentētia eſt. nō ꝓdeſſe hoī ſi mūdū vniuerſū lucretur: aīe ſue detrimentū faciat Sꝫ quādo id caꝑe poſſit quarꝰ? Sine cauſa laborat; quiſqͥs ei ꝑſuadere conct̉. Un̄ hoc? Nēpe quia illi ſtulticiā videt̉. Quid verius? ꝙͣ iugū xp̄i eē ſuaue? Apponehomini ſeculari ⁊ vide ſi non lapidēꝙ pane reputabit Et certe huuiſmodi intelligentio veritatis interne viuit aīa. et hic cibus eſt ſpiritualis.Non enī in ſolo pane viuit homoſed in oī verbo qd̓ ꝓcedit de ore deiVerumptamen donec ſapiat veritas: non ſine difficultate ad interiora traicitur. Vbi vero in ea ceperitoblectari. iam non cibus ſed potuseſt; et ſine difficul̓tate intrat ad animam. quo videlicet ſpiritualis cibꝰ