ītelligētie potu ſapiētie digerat̉: neip̄iꝰ īterioris hoīs artubꝰ id ē affertibꝰ ſiccitate laborātibꝰ oneri mogꝭſit ꝙͣ vtilitati. ¶ Ex omnibusergo que ſaluādis fuerant populisneceſſaria; nichil penitus defuit ſaluatori Ipſe eſt eium de quo precinityſcias. Egredietur virga de radice yeſſe: ⁊ flos de radice eius aſcendet̉. et reqͥt ſcet ſuper eum ſpiritusdomini. ſpiritus ſapiencie et ītellectus. ſpiritus conſilij ⁊ fortitudinis.ſpiritus ſciencie et pietatis: et replebit cum ſpiritus timoris dn̄i. Illudſanc diligenter attende. ꝙ ſtoremhūc de radice non de virgā dixeritaſcenſurū. Etenim ſi noua xpriſti caro in virgine crecta eſſet ex ruchilquob eſtimauerunt nonnulli nonde radice flos: ſed forte de virga di⁊ poterat eſcendiſſe. Nunc autemq̄ ꝓdijt de radice ſine dubio ꝯmuniab origine probat̉ habuiſſe communem materiam Nam ꝙ ſuper eumſpūs requieuit: nichil in eo contradictionis fuiſſe declarat In nobigenim quia nō oīno ſuperior eſt ſpūsnō requieſcit: carne nimirū aduerſus ſpiritū. et ſpiritu aduerſꝰ carnēcōcupiſcente: a quo nos cōflictu liberet. ī quo nichil ſimile fuit. nouꝰhomo et verꝰ homo. qͥ vei̓m carnisnoſtre ſuſcepit originem: ſed vetusfermētū ꝯcupiſcentie non ſuſcepit¶ Sermo pͥmis in tamis palmatum de tribus ordinibus obſequeꝝtium xpriſto.On ſine cauſa ſpiritāſpōſi pariter ⁊ dei ſuihabēs eccleſia: ꝓceſſionem hodie nouo q̄dum et mita cōiuncitone addidit poſſioni. Nam ꝓceſſioplauſum hobet: paſſio plunctum.Qm̄ ergo ſapiētibꝰ et inſiprētibusdebitores ſumꝰ: videamꝰ qͥd vtriſqꝫꝯferat hec ꝯiunctio. Et prius quidēquid ſecularibꝰ indicet: quoniā nonpͥus ꝙ ſpirituole. ſed qd̓ aīaleVideat ſeculoris aīa. videat ⁊ ītelligat: qm̄ extrema gaudij luciꝰ otcupat Propter hoc etum qui ceteraquoqꝫ cepit facere et docere. non ſolūverbis p̄dicans. ſꝫ ⁊ exemplis. qd̓ante predixerat ꝑ prophetam. qm̄oīs caro fenū. ⁊ oīs gloria eiꝰ quaſi ſtos feni: eciam apporēs in carnemanifeſte ſtuduit ꝓbare in ſeipō Vnde ⁊ ꝓreſſionis gloriā voluit ſublimari: qͥ paulo poſt ſibi nouerat īminere diem ignominioſiſſime paſſionis. Quis ergo ſperare ium debeat in incerto glorie temporalis. cūvideat in ipſo quoqꝫ qui peccatumnon fecit creatore temporum Iconditore vniuerſitatꝭ poſt exaltationētantō. tantā nichilominꝰ huīliutionem ſequi? In eadem enī euitote. aplebe cadē. ⁊ eodē temꝑe. nūt quidēꝓceſſionis gloris et diuinis ē laudibꝰ honoratꝰ: poſtmodū vero īterrogatꝰ cōtumelijs ⁊ dormēto. cū ſceleratꝭ reputatꝰ Hic eſt trāſitorie letice finis: hic fructꝰ glorie temꝑalisPropterea prudēter orait ꝓph̓s. vtcantet dn̄o gla eiꝰ et non cōpungaturꝫ id eſt ꝓ ceſſionem habeat. quō