Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Onſiderare eſt fratres in ſolēpnitrite hodierna donunice annūciationis velut amēniſſimā quandum planiciē: ſimplitē noſtre reparationis hyſtoriā. Iniūgitur noua legatio angelo gabrieli; et nouā virgo profeſſa virtutē noue ſalutationis honorat̉ obſequio. Antiqua exrluditur maledictio mulierū: nouānoua meter accipit benedictionemImpletur per graciā quē concupiſcēciā neſcit: vt ſpiritu ſuperueniēte altiſſimo pariat filiū: q̄ virū dedignat̉admittere. Intrat ad nos eqdē porta ſalutis andidotū: quā venenū ſerpentis īgrediens vnuerſitatē generis occuparat humani Innumeroshuiuſcemōi flores ex hijs facile eſtlegere pratis; ſed intueor mediā ꝓfunditatis abiſſū. Abiſſus plane inperſcrutabilis incarnatioīs domini& ſacramentū: cibiſſus impenetrabilis. verbū caro factū eſt. et hebitauit in nobis. Euis enim īueſtiget.quis attingat. quis appꝫchendet?Puteus altus eſt: ⁊ in quo hauriānon eſt michi. Serutamen ſoletinterdū ſuperpoſita puteis humecta& lintheamīa vapor exalans Propterra ſane licꝫ irrupere reteor ꝓprieconſcius infirmitatio. frequēter tamen velut ſuper os huius putei expando ad te dn̄e inanusmeas; proeo īy cnima mea ſit ſicut terra ſineaqria tibi. Et nūc ſi quid eſt ꝙ aſcēdente de deorſū nebula tenuis ebiberit rugitatio/ vobis fratres modicūillud ſine inuidis cōmunitare propoſui: velut expreſſo linthecimine velexigua refundens celeſtis ſtilligdiscoris. Quero igitur qua ratio bne filius magis incarnatus ſit ꝙͣ pater aut ſpiritus ſancius. cū totiustrinitatis non modo equalis ſit gloria: ſed et vna cademqꝫ ſubſtantioSed quis cognouit ſenſū domini.aut quis conſiliorius eius fuit? Altiſſimū eſt miſteriū: nec nos oportet temere ſuper huiuſcemōi precipitare ſententiā. Videtur tamen necpatris nec ſpiritus incarnationē inpluralitate filioꝝ effugiſſe cōfuſionem: dum alius dei alius hominisfilius diceretur. Videtur et id moxiine congruū. vt is ſpecialiter filiusfieret. qui filius erat; ne quid eſſetambiguitas in homine. Seniqꝫ ipſa eſt virginus noſtre gloria ſingulciris et excellēs prerogatiua marieꝫꝙ filium vnum eundemqꝫ cū deo potre meruit hobere cōmunē. Quā ſone periſſe conſtat: ſi nō filiꝰ incarnaretur. Sed nec nobis ſili̓s alia dori poſſet occaſio ſperande hereditatis. Factus ſiquidem primogenitusin multis fratribus qui vnigenituserat. aſciſcet eos ſine dubio in hereditatē: quos vocauit in adoptionē.Si enī fratres; et coheredes. Hicergo xpriſtus ihēſus medictor fidelis. ſicut in perſona vna. dei honuniſqꝫ ſubſtantia cōpulauit ieffebili ſatramento⁊ ſit et in ipſa reconciliatione. conſilio vſus altiſſimo medianon deſetuit equitatem: vtriſqꝫtribuens quod oportebat. honoremdeo. homini miſerationem. Hec enim optima inter offenſū dominūI reum ſeruum formā compoſitionis ⁊vt net honorondi domini zelo