cignoſcimꝰ qm̄ nichil ſumꝰ: hāc diſcimꝰ a nobiſip̄is. I ab īfirmitate ꝓpria. Poſteriore calcamꝰ glum mudiꝫ ⁊ hac ab illo diſcimꝰ/ qͥ exinatuuit ſemetip̄ꝫ formā ſerui accipiēs.qui etiā queſitus in regem fugit: q̄ſitus ad tāta ꝓbra. ⁊ ignonunioſūſignū crucis/ ſponte obtulit ſemetipſum Suit ergo ſi dormire velimꝰ inter medios tleros. id eſt duosaduentꝰ / pene nr̄e deargentate; vtillā ſcilicet virtutū formā teneamꝰ.quā I verbo I exēplo cōmendauitinituui.xp̄s pn̄s in carne In argento ſiquidem nō incōgrue intelligitur humanitas eius; ſicut in auro diuinitasOmnus itaqꝫ virtꝰ nr̄a. tam longeeſt q̄ virtute vera. ꝙͣ longe eſt ab eaforma; ⁊ oīs pena nr̄a ad nichilumvalet: ſi non fuerit deargentato/Magna quedā pēna eſt pauꝑtas:qua tā cito volatur in regnū celoꝝ.Na in alijs virtutibꝰ que ſequtur.ꝓmiſſio futurs temꝑe indicat̉. paupertati nō tam promittitur ꝙͣ daturVnde ⁊ in pn̄ti temꝑe enūciatū eſt.qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ: cū in ceteris dicatur. hereditabūt. conſolabūtur et ſimilio. ¶ Videmꝰ autē pauperes aliquos/ qui ſi verā haberentpauꝑtatem. nō adeo puſillanimesuiuenirētur. et triſtes; vtpote reges⁊ regeꝫ celi. Sꝫ hij ſunt qui pauperes eſſe volūt. eo tn̄ pacto vt nichileis deſit; ⁊ ſic diligūt pauꝑtatē. vtnullā inopia paciantur ¶ Sunt etalij mites: ſꝫ ꝙͣdiū nichil dicitur velcgitur niſi ꝓ eoꝝ arbitrio Patebitautē ꝙͣ longe ſint a verai māſuetudineꝫ ſi leuis oricitur occaſio. Hec autem māſuetudo qūo hereditabit. q̄anͣ hereditatē deflectitur vel deficit?¶ Alios quoqꝫ lugētes video: ſedſi de corde ꝓcederet ille lacrime. nōita facile ilico ſoluerētur in riſū Nūcaūt cū habūdantiꝰ ocioſa ⁊ ſcurriliaperba ꝓfluant ꝙ prius lacrime. lacrimas huiuſmodi de hijs eſſe noncirbitror. quibꝰ cōſolatio diuina ꝓmittitur: qn̄quidem poſt illas tamfacile cōſolatio vilis admittiturAlij tam vehementer contra alioꝝdelicta zelantur. vt videri poſſent eſurire ⁊ ſitire iuſticiā. ſi eſſet apud eos de ſuis quoqꝫ peccatis ⁊ idē iudicium: ſꝫ nūc pondꝰ ⁊ pondꝰ vtrūqꝫeſt abhominatio apud deū Nam ꝯtra alios tā impudēter ꝙͣ īmanitereſtuant: ſeipōs tam inſipienter ꝙͣ inutilit̓ palpant ¶ Sunt alij miſericordes de hijs q̄ ad ip̄os nō ꝑtinet.qui ſcādalizātur ſi nō datur oībꝰ habudanter; ſic tn̄ vt ip̄i ne ī modicoquidē gͣuent̉. Ꝙ ſi miſericordes eſſent: de ſuo facere deberet mīam. ſinō poſſūt de terrena ſubſtātici. de volūtate bona duiret hijs qͥ cōtra eosforte peccare viderēt̉ indulgētiā: derēt dulce ſignū. ꝟbū bonū qd̓ ē ſuꝑdatū optimū. vt eoꝝ mētes ad penitētiā ꝓuocaret Deniqꝫ et hijs et orbꝰ quos ī pcc̄o eē cognoſceret; ꝯpaſſione īpenderet. ⁊ orationē. Alioqn̄mīa illoꝝ nulla ēt ⁊ mīam ꝯſequēt̉nullā ¶ Itē ſt̓ qͥ pcc̄a ſua ſic ꝯfitēt̉.vt videri poſſēt ex deſiderio mūdādicordis id age̓: oīa eī ī ꝯfeſſioē lauāt̉; niſi ꝙ ec q̄ ip̄i ſpōte dicūt alijs/ab alijs paciēt̓ audie̓ nō poſſūt Queſi ve̓ mūdari deſideraret. vt vidētur.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten