Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

medios cleros Hec enī ſūt duo brachia ſpōſi⁊ int̓ que ſpōſa dormuēsaiebat Leua eius ſub capite meo: etdextera illiꝰ amplexabitur me Nāin ſiniſtra ſiquidē eius ſicut alibi legimus. diuicie A gloria; in dexteralōgiturnitas vite In ſiniſtra inquit eꝰ diuicie ⁊ gl̓ei. Filij adam genus auarū ⁊ ambitioſū audite. Ꝙvobis cū terrenus diuicijs ⁊ gloriotꝑali. que nec vere nec veſtre ſunt?Argentū I aurū nonne terra eſt rubea et alba? quam ſolus hominū error facit aut magis reputat precioſam? De iūqꝫ ſi veſtra ſunt hec: tollite ea vobiſcū Sꝫ homo cū interierit nō ſumet oīa: ncqꝫ deſcendet cūeo gl̓ci eiꝰ. Vere gͦ diuicie nō opesſūt ſꝫ virtutes: quas ſecū ꝯſcīa portat. vt īperpetuū diues ficit/ Degl̓a quoqꝫ dicit apoſtolus. Glorianrā hec eſt: teſtimoniū ꝯſcīe noſtreHec ē vtiqꝫ vera gl̓e? que eſt a ſpūperitatis. Ipſe enī ſpūs teſtimoniūꝑhibet ſpiritui nr̄o? ꝙ filij dei ſumꝰGloria vo quā ab iuice accipiūit/ qͥgl̓um que eſt qͥ ſolo deo nō requirūtvana eſt: qm̄ vani filij hominū Inſipiens tu/ qui merces congregas inſaccū pertuſū: qui theſaurū tuumalieno in ore cōſtituis: ignorans ꝙarcha iſta non clauditur. nec ſerashabet. Quanto melius ſapiūt quitheſaurū ſuū ipſi ſibi ſeruant; alijsnon commuttunt. Berum nunquidſemper ſeruabunt? Nunquid ſemꝑabſcondent? Seiuet cū manifeſtoerunt abſcondita cordis; qui verofuerint oſtentata non comparebūtHuic eſt ꝙ veniēte domino. fatuoꝝꝟginū lāpades extinguūtur. et q̄ receperūt merdecē ſuā ob hoībꝰ / ⁊ domuno neſciūtur. Propterea dico vobis kmni: vtile eſt abſcōdere. mogisꝙͣ oſtentare ſiquid habemꝰ boni: ſicut ⁊ mendici cu elemoſina petunt.non precioſas veſtes oſtendunt. ſedſeminuda membro/ aut vlcera ſi habuerint; vt qidius ad mīam vidētisanimꝰ inclinet̉. Quā regulā publicanꝰ ille ſeruauit/ multo meliꝰ pharizeo: ⁊ iō deſcēdᵗ iuſtificatꝰ ob illoid ē pͦ illo/ Tꝑs eſt frēs: vt iudiciū īcipiat a domo dei. Quis verofinis eoꝝ qui nō obediūt euāo? Qd̓iudiciū hijs qͥ in hͦ iudicio nō reſurgutꝰ Quicūqꝫ ei iudicat̓̉ diſſimulāteo iudicio qd̓ nūc eſt. in quo pͥncepshuiꝰ mūdi eict̉ foras: iudicē expectent vel inegistimeant. quo cū īp̄oprincipe ſuo foras eijcientur et ipſiNos aūt ſi perfecte iudicamur nūc.ſecuri ſaluatorē expectemꝰ dominūnr̄m iheſū xp̄ꝫ: qͥ reformabit corpꝰhuīlitatis noſtre. cōfiguratū corporiclaritatis ſue Tūc fulgebūt iuſti:ita vt videri poſſint docti pariter ⁊īdocti. Fulgebūt eī ſicut ſol in regnopatris eorū. Erit erum claritas ſolis ſeptēpliciter; id eſt ſicut lux ſeptē dieꝝ/ Adueniēs eī ſaluator reformabit corpus huīlitatis noſtre.configuratū corpori claritatis ſue: ſitamē prius fuerit cor reformatū. ⁊configuratū huīlitati cordis ipſiusPropt̓ qd̓ ⁊ dicebat. Diſcite a meqꝛ mutis ſū ⁊ huilis corde Cōſideraſaine in hijs verbis qm̄ humilitasduplex e? altera cognitiōis. alteraaffcionis q̄ hic dicit̉ cordis Priore