Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

illū dedit. Sꝫ ⁊ habeo theſaurū iſtū in vaſis fictilibꝰ: ⁊ qͥbꝰ multo plura ꝙ vaſis vitreis īminere ꝑiculo videntur. Accedit ſane ad ſollicitudinis cumulū I pondꝰ timoris; ꝙ cūl meā ⁊ proximi cōſcientiā ſeruarenoce ſit. neutra michi ſatis ē nota?vtraqꝫ abiſſus iꝑſcrutabilis. ꝑtraqꝫ michi nox eſt: ⁊ nichilominꝰ exigitur a me vtriuſqꝫ cuſtodia: ⁊ doinetur. cuſtos qͥd de nocte. cuſtos qͥdde nocte Non eſt in dicere cū cayn.nūqͥd cuſtos fratris mei ſū ego. ſedeſt fateri huīliter cū ꝓpheta; niſi domnꝰ cuſtodiei̓t ciuitatē. fruſtra vigilat qui cuſtodit eam. In eo tomenexcuſabilis ego videor: ſi vt p̄dixidebitō exihbeo cuſtodiā parit̓ et diſciplina Ꝙ ſi priora quoqꝫ quatuornō de fuerit. dico ctē erga prelatos reuerentiā ⁊ obedientia. conſilium ⁊ auxiliū erga frēs: qd̓ ad iuſtiā ꝑtinet. non imparatō ſedē īueniet ſapiētia Et fortaſſis hec videontur ſex colūpne quas excidit in domo quam edificauit ſibi: ⁊ ſeptimaquoqꝫ querenda eſt. ſi forte ⁊ eā nobignotā facere ip̄a dignet̉ Ꝙvero ꝓhibet ſicut ſex in iuſticio. ſeptima quoqꝫ ītelligi in iudicio? Neqꝫenī iuſticiā ſola? ſꝫ iuſticio inquitiudiciū preparatio ſedis tue. Deniqꝫ ſi prelatis Lequalibus ⁊ inferioribus reddimus qd̓ oportet. nichilne accipiet deus? Ac ei plene qd̓debet. nemo retribuere poteſt; ꝙ tācopioſe cumulauerit ſuper nos miſericordiā ſuā. ꝙ tā multa deliqueramus ei. ꝙ tam fragiles ⁊ nichil ſumus: ꝙ tam plenus ⁊ ſufficiens ille ſibi: ⁊ bonoꝝ oīm noſtroꝝ nonegens. Audiui tamen ip̄m dicentēei cui īcerta ⁊ occulta ſapientie ſuereuelauit; qꝛ honor regis iudiciū diligit Nichil qd̓ in ſe eſt a nobis exigit qplius. tm̄ dicamꝰ iniqͥtates. ⁊iuſtificabit nos gratis: vt gracio cōmendetur. Viligit enī aīam. quein cōſpectū eius ⁊ ſine intermuſſiōecōſiderat. ⁊ ſine diſſimulatione dijudicat ſeipſā; idqꝫ iudiciū a nobis nōniſi ꝓpter nos exigit: qꝛ ſi noſmetipſos iudicauerimꝰ nō vtiqꝫ iudicabimur. Propterea ſapiens vereturoīa oꝑa ſua: ſcrutatur diſcutit. dijndicat vnuuerſa. Honorūt qͥppe veritatē: qui ſe ⁊ ſuc omnis in eo ſtatuquo veritas habet. Icignoſcit veratiter. ⁊ huīliter confitetur. Audi teniqꝫ maīfeſtiꝰ iudiciū a te exigi ptꝰiuſticiā. Cū feceritis inquit oīa quep̄cepta ſunt vobis; dicite ſerui inutiles ſumꝰ. Hec plone qd̓ in hoīe eſtdigna ſedis p̄ꝑatio dn̄o moneſtatisvt et iuſticie mādata ſtudeat obẜuore: ⁊ ſꝑ ſeſe īdignū ⁊ īutilē arbitret̉ Sermo quartus. de duplici aduentu et de penius argentatis.d Ignū eſt frēs vt tota deuotione dn̄i celebrētis aduētū: delectati tāta ꝯſolatione. ſtupefacti tāta dignatōe. inflōmati tāto dilectione Nec veo̓ ſolū rogitetis cū quoveīt q̄rere ⁊ ſaluū face̓ qd̓ periecit.ſꝫ ⁊ illū nichilominꝰ qͦ veniet. l aſſumet nos ad ſeipſū Vtinā c̓ca hosduos aduētꝰ iugi meditatiōe ꝟſemini⁊ ruminātes in cordibꝰ vr̄is qnͣtūin pͥmo p̄ſtiterit; quātū ꝓmiſerit inſecūdo. Vtinō certe dormiatis inter