Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

cepimꝰ inueſtigare ſermone. ſtudeamꝰ ⁊ nos dilectiſſimi ad ip̄m ꝑ eaaſcendere. qui ꝑ ip̄am ad nos deſcendit; per eam peſure ī gratiā ipſius.qui ꝑ eam in nram miſeriam venit. Per te acceſſum habeamꝰ ad filiū o benedicta inuentrix gratie. genitrix vite. mat̓ ſalutis: vt ꝑ te ſuſcipiat nog. qui ꝑ te datus eſt nobisExcuſet apud ip̄m integritas tuci.culpā noſtre cortuptionis; et hunulitas deo grata. nr̄e peniā īpetret vanitati Copioſa caritas tua nrōꝝ cooperiat multitudinem peccatoꝝ; etgl̓oſa fecūditas. fecunditatē nobisꝯfec̓it meritoꝝ Dn̄o nrā/ medictrixnra. aduocata nr̄a tuo filio nos recōcilia. tuo filio nos recōmēda? tuo filio nos repn̄ta. Fac o bn̄dcā ꝑ gramquā īueniſti. ꝑ p̄rogatiuā quā meruiſti? ꝑ mīam quam peperiſti. vt quimediante te fieri dignatꝰ eſt particeps miſerie et infirmitatis noſtre.te quoqꝫ intercedente ꝑticipes faciātnos glorie ⁊ beatitudinis ſuc. xp̄siheſus filiꝰ tuus dn̄s noſter; qui eſtſuper oīa bn̄dictus in ſecula Amen. Sermo terciꝰ vnde ſupro. ⁊ deſeptem columpnus.⁊ aduentū dn̄i quē celebramꝰ ſi ꝑſonam venientꝭ intueor nō capio excellentiā maieſtatꝭ: ſi attendero adquos venerit. digͣtionis magnitudinē expaueſco Stupent certe et qgeli de nouo. vidētes infra ſe quem ſupra ſe ſemꝑ adorant: manifeſte iōet aſcendētes et deſcendētes ad filiūhoīs Si ꝯſidero ꝓpter qͥd venerit:amplector quoad poſſū ineſtimabilēlatitudinē caritatis. Si modū cogito: exaltationē aignoſco humane cōditionis Verit ſiquidē vniuerſitatis creat̓or et dn̄s: verit ad homines. venit ꝓpter hoīes: verit hōSed diceret aliqͥs. Qūo veniſſe dicitur: qui ſemꝑ vbiqꝫ fuit? Erat quidem in mūdo. et mūdus ꝑ ip̄m factus eſt; et mūdus eū non cognouitNō ergo venit qͥ aberat: ſꝫ apparuit qͥ latebat. Vn̄ et humanā in quaagnoſceretur induit formā? qui nimirū in diuina lucē habitat inacceſſibilē. Nec ſane ingloriū inaieſtatiapparere in ſimilitudine ſua quā fecerat ab īicio. nec iudignū deo / a quibꝰ uꝫ ſubſtātia ſuo nō poterat agnoſci. inj ymogine exhiberi: vt qͥ fecerathonunē ad ymogine ⁊ ſimilitudineſuam. ip̄ hominibꝰ innoteſceret factus homo Huiꝰ ergo aduentꝰtante inaieſtatis. tante humilitatꝭ.tante caritatis. tanie eciā glorificatiorus nr̄e; ab vniuerſa ecc̄io ſemel īanno ſolemptus memoria celebrat̉Dꝫ vtinā ita ſemel egeretur vt ſemper: id quippe dignꝰ. Quante enīinſanie eſt. vt poſt tanti regis aduētū/ alijs qͥbuſlibet negocijs/ hoīesvelint ſeu audeat occupari; ⁊ nō moglomiſſis oībꝰ. ſoli eiꝰ cultui vacet:nec in eiꝰ pn̄tic cuiuſꝙͣ meminerintceteroꝝ Sed non oīm eſt qd̓ ait ꝓpheta. memoriā habundantie ſuauitatis tue cructobūt: ſiquidē nec oēshec memoria paſcit. Sone nemoqd̓ nō guſtauit ſꝫ neqꝫ qd̓ tm̄ guſtauit eructat Ructꝰ qͥppe nō niſi de plenitudīe ⁊ ſacietate ꝓcedit. Proptereq̄ qͦꝝ ſclurꝭ ē mes ⁊ vita. memoriam hac et ſi celebrat nō c̓ructat: ſn̄