qui naturam nrām ſine vlla peccaticorruptionē ſuſcepit Nā de peccatoribꝰ legꝭ. coagulatū eſt ſicut lac coreoꝝ; in quibꝰ vtiqꝫ puritatē lactis/corruperat fermentū malicie/ coqgulū iniquitatꝭ Dꝫ ⁊ opīs habet mellis dulcedinē: habet eciā aculei pūctionē Apis vero eſt qͥ paſcitur interlilia. qͥ florigerā inhabitat patriā angeloꝝ: vn̄ ad ciuitatē nazcre th qd̓interp̄tat̉ flos aduolauit. ⁊ ad ſuaue olentē ꝑ̄petue virginitatis floreaduenit. Illi īſedit; illi adheſit Huius apis mel ⁊ aculeū nō ignorat:qui mīam ei ⁊ iudiciū cū ꝓph̓a decātat. Attn̄ ad nos veniēs. ſolū melattulit. ⁊ nō aculeū. id eſt mīam etnō iudiciū; ita vt ꝑſuadentibꝰ qn̄qꝫdiſcipul̓ vt ciuitatē q̄ ſuſciꝑe eū noluit. p̄ciperet igne cōſumi: rn̄deritnō veniſſe filiū hoīs vt iudicaret. ſꝫvt ſaluaret mūdū Nō habebat aculcū apis nrāꝫ quodāmō depoſueratillū. qn tāta indig patiēs mīam exhibebat ⁊ nō iudiciū. Sꝫ nolite ſperare in iniqͥtate; nolite peccate in ſpeHabet enī apis nr̄a qn̄qꝫ reſumereaculeū ſuū: ⁊ acriter nimis infigereillū in medull̓ hoīm pcc̄oꝝ. qm̄ pr̄nō iudicat quēꝙͣ: ſꝫ oē iudiciū deditfilio Nūc āt ꝑuulꝰ nr̄ butirū ⁊ melromedit: qn̄ bonū nature huāne diuine mīe ſic ī ſemētipō vniuit vt eſſet hō verꝰ. I pcc̄m nō habēs: deꝰmiſei̓cors. ⁊ iudiciū nō exhibēsEx hijs iā manifeſtū arbitror q̄nāſit ꝟga de radice yeſſe ꝓcedēs. qͥsped̓ flos ſuꝑ quē reqͥeſcit ſp̄s ſcūs:qm̄ ꝟ̓go dei genitrix virga ē/ flos filiꝰ eiꝰ flos vtiqꝫ flos filiꝰ ꝟginis?flos cādidꝰ ⁊ rubicūdꝰ: electꝰ ex nulibꝰ Flos ī quē ꝓſpice̓ deſiderat ageli.flos ad cuiꝰ odorē r̓uiuiſcūt mortuiꝫ ⁊ ſicut ip̄e teſtat̉ flos. flos capieſt ⁊ nō orti Cāpꝰ eī ſine oī huanoviret aminiculo: nō ſeminatꝰ ab aliqͦ. nō defoſſꝰ ſarculo: nō īpīguatꝰ fimo Sic oīno ſic ꝟ̓ginis aluꝰ florūitꝫ ſic īiuolato integ et caſta marieviſcec̓/ tꝙͣ paſcua cterni viroris florē ꝓtulere: cuiꝰ pulchritudo nō videat corruptionē: cuiꝰ gle̓ ī ꝑpetuū nōinarceſcat ¶¶ Oꝟgo virga ſublimis. ī ꝙͣ ſublime ticē ſcm̄ erigꝭ: vſꝫad ſedētē in trono. vſꝫ ad dn̄m maieſtatꝭ. neqꝫ id micu; qm̄ ī altū mitCradice huīlitatꝭ O vere celeſtis plāta? p̄cioſior cūctꝭ: ſāctior vniu̓ſis Overe lignū vite? qd̓ ſolū fuit dignūportae̓ fructū ſalutꝭ ¶ Dep̄hēſa ēiā malignē ſerpēs ꝟſutia tua: nudata ē plane falſitas tua Duo īpoſueras creatori. mēdocij ⁊ iniudic infamaueras eū: ſed in vtroqꝫ cōuictuses eſſe mentitus Siquidē ab in ciōmoritur cui dixeras. nequaꝙͣ morieris: ⁊ veritas donun menet in eternum. Sed et nunc reſpōde ſi potesQuam ei arborem cuius arborisfructu inuidere potuit. qui nec hācquidem virgam electam / ⁊ fructumſublimem negauit? Eterum qui ꝓprio filio non pepercit. quomodonō omnia ſimul cum illo donauit.Sed iā aduertiſtis in fallor.quoniam virgo regia. ipſe eſt viaper quam ſaluator aduenit: procedens ex ipſius vtero tanꝙͣ ſponſus de thalamo ſuo Tenentes ergo viam quam pͥore ſi meminiſtis