deuotione ⁊ affectione dies iſtos arida quadā ꝯſuetudinē obſeruantes¶ Seniqꝫ quod dūpnabilius eſt.ipā quoqꝫ īeſtimabilis huiꝰ dignations mēmoris datur in occaſioēmcarnis. vt videas eos tanta ſollicitudine diebꝰ iſtis veſtiū gl̓um. ciborū parare delicias. ac ſi hec ⁊ hmōiquecat in ſua natītate xpūs: ⁊ ibiſuſcipiatur dignius/ vbi hec accuratius exhibētur. Sed ipſū audi dicētē. Suꝑbo oculo ⁊ īſaiciabili cordecū hoc nō edebā. Quid tanta ombitione veſtes paras in natale meū?Deteſtor ego ſuꝑbia; non aplectorQuid tanta ſollicitudīe ciboꝝ copias reponis intēpus illud? Dapnoegs carnis delicias; non accepto.Plans inſaciabilis es corde tantaparās / ⁊ ex tam longo. nam corꝑivtiqꝫ ⁊ pauciorā ſufficerent: ⁊ q̄ poſſent oportunius īueniri. Celebrasergo aduētū meū: lobijs me honoras. eor autem tuū longe eſt a meNō me colisIſꝫ deus tuus ventereſt: ⁊ gloria in cōfuſione tibi. Infelix oīno qui voluptatē corꝑis / I ſecularis gle̓ colit vanitatē: btūs autē ppl̓u̓s cuiꝰ dn̄s deus eiꝰ. Frēs nōlite vos emulari in malignatibꝫ: neqꝫ zelaueritꝭ faciētes iniqͥtatē Intelligite mogꝭ in nouiſſima eoꝝ: ⁊ cōpatimī cis ex aīmo; Iorate ꝓ eisqui p̄occupati ſunt in delictis. Hecenī faciūt miſeri; quia ignorontiamdei hobent. Nam ſi cognouiſſent:nunꝙͣ dn̄m glor: e tanta aduerſumſe inſanis prouocaret. Nos autemdilectiſſimi excuſatioēm de ignorantia non habemus. Plone noſti eūquiſqͥs hic es: ⁊ ſi dixeris quia nōnoui cum. eris ſinulis ſecularibusmendox. Deniqꝫ ſi eū non noſti qͥste huc adduxit. aut quomō huc veniſtiꝰ Alioqͥn quando tibi perſuaderipoſſet caroꝝ affectibꝰ. corporis voluptatibus. ſeculi vanitatibus ſponte obrenuciare. ⁊ iactare cogitatumtuū in domino. I omnem ſollicitudinem tuam in eum proicere. de quonichil bene ymo tam male conſcientia teſte merueras? Quis tibi īquaperſuadere id poſſet. ſi neſcires quia bonus dominꝰ ſperantibus in ſe.anime querenti ipſum. niſi cognouuiſſes ⁊ tu. quia ſuauis eſt dominꝰ⁊ mitis. ⁊ multe muſericordie ⁊ verax? Hec autem vnde noſti: niſi qꝛnon ſolum ad te. ſed eaam in te venit? ¶ Triplitem enim eius aduētū nouimus. ad hoīes. in hoīes.ꝯtra hoīes. Ad hoīes quidē indiffereter: nō aūt ita in hoīes. aut ꝯtrahoīes. Sed qꝛ pͥmus ⁊ tercius nōti ſūt vtpote manifeſti: de ſecūdo quiſpiritalis ⁊ occultꝰ eſt: ipſū audi dicetē. Si qͥs diligit me. ſermonē meum ſeruabit; ⁊ pater meus diligeteu; ⁊ ad eū veniemꝰ. et māſionē qpud cū faciemꝰ. Btūs apud quemmāſionē facies dn̄e ih̓u. Gtūs ī quoſapīa edificat ſibi domū. excidēs calūpnas ſeptē: btā aīa q̄ ſedes eſt ſapiētie. Quenā ē illaꝰ Aīa vtiqꝫ iuſti. Mei̓to planc: qꝛ iuſticia ⁊ iudiciūp̄ꝑatio ſedis tue. Quis in nobis eſtfrēs: qͥ deſiderat in aīa ſuo ſedē ꝑorexpoº Ecce qnā illi ſerica/ q̄ tapecia:qd̓ puluinar oꝑtet p̄ꝑari. Iuſticiā inqͦt ⁊ iudiciū p̄ꝑatio ſedis tue. Iuſticia