Inus

C22L

Dicecōuenit ne pignus redimat in ꝑpetuum. vel antediē ſibi p̄fixam. ar. c. precariū. de p̄ca. Itē quandoſit pactu ne liceat creditori pignus vēdere poſt interpellationē debitoris. l. ſi creditor. §. vlti. ff. de diſtra. pigno. ⁊ de iſtis dr̄ in. c. ſignificante. eo. ti.¶ Quid ſi fiat pactū vt die prefixa nō ſoluēte debitore creditor extunc rem habeat in feuduꝫ? ℟. ꝙnō valet. qꝛ fieret fraus legi. vt in conſti. Feder̄. defeud̓. da. inui. l. cōmiſſo. c. j. ⁊ de his pactis videsͣ.Pactum. §. xvij. cū ſequentibꝰ.s ¶ Utrū pactū ꝙ amiſſio pignoris quocūqꝫ caſuliberet debitorē valeat? ℟. ꝙ ſic. C. de pigno. ac. l.que fortuitis.7 ¶ Quid p̄t facere creditor de pignore. an poſſit vēdere? ℟. ꝙ aut cōuenit expreſſe vt poſſet vēdere. ⁊ſic debet primo denūciare debitori. ⁊ poſtea ẜm formā conuentā poterit vendere aliter non. Aut conuenit ꝙ nō venderet. ⁊ tunc dꝫ ter debitori denunciare vt ſoluat. ⁊ inter vnam denunciationē ⁊ aliādebet eſſe triduū. ff. de pig. ac. l. ſi cōuenit de diſtrahęn. in glo. ꝙ ſi nō ſoluerit poterit vēdere. al̓s vedendo ſine trina monitōe teneret̉ furti. Si v̓o nulla fuit facta mentio de vendendo vl̓ nō vendēdotūc dꝫ ſemel nunciare vt ſoluat. ⁊ poſtea elapſo biennio vendere poterit. hec ꝓbant̉ in. d. l. ſi ꝯuenitde diſtrahen.8 ¶ Sed quid ſi creditor vēdito pignore bona fideminus accepit ꝙͣ ſit debitū ſuū? ℟. ꝙ reſiduū repetet a debitore. Si v̓o plus debito vendidit tenet̉ illud plus reſtituere debitori. C. de iure do. l. vlti.9 ¶ Utrum pignus poſſit ꝑ creditorē alteri pignorari? Rn̄. ꝙ ſic. vt ē text. in. l. j. C. ſi pignꝰ pigno.da. ſit. Et lꝫ Spe. dicat non licere vltra tres vices.Tenet tn̄ ⁊ veriꝰ Ange. in. d. l. j. ꝙ etiā ꝑ mille vices. qꝛ ius queſitū a creditore ī pignore eſt reale eteſt tranſitoriū de ꝑſona ad ꝑſonā in mille manus.⁊ ſic cōcludit tex. d. l. j. in verbo tamdiu eſſe ⁊cͣ.10 ¶ Quid ſi alius cui res pignorata fuit alteri vēdidit qui forte abſentauit ſe qd̓ remediū dabit̉ pͥmodebitori ad ꝯſequendū reꝫ ſuā? Rn̄. Spe. dicit qͥaget contra primū creditorē ſed primus creditor liberabit̉ cedēdo ſibi actionē cōtra eum cui legitimepignorauit. ⁊ ſic alius reſpectu tercij ⁊cͣ.1 ¶ Utrum poſſit pignorari vſurarijs noſtri tꝑisqui habent ex priuilegio ꝙ poſt annuꝫ lucrant̉ pignꝰ? Rn̄. ꝙ ſic. ⁊ ſi ꝑdet̉ damnū erit debitoris. qꝛqd̓ ſit lege ꝑmittente nō meret̉ penā. l. gracus. Cde adulte. ⁊ ideo cum lex ꝑmittat pignus pignoriobligari ſibi imputet debitor. Qd̓ tn̄ limito veruꝫſi modo nō pignorauit niſi ꝓ quātitate ſibi debitaqꝛ ꝓ plus nō lꝫ in aliquo caſu. Item ſi hoc fecit ꝓneceſſitate vel vtilitate ſua. qꝛ ꝓ alio reſpectu nō lꝫſb̓ vſuris acciꝑe. Itē tercio ſi hoc notificauit debitori iſtis nō cōcurrentibꝰ nō liceret.2 ¶ Utrum creditor teneat̉ fructus pignoris cōputare in ſortē? Rn̄. ꝙ tam fructꝰ quos ꝑcepit ꝙͣ qͦsꝑcipere potuiſſet ⁊ ex ſua negligentia nō ꝑcepit tenet̉ cōputare in ſortem. ⁊ qd̓ plꝰ ſuꝑeſt reſtitueredebitori. ita tenet glo. in. c. cū contra. eo. ti. ⁊ ſequit̉Pa. ibidem. ⁊ Io. an. in. c. j. ⁊. ij. d̓ vſuris. Ho. inſumma tenet oppoſitū qͦ ad ꝑcipiendos .ſ. ꝙ non

CCLteneat̉: niſi fuerit in dolo vel lata culpa: vtputa. qꝛerat ſolita locari vel erat qui querebat eam conducere. hoc idem ſequit̉. do. Anto. Sed mihi magisplacet opi. Calde. qui tenet ꝙ ſi ſorti eſt ſatiſfactuꝫtenet̉ etiam de ꝑcipiendis. qꝛ ē malefidei poſſeſſorin nō reſtituendo rem. Si v̓o ſorti nondū eſt ſatiſfactum ſic nō tenet̉ de ꝑcipiendis. qd̓ intelligo verum niſi ſit in dolo vl̓ lata culpa. Et ſic tene ⁊ limita ⁊ cōcor. l. j. ⁊. ij. C. de pigno. ac. ⁊ do.¶ Sed quero quam penſionē ſoluet ꝓ domo pi­ 13gnorata creditor? Rn̄. Spe. tenet ꝙ ſolū ad illamꝙͣ titatem quā idem creditor preſtitiſſet. l. ī ſumma§. frumēto. ff. de cōdi. indebi. Sed Pa. in. d. c. cuꝫcōtra. diſtinguit ꝙ ſi fuit ſimpl̓r pignorata tunc tenet̉ ad eā penſionem que cōiter inuenit̉ a quocunqꝫ alio. Si v̓o fuit actū vt ſolum illa ſoluat̉ q̄ ſibiplacet ſic eſſet veꝝ dictum Spe. ꝙͣuis durum. ſedego limito veꝝ iſto ſcd̓o caſu in modico. ſed in aliquo notabili nō credo veruꝫ aliter eſſet via aperiendi aditum vſurarijs ⁊ iniquitati. Nec ob. §. infrumento. qꝛ loquit̉ qn̄ indebite ꝑ errorem limitatio fuit facta. qꝛ tunc nō obligat̉ creditor niſi inꝙͣtum fuit factus locupletior. qd̓ bn̄ no. qꝛ pauci aduertunt.¶ Utruꝫ liceat pignore vti? Rn̄. Pa. in. c. j. de de 14poſito ꝙ ſi pacto interueniente eo vtit̉ vſuram cōmittit ſi cōmoditas quam conſequit̉ ex vſu ē extimabilis p̄cio. c. j. de vſuris. ⁊. d. c. cum contra. ⁊ tenet̉ reſtituere. Si v̓o nō interuenit volūtas dn̄i ⁊ꝯtra eius voluntatē vtit̉ eo furtū cōmittit. l. ſi pignore. in prin. ff. de furtis. niſi veriſil̓r crederet dominum ꝑmiſſurum: vt no. in. c. dudum. de elec. ⁊inſti. d̓ obli. que ex delict. naſcun. §. placuit. Attn̄ſemꝑ fructus ſeu extimatio vſus ē cōputanda inſortē. niſi ſit talis res cuius vſus inter amicos gratis ſolet concedi.¶ Utrum creditor repetet expenſas quas fecit in 15pignore? ℟. ꝙ ſi bona fide eas fecit poterit repetere: niſi ſint immoderate. l. ſi ſeruos. ff. d̓ pig. ac. ⁊ar. in. l. ī fundo. ff. de rei vē. Ber. tn̄. in. c. j. de vſuris. intelligit ꝙ repetet expēſas neceſſarias nō volūtarias. Sed tu dic̄ ꝙ etiā vtiles dūmodo nō nimis magnas. vt no. glo. in. l. creditor. C. de pign.ac. tex. eſt in. d. l. ſi ſeruos.¶ Quid ſi res pignorata perijt aut deterioratur? 16Rn̄. ꝙ tenet̉ de dolo lata culpa ⁊ leui. ⁊ no. glo. inl. ſi creditor. C. d̓ pig. ac. tex. ē inſti. quibꝰ mo. re cōtra obli. §. fi. ff. de pig. ac. l. ſi cū vēderet. in fi.¶ Utrū remittēs pignus. vel bidellus reſtituēs ī7librum ſocio conſueto vel famulo illius cuiꝰ eſt teneatur ſi talis cui dedit infidelit̓ egit? Rn̄. Pa. inc. fi. de fur. ꝙ nō. ar. in. l. eum qui. ⁊ in. l. argentumff. como. facit. c. ſignificante. eo. ti. ⁊ ſeqͥtur Bar. īl. ſi quis vxori. §. apud labeonem. ff. d̓ fur. Idē dicit ſi euꝫ aſſignauit alicui deferenti aliqd̓ ſignū illius cuius erat. ⁊ facit. d. c. ſignificante. cum ibi no.nō eſt tn̄ credendū de facili tali ſigno. ar. c. j. ⁊. ij. d̓fide inſtru.¶ Quātum durat pignꝰ? Rn̄. donec facta fuerit 18tota ſolutio debiti vſqꝫ ad minimū qͣdrantē. l. ꝙͣdiu. E. de diſtra. pigno.

q̄ qͣ

15

13

12

13

l4