Pere ⁊rinus

C7VIII

Peregridicitur ꝓprie qͥ cauEre griNus ſa deuotōis alienaſOeviſitare vadit eccīas: aut ſanctoꝝ reliqͥas. vt nota. in. c. romipetas. xxiiij. q. iij.Et tales ſunt ſub ꝓtectōne eccīe. de tre. ⁊ pa. c. innouamus. Et qui tales rebus ſuis ſpoliat debꝫ excōicari: vt in. d. c. ſi qͥs romipetas. et duobꝰ. c. ſeq̄Hodie v̓o per ꝓceſſuꝫ curie ſunt excōicati ipſo facto. et a papa ſolū abſoluūtur qͥ romipetas ſpoliātItē no. ꝙ accedētes ad ſedē apl̓icam interim cū rebus ſuis ſub apl̓ica ꝓtectōe ꝯſiſtūt extra de ꝑegrinis. c. vnico. Un̄ iſtd̓ eſt vltimuꝫ refugiū illoꝝ quigrauant̉ ab aliquo delegato. vt arripiāt iter ad ſedē aplicā: qꝛ ſuſpēdūt eiꝰ iuriſditōꝫ. vt ī. d. c. vnico.1 ¶ Quid fiendū de rebus eoꝝ ſi moriūtur in via?Rn̄. Ho. ꝙ qͥcūqꝫ aīo retinēdi accipit eas vel aliqͥd eoꝝ mortalit̓ peccat: qꝛ ſunt reſtituēde heredibus eoꝝ ſi pn̄t ſciri: vel pauꝑibus erogāde ſi ignorātur vel ſi forte nō inuenitur qͥ eas deferat ad heredes nec ſperat̉ in breui inueniri. Nec valet ẜmHoſt. ꝯſuetudo vel ſtatutū in ꝯtrarium.¶ Peregrinus clericus quis dicatur videsͣ. ordoiij. §. xvi.z ¶ Quō dꝫ admitti? ℟. ꝙ oꝫ habeat lr̄as cōmēdaticias ſeu teſtimoniales vel pape vl̓ ſui ep̄i. et ſic p̄tadmitti: ſi mō ſigillum ꝓprij ep̄i ſit notū. ar. de preben. cū ſecundū. ⁊ de cēſi. ſopite. Si v̓o non ſit notum oꝫ ſit ſigillū qͥnqꝫ ep̄oꝝ. de cle. ꝑe. c. i. Et ſi nullum prefatoꝝ eſſet notum: tūc vbi pōt p̄iudiciummagnuꝫ generari nō creditur etiam ſi centū haberet ẜm Inno. in. c. tua. eo. ti. Sed vbi nullum p̄iudicium pōt euenire: puta vult celebrare in ſecretoex deuotōne ſic admittitur etiā ſi nullā faciat fideꝫẜm Ho. in. c. tue. e. ti.4 ¶ Quid ſi dicat ſe lr̄as amiſiſſe? ℟. ſi ꝓbat per duos teſtes amiſſionē et nō tenorem earum. ⁊ ꝙ ſinevicio fuerunt admittitur d̓ pͥuile. c. cum olim. ī fi.no. Ber. in. c. i. eo. ti.5 ¶ Utrū recipiens ad ordines ꝑegrinū ſine licētiaſui prelati incurrat aliquā penā. dic vt sͣ. irregulatas. §. xxxij.vbi eſt ibi et lucrū colCriCuluMN locari dꝫ. l. fi. §. ſꝫ cumin ſecundam. C. de fur. et. C. de ca. tol.l. vnica. §. pro ſecūdo. ff. de re. iur. l. ẜmnaturam.ẜm Hoſt. et Goff. d̓rCriuriuI. quadruplex. Primopmō falſa iuratio. et ſic p̄t eſſe tripl̓r. Primo qꝛ eſt falſitas ex ꝑte iurati: ſicut cuꝫqͥs iurat falſuꝫ qd̓ credit eſſe veꝝ: et ſi debita diligetia eſt adhibita nullū eſt pctm̄. xxij. q. ij. hoīes. Sꝫv̓o nō eſt adhibita oīs: ſꝫ tn̄ aliqͣ: ſic eſt peccatū veniale. Si v̓o ꝓueniat ex ignorātia craſſa vl̓ ſupinaiuris vel facti eſt pctm̄ mortale ẜm Kay. alle. xxij.q. v. qͥ ꝑiurat. cōcor. Io. an. poſt Tancre. in. c. tuanos. de iureiurā. ⁊ Car. in cle. i. de iureiur. Itē exjcuſat a peccato mortali in ꝑiurio ꝓbabil̓ error ẜmPanor. in. c. tua nos. de iureiurā. puta cū qͥs credens habere rōnabilē cām appellādi appellat. licſpͥus iurauerit nō appellare. ar. c. ſacro. d̓ ſen. excō.

CCXXVIII1et. c. quintauallis. de iureiuran. Secūdo falſa iuraiſtio eſt ex parte iurantis tm̄. vt cū quis iurat veruꝫjcredēs eſſe falſum qd̓ iurat. Tercio ex parte vtriuſqꝫ .ſ. cū quis iurat falſum ſciēs eſſe falſum. Et iſtisduobꝰ mōis ſi fiat iocoſe ē pctm̄ veniale ẜm Goff.xxij. q. ij. ꝙ ait. ⁊. c. vlt̓. ẜm v̓o thelogos eſt peccatūmortale ꝓpter irreuerentiam dei. Poſſet tamē diciꝙ mendacium iocoſum nō ſit ꝓprie mendacium.vt in. d. c. ꝙ ait. Ideo poſſet teneri opinio Goff. ꝙnō peccat mortaliter. qꝛ non ꝓprie ꝑiurat. Sꝫ opi.theologoꝝ eſt tutior. multomagis peccat ſi fiat ſerioſe. xxij. q. ij. homīes. Qd̓ tamē ſic limitat ſanctusBona. ⁊ Ricar. in. iij. di. ix. ſi deliberat d̓ dicto cōfirmando et iuramēto per qd̓ eſt cōfirmandū. Secus eſſet ſi deliberaret de dicto: ſꝫ nō de iuramentoquia ſic nō peccat mortaliter. lꝫ ſit veniale gͣue. Similiter eſt peccatū veniale qn̄ de neutro deliberat:ſꝫ totum ꝓfert ex ſurreptione: niſi quis deliberarepoſſet. ⁊ tamē cōtēneret. quia ſic mortaliter peccarent: etiam ex ſurreptōne ꝓpter contemptū. Daturetiam alia limitatio ẜm Pe. aureo. ea. di. Si iuram̄tum ſit per ea ꝑ que hoīes conſueuerūt iurare: qn̄volunt veritatem infallibilē aſſumere in teſtimonium dicti ſui vitimatū. Secus eſſet ſi aſſumeretur ſignū qd̓ nō eſt ad tale teſtimonium inſtitutū. ⁊ ſineaīo iurandi intellige qn̄ periurat ꝑ deū ſicut cōmuniter iuratur. qꝛ ſic nō eſſet pctm̄ mortale ẜm eum:quod no. quia facit ꝓ iſtis mulieribus que iurāt ꝑmeam fidem in veritate per iſtū ignem ⁊ hmōi. vtnō peccent mortalit̓ cū periurāt. qꝛ nec iurare intēdunt. nec qͥbus iurat̉ accipiunt ꝓ iuram̄to.¶ Secūdo mō dicit̉ ꝑiuriū iuramēti tranſgreſſio.⁊ ſi iuratio fuit ſuꝑ re mala. vt nō ire ad ecc̄īam ⁊ ſimilia. ſic peccauit mortalit̓ iurādo. ⁊ tenetur de p̄cepto facere oppoſitū. xxij. q. iiij. c. j. ij. iij. ⁊. iiij. Qd̓limito de re mala de pctō mortali: ſecus de venialide quo dic vt sͣ. iuramentū. v. §. ij. Si v̓o fuit ſuꝑre ſuꝑerogatōnis: ſic ſimilit̓ peccauit mortalit̓ iurādo. Sed nō tenetur facere oppoſitū: qꝛ nō teneturintrare religionem qͥ iurauit nō intrare: nō tn̄ tenetur iuramentū ẜuare. hec Aureo. Si aūt iuramentū ꝓmiſſoriū erat licituꝫ et obligatorium ſic peccatmortalit̓ ꝑiurando .ſ. nō ſeruando qd̓ iuramēto ꝓmiſit. Fallit hoc in .xxvij. caſibꝰ in quibus nō obligat. de qͥbus videsͣ. iurāmentū. v.¶ Tercio mō dicit̉ ꝑiuriū indiſcreta iuratio .ſ. cuꝫqͥs iurauit ſine iudicio diſcretōis ꝯſiderādo quodiuret. ⁊ vtrū ſit veꝝ vl̓ ẜuabile: et ſic ẜm Goſ. ē peccatū veniale. xxv. di. §. criminis. in fi. Ber. v̓o ī. c.tua. de iureiur̄. dicit ꝙ ſi fiat cū deliberatōne ſic eſtpctm̄ mortale. de iureiur. ſicut ex lr̄is. Si v̓o iocoſeet incaute. ſic ē peccatū veniale. xxv. di. §. al̓s ea demum. ⁊ cū Ber. cōcor. S. Bo. Ric. et Theologin. iij. di. xxxix.¶ Quarto mō d̓r periuriū affirmatio dubitatiōis3vt cū quis illud de quo dubitat aſſerit cū certitudine efficaci iuramēto confirmata. ⁊ ſic peccat mortaliter ẜm Aureo. Secus ſi aſſereret illud humanomō ſicut p̄t ſciri in talibꝰ. ſicut rn̄dit ordinādis qͣntum ꝑmittit hāana fragilitas. qꝛ non eſſet mortaleẜm eundem Aureo.