Druckschrift 
Summa de angelica de casibus conscientie
Seite
CCXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Opſes

CCXII

habet peculiū filij deducto tn̄ pͥus ipſe pater indicto peculio debꝫ habere. l. ſꝫ ſi damni. §. peculiūff. de peculio. Idem dic de mercatoribꝰ p̄ponūtinſtitores tenent̉ de contractibꝰ factis nomineipſoꝝ. ff. de inſtito. totuꝫ. quia vident̉ cōtraherecōpreponente contrahunt ꝯp̄poſito. l. ſi. inſtitorem. ff. ſi cer. pe. Idē in exercitore nauis. l. j. in pͥn.ff. de exer. ac.14 Utꝝ ille pro quo qͥs agit eius negocia vtiliterobliget̉ eidē?. ſic. ar. l. pecuniā. ff. de nego.ge. et qd̓ no. glo. in. l. j. §. ſꝫ nullos. ff. de tutel.l. ſꝫ ſi ideo. ff. ſo. ma.poteſt dari liber pro paceOICS ſeruāda pro pecunia iun reiuran. c. ex reſcripto. ar. ad idem. ff.teſta. l. obſides. ff. de iure fiſci. l. diuus.Et illud qd̓ dicit̉ liber poteſt obligari extra de pigno. c. j.. C. que res pigno. ob. po. l. quifilios. Intelligit̉ non poteſt obligari vt in eo ſitius pignoris: ſꝫ tm̄ ius retentionis. ita tenet glo. inc. vt pridem. §. item eiſdē. xxiij. q. vltima. in. c. expoſita de arbi. Itē homo redēptus ex captiuitatetenet̉ ſeruire quinquēniū: niſi ſoluat p̄ciū. C. depoſtliminio reuer. l. vltima. Itē ſicut pater poteſtvēdere filiū ꝓpter famē. ſic et obligare. C. de patri. fi. diſtra. l. ij.eſt quedam pertinabſtinatio cia. et ideo dic vt iſrapertinax.ꝓbens alteri pecCCaſioNENcādi vtrū peccet. Lādul. in qͣrto di. v. q. vltima. in fi. duplex eſt occaſio. Quedaꝫ actiua .ſ. quis eſt qͣſi coadiutor in peccato vel aliqͥd talefacit quod facere debet. vnde alius accipit exemplum occaſionē male oꝑandi. ſicut qui in. xlſine neceſſitate cōmedit carnes. alijs dat occaſio male oꝑandi. iſtud eſt peccatū tale qͣle illd̓cuiꝰ eſt occaſio. Quedā ē occaſio paſſiua qn̄ .ſ. qͥsfacit qd̓ facē dꝫ. ex hoc accipit alter occaſionē peccandi. talis peccat. qꝛ facit qd̓ facere debet qd̓limita. vt infra Scandalum. §. iij.. iiij. Uide dehoc etiā. Cauſa. §. vj.dicitur duplicit̉ ẜmCcultum. pa. in. c. ex literarumde tēpo. or. Primo ꝓut diſtinguit̉ ꝯͣbabile. Aliomō ꝓut diſtinguit̉ ꝯͣ notorium. Et tūc licet aliqͥ ſciant: tn̄ notoriū eſt qn̄aliqͣ tergiuerſatōne celari pōt.dei eſt filia luxurie: ſꝫ odiūDluI ꝓximi eſt filiā inuidie veloire. Utrū ſit peccatū mortale?. Odiūdei maximū peccatorū eſt. qꝛ vnūquodqꝫ qd̓ ēpter ſe eſt potiꝰ eo qd̓ eſt propter alid̓. In odio deivoluntas auertit̉ a deo ẜm ſe. In alijs vero peccatis auertit̉ a deo ẜm ſe: ſꝫ ẜm aliud inquantūappetit aliqͥd inordinate qd̓ hꝫ auerſionē annexāa deo. Et eſt odiū ꝓximi qd̓ opponat̉ charitatieſt peccatū mortale de ſe. Et tūc opponit̉ queſtio:vel qn̄ facit ꝓximo qd̓ tenet̉ de neceſſiteel

appetit facere vel facit ꝓximo aliqd̓ notabile malum. Unde pͥme Io. ij. Qui odit fratrē ſuū homicida eſt. accidēs tn̄ et ꝓpter imꝑfectionem actuspōt eſſe veniale. puta eſt in deliberatōne voluntatis. ſꝫ in pͥmo motū ſolū. Itē qn̄ malū quodꝓximo deſiderat eſt modicū: nec notabile malumvellet haberet. Itē qn̄ odit peccatū ꝓximi. naturam ẜm Tho. xxij. q. xxxiiij. Itē qn̄ malū vtmalū vellet ꝓximo. ſꝫ ſub rōne boni. puta zelo iuſticie vel ad bonū ſeu correctioneꝫ illius cui vellet hmōi. qꝛ tūc ꝓprie hꝫ rationē odij. Et ꝙͣuisilla que cōmittunt̉ exterius quantuꝫ ad leſionemꝓximi ſint grauiora. tn̄ quantū ad voluntatis deordinationē odiū ꝓximi eſt peccatum grauiſſimūeoꝝ peccatoꝝ que ſunt ꝯͣ ꝓximū. et oritur ex inuidia directe ẜm Gre. xxxj. mora. Diſpoſitiue v̓o exira. Ricar. tn̄ in ſcd̓o ſententiaꝝ refert quoſdā tenere potins oritur ex ira. licꝫ aliqd̓ odiū ex inuidia oriatur.fficium diuinū. vide s. Hore. Officiū ad qd̓ tenet̉ exequēs me­ 1ret̉ p̄min neceſſario ꝓmiſſum general̓rfaciēti. Unde cuꝫ ꝓmittit̉ aliqͥd generaliter capienti bannitū debet̉ famulo poteſtatis capientiquia ad hoc tenebat̉ ex officio ſuo. facit. l. congruitff. de offi. p̄ſi. et. c. j. de offi. or. no. Pa. in. c. in eccleſijs de cenſi. Utrum habendo officio tꝑali poſſit aliquid 2dari? Rn̄. Ge. in. c. hūani. de homi. li. vj. tenet ſic. ſi duo cōcurrant. Primū publice det nonocculte. qꝛ clādeſtine dare reprobat̉. ff. de poli. l. j.ij. ff. de admi. tu. l. exiſtimo. Nec ob. l. fi. C. adl. iul. de ābi. ꝓhibet aliquē ad officiū ꝓmouēdūp̄cio vel ambitione. ſꝫ ꝓbate vite. qꝛ ẜm glo. loqͥt̉qn̄ ſecrete dat̉. Scd̓o ſi cupit ꝓdeſſe non preeſſeAdde terciū ſi eſt idoneꝰ al̓s. Facit. viij. q. j.ep̄atū. ſecus in officio eccleſiaſtico. vide de hoc.Dignitas. §. ij. Utrū officialis poſſit aliqͥd reciꝑe qn̄ gratis te 3netur impēdere officiū? Rn̄.. vt ī. l. fi. C. adl. iul̓. de ābi. vbi ꝓhibet̉ aliqͥd reciꝑe. qͥs ē in adminiſtratione etiā poſt depoſituꝫ officiū aliquop̄ſtito beneficio tꝑe admīſtratōis. de quo vides.Iudex. §. viij. ſequētibꝰ Utꝝ liceat mutuare ſuꝑ officia dn̄is? Rn̄. ẜmS. Tho. in epiſtola ad duciſſaꝫ brabrantie. ſi expacto mutuū detur vt officiū recipiat̉ ſic vſura ē.quia pro mutuo accipiūt officij ptātē. Hoc ego limitarē in officijs ſecularibꝰ que non dant̉ gratis:ſꝫ vendunt̉. ſecus eſſet in officijs debent gratisdari. qꝛ ſic eſſet vſura ex ꝑte dantis mutuū: cuꝫnihil accipiat pecunia extimandū ſit. licꝫ ex officio ꝯn̄ter aduenit lucꝝ. qꝛ illud lucrū aduenit rōelaboris: ſꝫ potius ē iniuſticia ex ꝑte nolentis aliterdare talia officia. In ſpūalibus autē officijs induceret ſymoniā.ſanctū dicit̉ triplex qd̓ perLEl Mep̄os in die cene conſecrat̉Primū pͥncipale dicit̉ criſma ſanctū: qd̓de oleo et balſamo fit. et iſto benedi

nin

14