Monaſterium

C CV

Mona2 ¶ Utrū appellatione monachoꝝ veniāt alij religioſi? Rn̄. Pa. in. c. ex ꝑte. de poſtulando. ꝙ qn̄ cōſtitutio emanat reſpectu religionis. licet loquat̉ demonachis. tn̄ extenditur ad oēs religioſos cuiuſcūqꝫ religionis. Et hoc niſi poſſit aſſignari rō diuerſitatis inter eos ⁊ monachos. quod no.¶ Utrum monachus poſſit confiteri ep̄o vel penitentiario? Rn̄. ẜm Rodo. ꝙ ſic. niſi ſit exemptꝰvel priuilegiatus a papa.an obligetur exOnaſterium facto monachi.IRn̄. ꝙ nō. neqꝫ ex delicto. neqꝫ cōtractuniſi in duobꝰ caſibus. Primus ſi hoc ſitverſum in vtilitatē monaſterij. quia in tantū tenet̉⁊ non plus. ar. x. q. ij. hoc ius. Secūdus ſi a cōuentu ſit cōmiſſa adminiſtratio quia intantū inquātuꝫſe extendit adminiſtratio in tantum obligat̉ ⁊ nonplus. ẜm Inno. in. c. olim. de priuile. Et hoc intelligo tam in monacho ꝙͣ abbate. Facit in. arg. ꝙ nonobligetur. inſti. de aucto. tuto. in pͥnci. vide glo. xj.q. j. de perſona.1 ¶ Utrū poſſit acqͥri ꝑ monachum obligatio alterimonaſterio? Rn̄. ſic etiā ꝑ monachum fugitiuumvt. ff. de acqui. poſ. l. j. xviij. q. j. abbates.2 ¶ Utrū relictū monacho cū tali cōditione ꝙ nihilacquirat̉ monaſterio valeat? Rn̄. ꝙ non niſi talisꝯditio intelligatur ꝙ nihil acqͥratur monaſterio reſpectu vtilitatis. non reſpectu iuris ſicut no. Barin aut̓. excipitur. C. de bo. que liber. qꝛ tūc valet. qd̓ē dicere ꝙ cōuentus ꝑmittat illū adminiſtrationēhr̄e relicti. ſicut ⁊ ſeruus dicitur habere ꝓprium. vtlis qͥ ſuis. ff. de manu. ⁊ facit qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. in glo.l. lucius. §. tres heredes. ff. ad tre. Qd̓ quidē dictūBar. Limito verū qn̄ talis adminiſtratio referturad caſum licitū .ſ. vt diſpenſet in pios vſus. qd̓ religioſis licet etiā. de teſtamē. c. ij. li. vj. vel vt conuertat ad vſum veſtimentoꝝ. vel libroꝝ ⁊ hmōi. Nōautem liceret vt poſſet adminiſtrare ad libitum illa bona tanꝙͣ propria etiam de licentia pape. d. c. cūad monaſterium.z ¶ Quid ſi abbas nō vellet cōſentire vt predictā licitam adminiſtratōnem ſuſciperet? Rn̄. Relictuꝫnon valebit ⁊ remanebit apud grauatuꝫ. l. vnica.C. de ca. tollen. ⁊ glo. in. d. §. tres heredes.¶ Utrū bona ingredientis pertineant ad mona.ſteriū iure ſucceſſionis. an iure traditionis inter viuos? Rn̄. ꝙ magna eſt controuerſia inter docto. ⁊glo. iur̄. ciuilis. de quo vide Albri. in aut̓. ingreſſi.C. de ſa. ſanc. eccle. Sed tu tene verius eſſe ꝙ iureſucceſſionis. Attamē ſi leſum fuerit potuit reſtituiad minoris ſimilitudineꝫ. vt. C. ſi vt ab here. ſe ab.per totum.5 ¶ Quid de bonis ingredientiū ordinē minoꝝ autalioruꝫ qui nihil poſſunt habere? Rn̄. Albri. in. d.ant̓. ingreſſi. recitat opiniones qͣtuor. Prima ꝙ habeantur ꝓ derelictis. Scd̓a ꝙ ꝑtineāt ad venientes ab inteſtato. Tercia ꝙ ad ep̄m in cuius dioceſiſubſunt. Quarta ꝙ acqͥrant̉ eccl̓ie romane cui ſubſunt ⁊ inde alantur. Et hec ē verior. de quo nō meextendo. quia hn̄t oēs tales pͥuilegia in hmōi. qͥbꝰꝯporet ſtare. ⁊ vide. sͣ. Legatum. j. §. v.

¶ Utrū acquiſita ꝑ monachum expulſum vel fu­ 6gitiuū efficiantur monaſterij ſui? Rn̄. vt colligo exno. ab Inno. in. c. cū olim. de priuile. ⁊ Hoſt. in ti.de infantibꝰ expo. ⁊ alios. ꝙ ſi mōaſteriū noluit eūrecipere vel maior ꝑs capituli. ſic erunt ep̄i vel alterius monaſterij ſi ip̄m eſt ingreſſus. Si v̓o ſolusabbas vel minor ꝑs fuit in culpa. ſic acquiret mōaſterio ſuo. Si aūt nō curauit redire talis monachꝰ⁊ totum monaſteriū videns euꝫ vagabunduꝫ neglexit. ſic ſimiliter acquiret ep̄o vel alij monaſterioſi quod ingreditur. ſicut de ſeruo dr̄ in. l. quod ſeruus. ff. de ſtipu. ſeruo. ꝙ ſit apprehendentis. Qd̓ ſimonaſteriū repetijt. ſed nō potuit obtinere aliquoimpedimento. ſic acquirit monaſterio ſuo. in autē.de ſan. ep̄i. §. ſi monachus. Prelatus em̄ poteſt monachum fugitiuū vendicare cū om̄ibus bonis pereuꝫ acquiſitis. c. abbates. xviij. q. ij. Aut ſi forte adaliud monaſterium ſit tranſlatus ꝓpter peccatumſuū puta quia ponit̉ in alio monaſterio ad penitētiam faciendā ⁊ hmōi .xxvij. q. j. c. ſi qua monacharū. ſic bonalilla que proprio monaſterio attulerat.quo ad vſufructū erunt ſecundi monaſterij. xvj. q.vj. de lapſis. ⁊ poſt eius mortē redibunt ad pͥmuꝫ.Si v̓o tranſit ad ſecundū monaſteriū licite. qꝛ ſtrictius vel qꝛ promouet̉ in p̄latuꝫ alterius. ſic tenentaliqui. in. c. ꝙ a te. de cle. coniuga. ꝙ qͥcquid acquiret poſtea erit ſecundi. ſꝫ alia primi. ⁊ videt̉ tex. prohoc. xviij. q. j. in. c. vnico. Alij dicūt ꝙ oīa ſibi vndecūqꝫ prouenta erūt ſecundi vel dignitatis qꝛ videntur accedere ad perſonā licet expreſſe fuerūt collata tꝑe ingreſſus ratione p̄dicta. ⁊ illud. c. vnicuꝫloquitur de acquiſitis ex induſtria monachi quiaerūt penes primum monaſteriū in quo ea acquiſiuit. ⁊ hoc vltimū ſentit dn̄s Car. ī. d. c. ꝙ a te. Pa.v̓o ibidem tenet vt bona patrimonialia ſequāturperſonam. ar. huius. c. ꝙ a te. ⁊. c. ex tranſmiſſa. derenū. ⁊. l. ij. ff. de colle. illicit̓. ⁊ hoc ſequi videt̉ Hoſtien. ⁊ Ioh. an. in. d. c. ꝙ a te. ⁊ magis placet mihiopi. Car.¶ Utrū monaſteriū poſſit grauari noua conſuetudine. ſeruitio. vel onere? Rn̄. ꝙ nō. niſi a principio de cōſenſu epiſcopi a patrono ſit ei impoſita vtin capitulo ſcientes. de cenſi. non tamen intelligas ꝙ in dote neceſſaria poſſit etiaꝫ a principio imponi aliquod onus. ſed intellige in alijs a dote predicta.¶ Utrū quis poſſit frequentare monaſteria monialium? Rn̄. ꝙ non. niſi ex cauſa manifeſta ⁊ rōnabili al̓s poſt admonitionē frequentantes ſi ſuntclerici deponuntur. ſi laici excōicent̉. c. monaſteria.de vi. ⁊ ho. cle.¶ Utrū monaſteria dupla feminaꝝ ⁊ religioſorūꝙſint licita? Rn̄. ꝙ. nō. vt in. c. diffinimus. ⁊. c. in decima. xviij. q. ij.¶ Utruꝫ quis poſſit prefici duobus monaſterijs 1eRn̄. ꝙ nō ſicut nec pluribus eccleſijs curam hn̄tibus animarum. niſi vnū dependeat ex alio de preben. c. cū ſingula. li. vj. īmo plus ſi monachi vniusmonaſterij prioratus vel eccleſias aut adminiſtrationes ſeu officia vnius monaſterij conſueta pereiuſdem monachos gubernari ſine licentia pape

12

13