Matrimoniū. iij. Impedimētū. xiiij. CXCV
Matrimonip3niſi velis dicere ꝙ ſatis eſt certificata qn̄ habꝫ violentas ſuſpitōes poſt expectationē aliqualē. Et aduerte ꝙ vnus teſtis ſufficit: vt in. d. c. in pn̄tia. Excuſat̉ etiā ab adulterio qn̄ ꝓbabilit̓ credidit mortuum virū et cū alio cōtraxit. xxxiiij. q. j. et. ij. cuꝫ ꝑbellicā. an̄ aūt poſſit exigere debitū vel reddere dic̄vt sͣ. iiij. Impedimento. §. viij.¶ Quid ſi quis credēs vxorē viuere ſuā q̄ tn̄ mortua ē cōtrahit cū alia. Rn̄. ꝙ mr̄imoniū eſt ex qͦ nōviuit ẜm Rodon̄. Hugo. tn̄ in. d. c. cū ꝑ bellicaꝫdicit ꝙ ſi credebat hͦ ſibi licere etiā viuente ſua eritmr̄imoniū. ſi mō prima mortua ē. Si vero nō credebat licere ſic matrimoniū nō erit qꝛ nō maritaliaffectu ſꝫ adulterino ei cōiūgit̉ niſi poſtꝙͣ ſcit ꝙ ēmortua ei cōiungatur maritali affectu ꝑſeuerantealia parte in effectu maritali alias nō et ē veriꝰ.Impedimētum. Xllij. diciturpublice honeſtatis iuſticia q̄ eſt ꝓpīquitas ex ſpōſalibus ꝓueniēs robur ex inſtitutōe eccl̓ie trahēsꝓpter eiuſdē eccleſie honeſtatē. vn̄ impedit et dirimit tam matrimonia ꝙͣ etiam ſponſalia ſequentianō p̄cedentia. vt in. c. ex ſpōſalibꝰ. de ſpō. li. vj. Etiſta publica honeſta iuſticie cum ſit quoddam ſimile affinitati iō impedit ẜm illos gradus ẜm qͦsaffinitas impedit vſqꝫ ad qͣrtū gradū incluſiue. d̓quibꝰ dicet̉. jͣ xv. Impedimēto.1 ¶ Quot ſunt ſpēs publice honeſtatis iuſticie? ℟ꝙ olim due. quarū prima q̄ contrahebat̉ ex ſcd̓isnup. puta. Petrus vxorē habebat. qͦ mortuo eiusvx. accepit aliū virū de qͦ habuit filiū vel filiā talisꝓles cū nullo conſanguineo Petri poterat cōtrahere ſꝫ hodie ſb̓lata ē. ꝑ. c. nō dꝫ de ꝯſan. et af. Aliaq̄ hodie hꝫ locū: ē q̄ ꝯtrahit̉ ex ſpōſalibꝰ de futurovel ex matrimonio de pn̄ti nondū conſūmato ẜmPa. in. c. ſpōſam. de ſpon. Un̄ nullus cōſanguinus ſpōſi pōt acciꝑe talē ſpōſam vſqꝫ ad qͣrtuꝫ gradum incluſiue nec ecōuerſo. c. Iuuenis. ⁊. c. ad audientiā. de ſpon. et ſi accipit nō erit eius vxor qꝛ di2 ¶ Quid requirit̉ vt ſpōſalia inducant p̄fatū imperimitur.dimentū? ℟. ꝙ quinqꝫ. Primo ꝙ ſint contracta amaioribus ſeptēnio. tex. eſt in. d. c. ex ſponſalibꝰ. ⁊vt dicit Pa. in. c. Iuuenis. vbi reqͥrit̉ etas certa reſpectu diſcretiōis nō p̄t p̄ueniri. vtꝫ in etate ad ꝯfectionē teſtamēti: vt in. l. qua etate. ff. de teſta. ⁊ idēno. in. c. puberes. de deſpon. īpu. Iō oꝑtet ꝯpleuerint cōtrahētes. ſiue ꝓ quibꝰ cōtrahūt. vij. ānos.3 ¶ Sed nunqͥd ſi maior cōtrahit cū minori ſeptēnio. ꝓxima tn̄ ſeptēnio. oriatur publice honeſtatisiuſticia? ℟. ꝙ nō ẜm Pa. in. c. iuuenis. de ſpon. ⁊in. c. fraternitati. de eo qui cog. cōſang. vx. ſue. ⁊ hͦ4 ¶ Pone ꝙ talis maior cohabitauit cū mīori ſeptēex defectu conſenſus: vt in. d. c. ex ſpōſalibꝰ.nio deſpōſata et interueniat extraordinaria pollutio: vel ſit dubiū. an eā temptauit? ℟. ẜm Pa. vbisͣ. ꝙ ex qͣdā equitate oritur publice honeſtatis iuſticia. ſꝫ tn̄ nullo iure ꝓbatur.z ¶ Scd̓m qd̓ requiritur vt inducat̉ iſtd̓ īpedimētū ē ꝙ nō ſint cōtracta ſub cōditiōe. Nam an̄ conditionis euentū nō oritur iſtud impedimentū vn
de poſſet contrahere cn aliquo cōſanguineo ſponſi ante conditionis euentum.¶ Quid ſi quis cōtrahit cū aliqua cū iſta ꝯditōe.ſi deo placuerit ⁊ poſtea inuenitur eius affinis. vlaliud impedimentū hn̄s quo cū ea ꝯtrahere nonpōt de iure. Rn̄. ꝙ nō oritur publice honeſtatisiuſticia. quia fuerūt conditionalia. ⁊ iō poterit cōtrahere cū eius conſanguinea. nec ob. ꝙ dicta conditio ſubintelligebat̉ etiaꝫ ſi nō fuiſſet appoſita qꝛſi nō apponeret̉ exp̄ſſe nihilominꝰ eēt pura. ſꝫ expreſſe appoſita faciūt ꝯditionalia. ẜm Hoſti. in. c.ad audiētiā. de ſpō. et Io. an. d. c. ex ſponſalibꝰ vide qd̓ dixi sͣ. iij. Impedimēto. §. j.¶ Quid ſi apponatur aliqͣ ꝯditio q̄ habetur ꝓ n̄adiecta: vt sͣ. patuit. iij. Impedimēto? Rn̄. nihilominus ſponſalia pura erūt ⁊ oritur iſtud īpedimētum: vt in. c. vlti. de condi. appo¶ Terciū qd̓ reqͥritur vt ſit iſtud impedimētum 8oꝑtet ꝙ ſpōſalia ſint certa. qꝛ in incertā ꝑſonā noninfertur cōſenſus nec oritur iſtud īpedimētū.¶ Quartū oꝑtet ꝙ nō defecerit cōſenſus. vn̄ conſanguineus furioſi cōtinue pōt eiꝰ ſponſam ducere quā in amētia deſponſauit cū ꝯſenſus defeceritc. dilectus. de ſpon. xxxij. q. vij. neqꝫ. Limitat hocPe. de Pal. et bene verū qn̄ defectꝰ ꝯſenſus ē apparēs vt in pueris et amētibus. ſecus eēt qn̄ eēt latēs ſicut in illo qͥ cōtrahit nō aīo cōtrahendi. ſꝫ decipiendi qꝛ tūc oritur iſtud impedimentū. qꝛ eccleſia inſtituit iſtud impedimentuꝫ ꝓpter apparētiaꝫhoneſtatis. ⁊ iō impedit̉ qꝛ de intentōe nō p̄t ꝯſtare. cōfirmatur ꝑ Uin. Archi. et Io. an. ⁊ Imol̓. etGe. in. c. vnico. de ſpon. li. vj. qͥ tenēt ꝙ ioco cōtrahēs ſi de ioco aꝑte cōſtat nō inducitur publica honeſtas. ergo ſi nō ꝯſtaret induceretur.¶ Quintū ꝙ nō ſint ꝯtracta poſt matrimōiuꝫ vel 19ſponſalia prius facta. qꝛ ſi qͥs cōtraxiſſet mr̄imonium vel ſpōſalia. et poſt viuēte prima ſpōſa contraheret cū aliqua eius cōſanguineā. non diriment̉ſponſalia p̄cedentia. d. c. ex ſponſalibus¶ Quid ſi ſponſalia cōtrahētes habuerint tp̄s de 1bitū et fuerint pure cōtracta ⁊ cū certa ꝑſona ⁊ cūcōſenſu. ſꝫ tn̄ fuerūt nulla d̓ iure: puta cū affine: vlcum religioſo. vel in ſacris. aut cum maleficiato. ethmōi. Rn̄. ꝙ nihilominꝰ orit̉ publice honeſtatisiuſticia. qꝛ in mr̄imonio attenditur potius honeſtas. l. ſemꝑ. ff. de ritu nup. Nec ob. ꝙ nulla oriat̉obligatio. ſꝫ bene publica honeſtas q̄ impedit matrimoniū cōtrahendū ⁊ dirimuit cōtractū¶ Sed quid ſi minores ſeptēnio cōtractis ſpōſali 12bus ꝑſeuerāt vocātes ſe ſpōſum vel ſpōſam. vel ſimul iacēt. vel ſe inuicē oſculātur vſqꝫ poſt ſeptēnium. ⁊ ex hoc manifeſte apꝑet eos ꝑſeuerare in eadē voluntate. Rn̄. ꝙ ſi ex talibꝰ ſignis manifeſteapparet ꝙ ꝑſeuerāt in eadē volūtate poſt ſeptēnium completuꝫ oritur publice honeſtatis iuſticia.vt no. in. d. c. ex ſpōſalibꝰ: al̓s ſi nō manifeſte apparet. licet ꝑdurēt in eodē ꝓpoſito nō oritur iſtud impedimētū: vt colligit̉ ex. d. c. ex ſpōſalibꝰ.Impedimentum. xv. eſt affinatis q̄ quidem affinitas eſt ꝓximitas perſonarū
kk 2