Elemoſyna

ieſeccleſie imminere notabile diſpendiuꝫ et periculūniſi aſſentiat. d. c. in ſcripturis. ⁊. c. olim. eadem cā.ij. q. Fallit hoc in religioſo qui ſi conſentiret electioni de ſe facte extra ſuum monaſterium ſine licētiaſui ſuꝑioris petita et obtenta ipſo iure electio eſſetnulla: quā licentiā ſolus p̄latus ſine conſenſu capituli ſui pōt dare. c. ſi religioſus. de elec. lib. vj. Sil̓rfallit ī predicatoribꝰ minoribus ⁊ alijs mendicantibꝰ qͥ etiam de licentia ſuorum p̄latorum electōnipoſtulationi ꝓuiſioni ſeu vocationi extra adminiſtracionē ſui ordinis in diſcordia celebrate conſentire nō poſſunt aliter eſt irritum ⁊ inane. c. quorūdaꝫ. eo. li. vj. Tercio peccat mortaliter qn̄ ꝑ viamillicitā refugit: puta abſcindendo ſe. niſi ex ſpāli inſtinctu ſpūſſancti. Si aūt nō cogit̉ ꝑ obedientiamnec imminet ꝓbabile ꝑiculum eccleſie ſi refugit.pter pigriciā ꝑ viam licitam peccat venialiter.v̓o ꝑ humilitatē reputās ſe indignū ſic meret̉.¶ Infra quod tp̄s tenet̉ cōſentire electus? Rn̄. infra menſem a die preſentatiōis electionis aliter eſtnulla ip̄o iure: niſi ſuꝑioris requirat̉ aſſenſus. c. qͥſit. de elec. li. vj. Quid ſi electio tenuit de iure naturali: puta qꝛ interuenit cōſenſus eligētiū: ſed nō tenuit d̓ iure qꝛ obmiſſa fuer̄t ſubſtātialia iuris? ℟.ẜm Inno. quē ſequunt̉ cōiter doc. in. c. qd̓ ſicut. deelec. ꝙ electus ſi eſt cōfirmatus: eſt verus p̄latꝰ etnō tenet̉ reſignare.Lemoſyna ẜm s. Bo. in. iiij.ediſt. xv. parte ſcd̓a. arti. j. q. iiij. accipit̉ cōImuniſſime ẜm ꝙ comprehendit omneopus miſericordie impenſum: ſiue ꝓximo ſiue ſibiiuxta illud Eccle. xxx. miſerere anime tue. cōmuniter ẜm ꝙ importat omne pietatis opus impenſuꝫꝓximo corporale ſiue ſpirituale. ꝓprie v̓o ẜm ꝙ importat opus pietatis impenſum ꝓximo ad releuādam indigentiaꝫ corporalem. ⁊ dicitur ab eleo qd̓eſt verbum grecum quod idem eſt ꝙ miſereor cuius imꝑatiuus eſt eleyſon .i. miſerere a quo eleosid eſt miſericordia. ⁊ ideo debꝫ dici elemoſyna nōelea vel elia.1 ¶ Utrum elemoſyna cadat ſub precepto? ℟. ẜmRi. in. iiij. diſt. xv. ar. ij. q. ij. ꝙ ſic ſub p̄cepto legisnature. prime Ioh̓. iij. qui habuerit ſubſtantiamhuius mundi ⁊ viderit fratrem ſuum neceſſitateꝫhabe̓. ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo quō charitas deimanet in eo. et legis diuiue Math̓. xxv. Eſuriuiet nō dediſtis mihi manducare. ⁊ legis canonicelxxxvj. di. nō ſatis. ⁊. vij. q. j. omnes. ſed qꝛ p̄ceptūeſt affirmatiuū non obligat niſi ꝓ loco ⁊ tꝑe. Etideo conſideranda eſt facultas habentis ⁊ inopiaindigentis. Si em̄ homo habet aliquid quod nōſit neceſſarium ſuſtentationi ſue nature: nec illorūquibus tenet̉ ꝓuidere: ſicut ſunt vxor filij ſerui. ancille. pater ⁊ hmōi. ⁊ ſit tāta neceſſitas ꝙ immineant ſigna ꝓbabilia extreme neceſſitatis in paupere tunc tenet̉ de p̄cepto. Si v̓o habet aliquid ſuꝑfluum non ſolum ſuſtentationi nature: ſed etiamconuenientie ſui ſtatus tenet̉ de illo facere elemoſiuam etiam ſi nō inuenirent̉ tales qui eſſent in neceſſitate p̄dicta. Et ſi plures occurrerēt quibꝰ om-

nibus nō poſſet ſubuenire: tenetur ceteris paribꝰilli qui magis indiget. Si v̓o non habet vltra conuenientiam ſui ſtatus nec eſt qui ſit in extrema neceſſitate non tenetur de p̄cepto. concor. Tho. xxij.q. xxxij.¶ Quis debet p̄poni in elemoſyna? ℟. ꝙ ip̄emetᶻdeinde ſui. deinde noti. demū boni. deinde extraneide quo vide tex. pulcrum in. c. non ſatis. lxxxvj. di.⁊ tex. cum glo. in. c. quieſcamus. xlij. di. que quidēiura intellige ceteris paribus: vt dictum eſt: quiapoſſet eſſe extraneus in tamarta neceſſitate ꝙ deberet p̄poni noto ⁊ coniuncto: qui non eſt in tali:ſꝫ pater malus debet p̄poni cuicunqꝫ bono in eqͣlineceſſitate ꝓpter p̄ceptum dei.¶ Utrum deputatus executor ad diſtribuenduꝫcerta bona pauperibꝰ poſſit diſtribuere inter ſuoscōſanguineos? ℟. Pa. in. c. Primo de coha. cle. etmulie. ꝙ ſic. nam clericus pōt in pauperes conſanguineos de rebus eccleſie dare qui eſt diſtributor:vt in. d. c. j. ⁊ .xvj. q. j. c. fi. ſic ⁊ p̄latus. ar. in. l. ſi mādauero. §. ſi tibi centū. ff. mādati. Sibi aūt nō pōtdiſtribuere. vt. in. d. c. §. ſi tibi centū.¶ Utrum ei qui pōt laborare ſit dāda elemoſyna 4℟. ꝙ nō. ar. lxxxij. di. c. epūs. quod verum intellige quādo per laborem ſibi poteſt prouidere: ⁊ ſic limita. l. vnicam. C. de mendica. vali. de quo ſupra.Colonus.¶ Utrum ſit dāda peccatoribus? Rn̄. ꝙ ſic. vt in 5dicto. c. quieſcamus. ⁊ .j. q. ij. ꝙͣpio. niſi qn̄ ꝓpter ſecurituate cibi negligeret iuſticiū: qꝛ tunc ſubtrahēdus eſt. v. q. v. nō oīs.¶ Quis poteſt facere elemoſynam? ℟. ꝙ quilibetqui poteſt donare. de quibus dictum eſt s. Dona.tio .j. et etiam aliqui qui non poſſunt donare ſicutmonachi. filij. et huiuſmodi. qui ſunt in poteſtatealterius vt ſerui. qui in quatuor caſibꝰ poſſunt facere elemoſynam. Primus. exiſtenti in magna neceſſitate poſſunt facere elemoſynam quando noneſt tempus vt poſſunt habere recurſum ad ſuperiorem: vt notat Panor. in. c. ſi quis. de furtis. ⁊ no.glo. in. c. non dicatis. xij. q. j. Secundus quandopredicti de licentia ſuorum ſuperiorum peregrinātur vel ſunt in ſcholis quia poſſunt facere elemoſinas quas alij honeſte peregrini ⁊ ſcholares communiter faciunt. ar. l. vlti. C. ad macedo. ⁊. l. ſi longius. ff. de iudi. ⁊. l. ij. ff. de iuriſdi. om. iudi. ⁊. c. p̄terea. de. offi. deleg. Facit glo. in. cle. ij. §. penul. de vtta ⁊ hone. cle. Tercius quando vidēt aliquem inextrema neceſſitate etiam contra ſuperiorem ꝓhibitionem poſſunt ei elemoſynam dare. quia tuncomnia ſunt cōmunia iure diuino. immo tenenturẜm Ricar. vbi sͣ. q. vj. ⁊ glo. xij. q. j. ī. c. nō dicatisQuartus poſſunt de voluntate exp̄ſſa vel p̄ſumpta: vtputa quia habent adminitrationem a ſuis ſuꝑioribus cōmiſſam. ar. ff. de dona. l. filiuſfamilias. §. j.¶ Quid de vxore nūquid poteſt? Rn̄. ꝙ ſi habetbona parafrenalia nulli dubiuꝫ eſt ꝙ poteſt. quiaſua ſunt. de quibus dic. vt infra parafrenalia. Siv̓o nihil habet preter dotem non poteſt facere elemoſynā. xxxiij. q. v. ꝙ donatio. niſi in octo caſibus

x1