Confeſſio. iiij.

XLIII

parochialis eſt bonus et idoneus bonū ē cōſiliūꝙ remittant̉ ad eū a quocūqꝫ audiāt̉. nō tn̄ neceſſarium eſt. nec oꝑtet ꝙ illa peccata a quibꝰ ſunt vere a talibus abſoluti iteꝝ ꝯfiteant̉. ſꝫ poſſent ea tacere et alia occurrētia ꝯfiteri. Et dic etiā ꝙ tutiꝰ eſtꝯfiteri ꝓprio parochiali ſacerdoti ſeu p̄lato ꝙͣ alteri ꝓpter multas deceptōes et illiteralitates q̄ ſuntin alijs deputatis. Un̄ ſemꝑ ꝯſulo ꝙ nemo dimittat ꝓpriū parochialē ꝓ alio deputato. niſi clare cōſtet eū quē eligit eē bone ꝯſcīe. et debite ꝑitie ⁊ melioris ꝙͣ ꝓprius parochialis. qꝛ ſi ineſt aliquis defectus in ꝑochiali magis excuſat̉ ſubditꝰ ei cōfitēdo ꝙͣ alteri. cum ſuꝑiores eum inſtituēdo ꝓ ſufficiente eum approbare videāt̉.¶ Quid ſi aliquis vult ſepiꝰ ꝯfiteri in anno nunqͥd ſacerdos parochial̓ tenet̉ eū totiēs audire. ℟.ẜm Ri. in. iiij. di. xviij. ꝙ ſic de neceſſitate p̄cepti ſiille qͥ vult cōfiteri de neceſſitate hꝫ cōfiteri. Si v̓onō teneret̉ de p̄cepto cōfiteri. nec ſacerdos p̄fatusobligaret̉ eū audire niſi de cōſilio. Addit tn̄ Ri.ꝙ ſi ſubditꝰ vult pluries confiteri et ſacerdos noluerit audire. ꝙ tunc talis libere pōt ꝯfiteri altericonfeſſori. et ille pōt eum abſoluere: niſi eius ſacerdos eum ad determinatū ꝯfeſſorē miſerit. qꝛ ſi nōvult eū audire nec aliū determinatū aſſignat. videtur tacite ei licentiā dare. vt ꝓ illa vice alteri cōfiteatur cui voluerit. Sꝫ ſic electus nō poterit abſoluere niſi ab his a quibꝰ proprius ſacerdos poguſſet.quo ad qͣlie Onfeſſio. liij. tatē illiꝰ cui-fienda ē. Circa qd̓ queritur.¶ Qualis dꝫ eē confeſſor? ℟. ꝙ dꝫ habere. v. Primo bonitatē vite .ſ. vt nō ſit in pctō mortali. d̓ pe.di. vj. c. j. Un̄ exiſtēs in pctō mortali qn̄ abſoluitpenitentē. niſi ip̄e de ſua mortali culpa peniteat gͦuiter peccat. ẜm ſctm̄ Bo. in. iiij. diſt. xix. Immomortaliter. ẜm Dir. tit. xv. li. j. ar. d. c. j. vide qd̓ sͣ.dixi Clericus. viij. §. j.2 ¶ Sed nunqͥd tali ſcienter ꝯfitēs peccat mortal̓r.Dic vt sͣ. Clericus. viij. §. ij.¶ Scd̓o dꝫ habere ſcīam. Sed qͣntam ſcīam debeat habere neceſſario. ℟. ẜm. s. Bo. in. iiij. diſt.xvij. et elicit̉ ex. c. nulli ſacerdotū. xxxviij. di. ꝙ tantā ſcīaꝫ dꝫ habere ꝙ ſciat diſcernere in peccatis cōmunibꝰ qd̓ vēiale et quod mortale. ⁊ ꝙ ſciat ſemꝑad quē peccata ſua ptās ſe pōt extendere. Ratio.quia alia pnīa ꝓ mortali alia ꝓ veniali eſt imponēda. Item quia ſi eſſet aliquod peccati genus adquod non poſſet manū extendere: niſi hoc cognoſceret in ꝑiculum anime eius audiret confeſſiōēs.et etiam confitentium. Unde homīes qui hoc cognoſcūt tenentur cōſulere diſcretos. alioquin vterqꝫ peccat grauiter. Et hoc voluit dicere Aug. depe. di. j. qui vult. Eſt et alia ſcientia qua quis ſcitꝑ habitum acquiſitum diſcernere inter ꝑpleſitates peccatorum. et hec eſt de bene eſſe. In talibusenim ſemꝑ debet ſecuriorē viam eligere et ſapientes conſulere. hec ex s. Bo. Et hoc tene. ꝙͣuis diuerſi diuerſa dixerit ſuꝑ hoc. Aduerte tamen ꝙ ſidubium verſetur circa aliquod faciendum vel dā

XLIIIſſio im.dum. vel penam ſubeūdam. tunc benignior opieſt eligenda. ff. de eo. quod cer. lo. l. quod ſi epheſi.Unde in. c. fi. de tranſact. dicitur. In his ſuꝑ quibus ius non inuenitur expreſſum ꝓcedas equitate ſeruata. ſemꝑ in humaniorem partem declinando ẜm ꝙ ꝑſonas cās loca et tēpora videris poſtulare. hec ibi. Hoc idem tenet Bar. in. l. omēs populi. ff. de iuſti. ⁊ iu. niſi force eēt aliquid faciendūquod faciliter poſſet expediri. Si v̓o dubium eſſꝫvt abſtineat. tunc ſecurior pars eſt eligenda .ſ. abſtinere. Pur. ſi diuerſitas eēt inter doc. ⁊ penitensex aliqua ratiōabili cauſa vult adherere vni opi.non ē ſibi deneganda abſolutio. ſed ſue cōſcientierelinquēdus. Quid autem ſit dubiuꝫ ⁊ opi. ⁊ qͥdfiendum in his vide. jͣ. Dubium et opi. Similiteret ſacerdos nō debet aſſerere mortale id d̓ quo nōeſt certus. ne inijciat laqueos alteri. nec tenetur deſingulis que audiuit determinare ſi ſunt mortaliavel ne. ſed de quibus eſt clarum. non de qͥbꝰ ſuntvarie opi. vel etiam ipſe penitens neſcit exprimerementem ſuam circa ꝯſenſum vl̓ moram. Hen̄. tn̄in quol̓. ſic diſtinguit. ꝙ peccata ſunt in duplici genere. Quedam ideo quia ꝓhibita. aliter nō eſſentmala. vt non audire miſſam in feſto et hmōi. q̄ ſūtde iure poſitiuo mero. et talia debꝫ ſcire ꝯfeſſor: niſi habeat cām rōnalem que eū excuſet: puta qꝛ abſens et hmōi. Alia ſunt pctā. quia de ſe ſūt malavt ea que ſunt ꝯtra ius diuinū. etiā ſi ab homīe n̄ſint ꝓhibita. ⁊ horū quedā ſunt capitalia .ſ. vij. qͣſielemēta. et iſta oꝑtet ſcire de neceſſitate. Quedamſunt ſpēs capitaliū. vt illa q̄ recipiunt horum p̄dicationē. vt fornicatio: ebrietas. et hmōi. Nam fornicatio luxuria eſt: ebrietas gula eſt. Et horum ſpecies quedā importāt malū de ſubſtātia ſui actus.eo ꝙ ſtatim noīata hn̄t ānexū malū. vt fornicatioet talis ꝯfeſſor tenetur ſcire vtruꝫ ſint mortalia: velnō. Quedā de ſubſtātia ſui actꝰ nō hn̄t deformitatē. ſꝫ ex libidīe faciētis. ſicut cognoſcere vxorē ꝓpriam nō ē pctm̄. ſꝫ ex libidine ſic etiaꝫ eſt mortale qn̄excedit limites mr̄imonij .ſ. etiā ſi nō eēt ſua. ⁊ talia nō oꝑtet ꝙ de neceſſitate ꝯfeſſor ſciat vtrum ſitmortale. vel veniale. Alia ſunt peccata que ſunt filie peccatoꝝ capitaliū. vt illa peccata. quorū finesterminant̉ ⁊ ordinātur ad fines capitaliū. ſicut dolus acquiſitio rei iniuſte. et hmōi. et de talibꝰ nonordinarius non tenetur ſcire vtrū ſint mortalia vl̓nō. ſed curatus ordinarius. vt ep̄s. archiep̄s ⁊ ceteri alij ſuꝑiores tenentur ſcirę. qꝛ tenētur purgare ꝑficere et illuminare alios. Et ideo nouuꝫ et vetus teſtamētū tenētur ſcire. hec ille. Caueat igiturconfeſſor ne ſit preceps in dando ſententiā de mortali vbi ſunt varie opi. doc. ſicut de decimis ſoluēdis. vbi non eſt conſuetudo de locis Ian̄. ſed conſultat ſemꝑ qd̓ ſibi videtur tutiꝰ. nec moueatur ꝓpter dictum vnius doc. niſi rōnabiliter. vt dicā. jͣ.Opinio. §. j.¶ Sed quid ſi cōfeſſor ꝓpter ſuā imperitiam dubitat de aliquo? ℟. ꝙ optimū qd̓ poſſit eē in confeſſore poſt vitā eſt ſcire dubitare. Un̄ niſi ſciat ꝓcerto ſe legiſſe deciſionem alicuius caſus. vel nonhabeat rationes euidentes. ſemꝑ debꝫ dubitare et

24