Compaternitas

PII

Compate14 ¶ Utrum cōmodatarius teneat̉ de caſu fortuito?℟. ꝙ non. niſi pactum ſeu mora interuenerit. d. c.vnico. ⁊. d. l. ſi vt certo. ⁊. C. ꝯmo. l. j. ff. de ac. ⁊ obl. j. §. is vero qui. Aduerte tn̄ ꝙ licet moroſus teneatur ſi res perijt. tn̄ in cōſcientia ſi codē mō apud̓dn̄m fuiſſet peritura. nō credo teneat̉ niſi ſolū adaliqd̓ intereſſe ſi dn̄s paſſus ē ꝓpter morā. de qͦ vide. jͣ. Mora. §. penul. ⁊ vlti.15 ¶ Utrū remittēs rē cōmodatā ꝑ nūciū ⁊ caſu fortuito perijt. teneat̉? ℟. ꝙ nō. caſus ē in. l. argentuꝫff. cōmo. ⁊ ibi glo. Nec ob. c. ſignificante. de pigno.quia loquit̉ in mutuo. qd̓ qꝛ ē debitoris perijt ſibiquia debitor ē obligatꝰ in genere ⁊ genꝰ perire nōpoteſt. l. incendiū. C. ſi cer. pe. Res vero cōmodata remanet in dn̄io cōmodantis. ⁊ ideo perijt dn̄oSi vero perijt culpa nuncij vl̓ ſi fuit infidelis quōtenet̉. habes sͣ. §. xj. ẜm illā diſtinctionē ẜm culpāin qua fuit. puta qꝛ cōiter habebat̉ ydoneus in nl̓la culpa ē. l. argentū. ff. cōmo. Si non ſic. Sic videde qua culpa tenet̉. ẜm illā iudica.5 ¶ Utruꝫ cōmodatarius poſſit p̄ferre res ſuas cōmodatis qn̄ omnes ſaluare non pōt? ℟. ꝙ ſi ſiueerāt viliores nō pōt. facit. l. qd̓ nerua. in fi. ff. d̓ po.Si vero erant eiuſdem p̄cioſitatis. ſiml̓r nō poteſtſi cōmodatū factū ē gr̄a cōmodatarij. facit. l. in rebꝰff. cōmo. Si vero ē factū gr̄a. cōmodātis tm̄. etiā ſuas viliores pōt p̄ponere. facit. d. §. interdū. Si aūtgr̄a vtriuſqꝫ tūc ſolū pōt p̄ponere res ſuas ſi ſunteque p̄cioſe. Qn̄ aūt ſue erāt p̄cioſiores. pōt easponere rebus cōmodatis. ꝙͣuis cōmodatū ſit factuꝫ gr̄a recipientis em̄. qꝛ qͣlibet diligens hoc faceret ⁊ non tenet̉ facere niſi qd̓ diligentiſſimus feciſſet. d. l. in rebus. pͥmo ℟. Et ſic intellige. d. l. ſi vtcerto. §. qꝛ vero ſenectute. qd̓ nota. qꝛ facit ad ml̓tavt qui tenet̉ de dolo poſſit p̄ponere viliores ſuas.Qui vero d̓ leui eqͣles. Qui d̓ leuiſſima p̄cioſioresſolum.¶ Quis pōt cōmodare? ℟. ẜm Mo. ti. cōmodatiꝙ ille qͥ pōt ꝯͣhere. facit in ar. l. iulianus. §. antepe.ff. de ac. emp. ⁊ ven. ⁊ ea que bona fide poſſidemꝰj. cōmodare. ff. como. ⁊ etiā que mala fide poſſidemus vt ibidē ſꝫ nō in cōſcientia.o ¶ Que ſit natura cōmodati. ℟. idē Mo. vbi sͣ. qeſt vt res ipſa cōmodata reſtituat̉. qꝛ hoc ē de iurenaturali. di. j. ius naturale. nec poteſt rōne cōpenſationis directe retineri p̄textu alicuius debiti. l. vltima. C. cōmo. In ꝯͣriū tn̄ tenēt ibidē cōiter. ⁊ facitqd̓ no. Pa. ⁊ glo. in. c. bona fides. de depoſito quiaſolum ꝓhibet̉ cōpenſatio in depoſito gͦ in alijs cōtractibus admittitur. qꝛ exceptio firmat regulamxxxij. q. vij. dominus.Uide .jͣ.Ompaternitas Matri.moniū. iij. Impedimento. vij.eſt debiti ⁊ cxeOmpenſat lOditi inter ſe cōtributio. vt. ff. de cōpenſa. l. j.¶ Utrum admittatur in oībus? Rn̄.Pa. in. c. bona fides. de depoſito ꝙ ſic. in omnibuſque ī ſuo genere recipiunt functionē .i. qn̄ vna respōt fūgi vice alterius. ſic̄ ſūt cōiter q̄ conſiſtunt in

PIInumero. pondere ⁊ menſura. In alijs aūt ceſſat cōpenſatio. Unde ſi tu teneris mihi reſtituere equū⁊ ego tibi. l. ducatos nō fuit cōpenſatio. qꝛ poſſet etſe maior affectio ꝙͣ habeo ad equū qͣꝫ ſit quantitaspecunie. Secus aūt qn̄ nullū poſſumus p̄tendereintereſſe vtputa. Mutuaui tibi pecuniā ⁊ tu mihiquid ſimile. Itē reqͥritur ꝙ debitū ſit liquidū velde ꝓxīo liquidandū. l. fi. C. de cōpenſa.¶ Utrum cōpenſatio indirecta habeat locū vbi n̄habꝫ locū directa. ℟. Pa. in. d. c. bona fides. ꝙ ſic.puta res tua venit ad me. potero illā tenere donecmihi ſatiſfeceris ꝓ debito meo. vide ꝑ Cy. diſtinguentem in. l. ſi non ſortē. §. ſi centū. ff. de cōdi. inde. Inno. vero ī. c. cū olim cām de reſti. ſpo. dicit ꝙautoritate ſuperioris poſſum accipere eqͥualēs qn̄rē meā habere nō poſſū. allegat. c. dn̄s. xxxiij. q. iij.dūmodo ſine fraude mēdacio vel calūnia recupetaliter dicit ꝙ tenetur ad reſtitutionē. allegat. c. nonſane. xiiij. q. v. Qd̓ credo veꝝ qn̄ calūnia vel frausperſeuerat. alias non. qꝛ licet peccauerit in recuperando nō tn̄ peccat in retinendo. niſi ẜm ꝙ dicā. jͣ.Furtū. §. xl. ⁊. xlj. Et ſic ſerua in cōſcientia. licꝫ qͦ adforum cōtētioſum aliter foret dicendū.amicabilis an̄ poſOmpoſitio ſit interueuire in(cdecimis ⁊ alijs ſpiritualibꝰ cōtractibus℟. glo. in. c. ſtatuimus. d̓ tranſ. ꝙ ſic. vtibi. ⁊ de decimīs ex multiplici. ⁊. c. nuꝑ. cū alijs. itatn̄ intellige ꝙ nullū tꝑale detur ꝓ ſpirituali. qꝛ ſymoniacū eſſet vt in iuribus in ea allegatis patet.poteſt faOmpromiſſumcere quilibet ſuꝑ rebus qͣs pōt alienare. ſeu libe-re diſponere. In alijs aūt q̄s alienare n̄pōt ſine certa ſolēnitate. nec pōt cōpromittere ſineilla ſolennitate. facit. c. cū tꝑe. de arbi. ⁊ Pa. ibideꝫ.facit glo. ⁊ Bar. in. l. nulli. ff. de tranſ. ⁊. l. nō ſoluꝫ.iuncta glo. C. de pre. mi. nō ali. vbi cauetur ꝙ tutor nō pōt tranſigere ſine autoritate iudicis ſuꝑ illiſrebus quas alienare non pōt. Intellige qn̄ ꝑ tranſactionē ſequeretur alienatio. ſꝫ ſuꝑ fructibus ⁊ aliis que ſolus poteſt alienare. poteſt etiā tranſigere.Quomodo cōpromittens teneatur. Dide ſupraarbiter. §. x.Side infraOmmuniCare Eucharſtiaiij. ꝑ totum.Dide infra perOmmūlare mutatio.intelligitur de iureUnceſſum cōmuni qd̓ nō eſtꝓhibitū. ar. xxx. q. iiij. qui ſpiritualeꝫ. etxv. q. j. ſunt nonnulli. v. di. ad eius. ff. exqui. ca. ma. l. nec non. §. qd̓ eis. ff. de ꝓcu. l. mutuſ§. j. ff. de teſti. l. j. Contra. detranſla. p̄. inter corporalia. ff. de colle. illi. l. j. Soluit glo. in. d. c. inter corporalia. ꝙ prima iura loquuntur in cōſtitutionibꝰaffirmatiuis ⁊ nō ꝓhibitiuis ſic̄ ſecūda. Exemplūcōcedit̉ ꝙ cōtrahat̉ matrimōiū. gͦ ſemꝑ ⁊ cuilibet.Exemplū in ꝓhibitis. homicidiū ꝓhibetur gͦ ſemper. niſi vbi inuenitur conceſſum.

I

18

16