Coadiutor

et in glo. p̄dicta. ⁊ hec non excuſat in peccatis. c. ſahcris. de his que vi metuſue cauſa fi. De qua dic vttinfra metus. §. vj.¶ Utrum coactus ſuſcipiat baptiſmū vel ordineꝫī℟. glo. ī. c. ep̄s. lxxiiij. di. ⁊ Inno. in. c. fraternitatisīde hereti. ꝙ ſi coactio fuit abſoluta. nō. ſꝫ in coactione conditionali ſuſcipit caracterē qͣꝫuis non gratiā1vt sͣ. baptiſmus. vj. §. vj.2 ¶ Utrum ẜuicia facta deo ꝑ coactionē ei placeāt?℟. ꝙ nō. xxiij. q. v. ad fidem. ⁊. xx. q. iij. preſens. vtilia tamen ſunt facienti ſed non ad ſalutem. niſi di-ſpoſitiue-¶ Utrū matrimoniū teneat ꝑ coactionē ꝯtractū℟. ꝑ abſolutā certū eſt ꝙ non: ſed ꝑ conditionaleꝫtenet niſi interueniſſet metus qui poſſet cadere inconſtantem. de quo dic vt. jͣ. metus ⁊ matrimonium. iij. Impedimēto. ij.dari non poteſt ep̄-OadiutOret alijs ſuperioribusc Iprelatis ſine licentia pape niſi in duobcaſibus. Primus qn̄ ep̄s vel alius ſuperior prelatus eſt grauatus ſenio: aut valitudīe corporali ita grauatus qd̓ ꝑpetuo ſuū officiū nequitexercere. tūc de cōſilio ⁊ aſſenſu capituli ſui. vel maioris ꝑtis vnū vel duos aſſumere pōt coadiutoreſScd̓s qn̄ p̄fati p̄lati eſſent amētes. ita ꝙ velīt venolit neſciāt expͥmere. tūc capitulum vel due ꝑtesvnū vel duos coadiutores eis dare poſſunt. vt ī. c.vnico de cle. egro. li. vj.¶ Quibus dari debet coadiutor? Rn̄. ẜm Innoin. c. niſi cū pridē. de renūc. ꝙ debet dari cūicūqꝫ īlato qui non poteſt ſuū officiū exercere. vij. q. j. qͣſi¶ Utrum dilapidanti bona eccleſie ſit dandus?ꝑ totum.Rn̄. Inno. in. c. venerabili. de offi. dele. ꝙ ſic.¶ Quid pōt coadiutor? Rn̄. habet liberā ⁊ legittimā adminiſtrationē. excepto ꝙ nihil pōt alienare: vt patet in. d. c. vnico. nec debet aliquid de bōiseccleſie cui ē coadiutor ſumere niſi ſumptus moderatos vt ibidē vide ad hoc. c. ſcripſit. vij. q. j.¶ Sꝫ nunqͥd ep̄i ⁊ alij p̄lati ſuperiores poſſent ſi-bi facere cōmiſſariū in adiutoriū? ℟. ꝙ ſic: vt not.doc. in. d. c. vnico. Et differt iſte a coadiutore. quianon habꝫ niſi eā autoritatē quam ſibi nolunt dareſecus in coadiutore.¶ Quādo expirat officiū coadiutoris. Rn̄. ꝙ morte illius cui datus ē coadiutor vt no. doc. in. c. grādi. d̓ ſupͣ. ne. p̄la. li. vj.nō meret̉ penā ab hoO GIIAtlOmine cum ſuis terminis eſt cōtēta. de pe. di. j. §. cogitatio. intex. et in glo.1 ¶ Utrum cogitatio deliberata in malū mortale. ſitpeccatū mortale? ℟. ꝙ ſic. xlix. di. c. hīc etenī. §. pōderoſus. etiā ſi opus nō ſequat̉.¶ Utruꝫcogitatio moroſa ſit peccatū mortale. ℟.cōſenſus in delectationē alicuius actus qͥ ex genere ſuo ſit peccatū mortale. ē peccatū mortale ẜm ſāctū Bo. ī. ij. di. xxiiij. ⁊ Ri. ibidē. ⁊ Ale. ſcd̓a ſcd̓ein tractatu de peccato veniali. ⁊ in hoc. cōiter cōcordāt doc. Delectari cū cōſenſu ſolū d̓ cogitatione. qꝛ

hoc ꝓuenit ex inclinatione affectus in ipſam cogitationē. q̄ quidē ẜm ſe nō ē mortale peccatū ſꝫ quādoqꝫ veniale. vt cū quis inutiliter cogitat d̓ ea. qn̄qꝫ nullū. vt cū quis vtiliter cogitat. puta qꝛ vult p̄dicare vel diſputare. ideo cōſenſus in talē delectationē nō erit mortale. ẜm Tho. pͥma ſcd̓e. q. lxxiiij.ar. viij. ſꝫ ſolū qn̄ delectat̉ de fornicatione cogitata.et cōſentit in talē delectationē ẜm p̄fatū Tho. vbisͣ. Si vero cogitationi moroſe nō adeſt cōſenſus īdelectationē cogitationis actus ꝓhibiti. tunc ẜms. Bo. vbi sͣ. diſtinguendū ē ꝙ aut imminet periculū caſus in peccatuꝫ mortale ⁊ tunc ſi aduertitpericulū quod ſibi imminet ⁊ non repellit. ſꝫ patit̉in hmōi cogitationibus occupari. tunc ẜm mgr̄ospeccat mortaliter. Si vero non aduertit periculuꝫd̓lectationis nec repellit. non peccat mortaliter. Ethoc magis mihi placet. ⁊ eſt tutior. ꝙͣuis aliqͥ dicātnon eſſe mortale etiā qn̄ aduertit periculum. dummō nō cōſentiat in delectationē. Sl̓r qn̄ nō īminētpericulū caſus. nō ē mortale peccatū ſi nō repellit.ſꝫ tn̄ periculoſū. Collige ergo ſic qn̄ qͥs habet cogitationem in qua quis delectat̉. ꝙ aut delectatio eſtde eo ꝙ nō eſt peccatū vel ſaltē mortale. ⁊ ſic quantūcūqꝫ in eam conſentiat. nō peccat mortaliter ẜmRi. vbi ſupra. puta mulier vidua cogitat de actuconiugali quē habuit cum marito. licet delecteturin ipſa delectatione cogitationis vt p̄terita nō vt p̄ſenti nō peccat mortaliter niſi īmineat ſibi periculūcaſus puta pollutionis ⁊ hmōi. qꝛ tunc ſi aduertiſpeccat mortaliter non repellendo. Si vero ē de eoquod ē mortale ex genere ſuo. vt fornicari ⁊ occidere hominē ꝓpter vindictā et hmōi. et tūc aut placꝫipſa delectatio ⁊ operis cōſummatio ſi facultas adeſſet et ſic eſt mortale peccatū. Aut placet delectatioſꝫ diſplicet operis cōſummatio. et ſil̓r ē mortale peccatū. Aut neutrū placet. et tunc ſi īminet ꝑiculū etaduertit. ſi non repellit. eſt mortale ẜm tutiorē viaꝫSi autē non īminet periculū. aut non aduertit. ſicerit veniale ſi non repellit. Si autē ſtatī repellit ſicnullum eſt peccatū. Si autem delectatio ſolum eſtin cogitatione non in re cogitationis. puta delectorde aliqua cogitatione quia ē pulcra adinuentio ethmōi. et tunc ſi ē ꝓpter bonū finem puta vt p̄diceꝫcontra tale peccatum. vel diſputem. ſic eſt meritorium. Si autem non eſt ꝓpter finem bonū ſꝫ ꝓptervanitatem. ſic erit peccatū veniale niſi vt dixi imineret periculum quia tunc vt dictū ē peccaret mortaliter quando aduerteret non repellendo. Et dehoc etiam vide infra. Senſualitas. quando ē peccatū vel non.eſt triplex. carnalis. leOgNatiogalis et ſpiritualis. decquibus Dide. jͣ. matrimoniū. iij. Impedimēto. vj. et. vij. et. viij. et. xv.quia ſimul colligūt̉.Olle gium vel qꝛ ſimul cohabitāt dictū ē ẜm glo. in. l. j. ff. qd̓ cuiuſqꝫvni. Et dr̄ eccleſiaſticū. ſi maior ꝑs veleqͣlis eſt clericoꝝ qꝛ magis dignū trahit minus dignū. c. qd̓ in dubijs. d̓ cōſe. ec. vel al. l. qd̓ maior. ff.de mi. no. Bar. in fi. ff. de colle. illi.