Catheciſmus

AIII

verū in cōſcientia: niſi eodē modo fuiſſet perituraapud dn̄m. qꝛ tūc nō tenetur niſi de eo in quo euꝫdamnificauit. per nō factā reſtōem rei tꝑe debito.ar. c. fi. de iniurijs. Sed qn̄ dubiū ē an̄ fuiſſet peritura. vide infra. Mora. §. vl. Tercio qn̄ pactū interceſſit vt teneretur de fortuito. vt in. d. c. vnico. ⁊bona fides. Limita niſi adueniat culpa eius cui ꝓmiſit. qꝛ ſic nō teneretur. l. cū ꝓpōas. C. de nau. fe.⁊. l. qui officij. §. fi. ff. de cōtrahe. emp.3 ¶ Sꝫ qͥd ſi generaliter renūciauit ⁊ nullus caſusfuit expreſſus. puta dicēdo ꝙ volebat teneri de oīcaſu fortuito: an teneatur. R. ꝙ licet varia ſit opivt refert Bal. in. l. i. C. cōmo. ego dico tn̄ ẜm Ioan. in d. c. vnico. ꝙ nō tenetur facit. l. ſꝫ ⁊ ſi. in. §. q̄ſitum. ff. ſi qͥs ca. Quod veꝝ ē infallāter in conſcianiſi in caſibus in qͥbus ſpāliter fuiſſꝫ renūciaturuſſi fuiſſēt exp̄ſſi. ar. c. fi. de offic. vi. li. vi. Et notat Accurſius in. d. §. queſitū. et bn̄ qꝛ cōtra eū qͥ legē dicere potuit aꝑtius eſt interpretatio facienda de reiu. li. vi. ⁊ in. l. quicqͥd. ff. de v̓. ob. dicitur. Quicqͥdaſtringende obligatōis cā dictū eſt. id niſi palā verbis exprimatur omiſſum intelligendum eſt.¶ Sed qͥd ſi aliqui caſus fuerunt enūerati ſpāliter⁊ poſtea ſecuta fuit renūciatio generalis. Rn̄. ẜmBar. in. d. §. queſitū. ꝙ ꝑ illam generalē renunciationē non veniūt caſus maiores exp̄ſſis: ſꝫ ſolū cōſimiles expreſſis. Quod quidē veꝝ eſt generaliterin oībus odioſis. ſicut hic. Secus eſſet in fauorabilibus. vt no. in cle. nō pōt. de procu. ⁊ Inno. in. c.ſedes de reſcrip¶ Sed quid ſi renūciationi generali interuenit iuramentum? Rn̄. Io. an. vbi sͣ. ꝙ nō obligat. Rōſcd̓m ip̄m eſt. qꝛ iuramentū non obligat vltra conſenſum iurātis. facit. c. veniēs. el. pͥmo. ⁊ qd̓ ibi notat Inno. de iureiuran. Et hoc credo vrꝝ in caſibꝰꝓ qͥbus ſpāliter nō iuraſſet. Secus in quibus ſpāliter ſi fuiſſent expreſſi cōſenſiſſent. ꝓ qͥbus facit. c.tua nos. cū ibi notatis de ſpon. Concordat Bal.vbi sͣ. Ratio. quia iuramentū habꝫ vim caſus expreſſi. l. cum pater. §. ſi quis matrem. ff. de lega. ſecundo.6 ¶ Utrum extimatia faciat venire caſum fortuitūRn̄. ſcd̓ꝫ Io. an. in. d. c. vnico. ⁊ Bar. in. l. ſi vt certo. §. nunc videndum. ff. commo. et. l. i. e. ti. quādoſumus in contractu. cuius nature non repugnatquod dominium tranſferatur. tunc extimatio facit emptionem vt. l. plerūqꝫ. ⁊. l. quotiēs. ff. de iur.do. Et ſic extimatio facit periculum eſſe et commodum recipiētis. l. neceſſario. in prin. ff. de peri. ⁊ cōmo. rei. ven. ⁊. d. l. quotiens. ⁊ plerunqꝫ etiam deteriorationis. vt. l. ſi extimatis. cum. l. ſe. ff. ſo. maExemplum cum mulier dedit viro rem extimatāvt in. d. l. plerunqꝫ. Vl̓ cum quis extimatam remtradit. ita ꝙ extimatio reddatur nō res. vt in. d. §.nunc videndum. Si autem ſumus in contractu.de cuius natura eſt vt ſolum pro parte dominiuꝫtranſferatur. et pro parte non ſicut eſt in ſocietate.ſic periculum partis ſolum. ſi extimatio ſit tranſitin accipientem. vt. l. eum duobus. §. damna. ff. ꝓſocio. Si autē ſumus in cōtractu: cuius nature re-

pugnat dominij tranſlatō. vt in locato. ⁊ hmōi. ſicextimatio non facit emptionem. nec tranſire periculum caſus magis qͣꝫ teneat̉ ex natura cōtractusNec ob. ꝙ Bar. vbi sͣ. vult vt aliqͥd oꝑet̉. Et ſicſi tenebat̉ de lata ſolum: teneatur de leui: ſi de leuitunc de leuiſſima. Si de leuiſſima tūc de caſu quiahoc non teneo. Sicut nec Pa. in. d. c. vnico. Sꝫ dico ꝙ oꝑatur extimatio tūc ſolum vt ſciat̉ preciuꝫ ſideterioraretur vl̓ ꝑderetur ex vicio recipiētis. ⁊ ſicreleuatur dn̄s ab onere ꝓbandi veꝝ preciū rei. Sꝫaūt res extimata daret̉ cū pacto ꝙ aut res vl̓ extimatio redderet̉. ſic facit tranſire periculum peremptionis. ſed non deterioonis. vt. d. l. plerunqꝫin fine.Atheciſmus. quid ē. Rn̄.ꝙ eſt ille exorciſmus qͥ ſit ante ianuā eccleſie ſuꝑ baptizādo. vn̄ d̓r catheciſmusa cathetizo .i. inſtruo vel doceo. id̓o catheciſmus īſtructio vel doctrina d̓r. de hoc in. c. ꝑ catheciſmuꝫde co. ſpi. li. vi. ⁊ in. c. ante baptiſmū. de cōſe. di. iiij.¶ Utrū cōtrahat̉ aliqua cognatio ſpūalis in tenē 1tibus catheciſmo ſicut ī baptiſmo? Rn̄. ꝙ ſic. q̄ īpedit matrimoniū cōtrahendū. ſꝫ non dirimit cōtractū. vt in. c. ꝑ catheciſmum.¶ Ad quid tenet̉ qͥ tenet ī catheciſmum. dic vt sͣ.Baptiſmus. viij. in fi.¶ Ad qͥd valet catheciſmus? Rn̄. ſcd̓m Tho. in 3iiij. di. vi. ꝙ minuit ptāteꝫ demonis. ne tantū poſſit in corꝑe et anima. vide infra. Exorciſmus. quiaidem eſt.Alſa. d̓r multipliciter. Aliqn̄ caucſa pia. vide. jͣ. legatū. ij. in pͥn. Cauſa ciuilis cuius finis eſt ꝯmodū ꝑtis ſeu aliquoꝝ ſine alterius punitōe. In hac tractat̉ de pecunijs et poſſeſſionū negocijs. ⁊ hmōi. vt. xiiij. ꝙij. ſuper prudentiā tuam. Cauſa criminalis cuiuseſt finis punitio peccati vel vindicta publica. vt inc. at ſi clerici. ⁊ in. c. cum nō ab homīe. de iudi. ⁊. d.c. ſuꝑ prudentiaꝫ. ⁊ .xvi. q. i. frater noſter. circa medium. Cā mixta eſt que ꝑticipat de vtroqꝫ. de procu. tue. Et licet glo. videant̉ varie ponendo pecuniariā penā aliqn̄ ꝓ ciuili. aliqn̄ ꝓ criminali. vt inl. pretor. in pͥn. ff. de ſepul. vio. ⁊. in. l. vnica. C. qn̄ci. ac. cri. p̄. Tn̄ cōcor. ꝙ qn̄ pecuniaria pena applicatur fiſco. criminalis eſt ſicut tenet Inno. in. c. qliter ⁊ qn̄ el. ij. d̓. accu. ⁊ ē glo. ⁊ Bar. in. d. l. p̄tor. §i. qꝛ ſic intendit̉ vindicta publica ꝑ penā pecuniariā. ſicut ꝑ penā corꝑis. Si v̓o applicat̉ fiſco ꝓ int̓eſſe fiſci. ciuilis eſt. vt in. l. i. C. de his qui. vt indig.Nec ob. c. per tuas. de ſymo. ⁊ qd̓ no. Pa. in rubrica de iudi. qꝛ illud. c. loquit̉ de amotōe a prelatōneque eſt ciuilis. qꝛ facit ad bonū ſubditoꝝ hr̄e bonūprelatum. ⁊ tali non imponitur pena. ſꝫ non ꝑmittitur exercere qd̓ ei non conuenit .ſ. p̄latōeꝫ: ad quāeſt indignus. Item non dicūt doc. ꝙ p̄ciſe eſt agere ciuiliter qn̄ pena applicat̉ parti. ſꝫ etiam alio mōſicut in dicto. c. ꝑ tuas. Hoc ſequit̉ glo. ⁊ Bart. ⁊Ange. in. l. iij. ff. d̓ ſe. vio. ⁊ Bar. in fi. in v̓. Quero