Beneficium

Bx

Benefi8 ¶ Quid ſi epūs ꝯferat benefecium abn̄ti. Rn̄. ꝙlicet nō fiat ſuū donec ꝯſentiat. tn̄ epūs nō poteritalteri cōferre donec ille recuſet. nec valet collatio ſiꝯferat niſi ep̄s aſſignaſſet t̓minū ꝯpetentē ꝯſentiēdi īfra qd̓ n̄ aſſentit. ſi tn̄ pꝰ t̓minū iteꝝ ꝯſentiret an̄ꝙͣ alteri eēt collatū valēt. c. ſi tibi abn̄ti. de p̄b. li. vj¶ Utꝝ ep̄s vel alius cui mandabat̉ de bn̄ficio ꝓuideri pauꝑ clerico teneat̉ iteꝝ ꝓuidere ſi ille clericus aliud ē ꝯſecutꝰ. Rn̄. ꝙ n̄. c. ſi pauꝑ. d̓ p̄b. li. vj¶ Utꝝ ep̄s teneat̉ ordīatis ꝑ ip̄m ꝓuide de beneficio. Rn̄ ꝙ ſic. ſi eſt in ſacris ordīatus. c. cum ſcd̓ꝫ.de preben. Idem dic quando cōmiſit ꝙ ordineturper alium. c. ſi epiſcopus. de prebē. li. vj. Et hoc verum niſi habeat ſuum vel paternam hereditatemvnde poſſit ſuſtentari ẜm glo. in. d. c. ſi epūs.¶ Utrum promittens alicui prouidere de beneficio eccleſiaſtico non vacante. vel qualitercunqꝫ ꝓmittat cum potuerit teneatur. Rn̄. ꝙ non. quia talis promiſſio eſt nulla. c. deteſtanda. de conceſ. p̄b.li. vj.12 ¶ Utrum recipiens beneficium eccleſiaſticum demanu laici cadat in aliquam penam. Rn̄. Innoc.in. c. qͥſqͥs. de elec. ꝙ ſic. qꝛ eſt intelligibilis ipſo iurede iure pa. preterea tn̄ epūs poſſet cū eo diſpenſareẜm eundē. ar. c. nuꝑ. de ſen. excom.1 3 ¶ Utrū quis poſſit renunciare ſuo bn̄ficio vt alijꝓuideat̉. Rn̄. Pa. in. c. dilecto. de preben. ꝙ ſic. dūmodo in actu renūciationis nō deducat in pactū:ſꝫ ip̄am renūciationem faciat pure et libere. al̓s eſſꝫſymoniacū. vt vult glo. in. d. c. dilecto. ⁊ glo. in. c. exparte. el. j. de offi. dele. Si tamen in animo gereretvt alteri concederetur: non eſſet ſymonia: dummodo pactum nō faciat licet peccet. vt eſt clara glo. in.c. ordinationes .j. q. j.14 ¶ Cui poteſt dari bn̄ficiū eccleſiaſticū. Rn̄. ꝙ ſolis clericis nō cōiugatis ⁊ habētibꝰ etatem debitā.et que ſit etas debita. Uide. jͣ. Etas.¶ Utrum clericus ꝯiugatus poſſit habere beneficia eccleſiaſtica. Rn̄. Pa. in. c. ſane. de clericis ꝯiugꝙ nō. Sed nec etiā adminiſtratōnes eccleſiaſticas.Et ꝑ hoc puto ꝙ non poſſit eſſe vicarius ep̄i qd̓ tenēt doc. in. c. vno. e. ti. li. vj. ⁊ in. c. Iohannes. IdēPa. eo. ti. tenet ꝙ nec etiā pōt diſpēſari cum eis vthabeāt beneficiū ſimplex. licet alij ꝯͣrium teneāt. etpoteſt ſaluari dictū eorū vt valeat diſpenſacio ſi fiat a papa. ⁊ Pa. intelligat non valere ſi fiat ab inferioribus pape.¶ Utrū filius ſacerdotis poſſit obtinere beneficiūin eccleſia patris. Rn̄. ꝙ ſic. ſi al̓s ē legitimatus ca.ad hec. de fi. p̄ſ. dūmodo nō ad illas dignitates vl̓prebendas quas immediate pater eius habuit ꝓmoueatur. c. ꝯſtitutus. de fil. preſ. Et noīe filioꝝ inhoc veniunt etiā nepotes de irue in hereditate ſuccedentes. vt ſunt ꝑ rectam lineā deſcendentes nepotes. ar. inſti. de here. quali. et dif. §. ſui. ẜm Ho.⁊ Ber. in. c. ad extirpandas. de fi. preſ. Secꝰ in collateralibus in quibus ſucceſſio locū non habet. arde. offi. dele. c. ex ꝑte. Item ẜm Ho. nepos poteſtponi immediate in eccleſia quam auus eius habuit patre eius viuente. ſed patre mortuo non poteſtquia ceſſat ratio in primo caſu ſucceſſionis. ſꝫ nō in

ſecundo. Itē aduerte ꝙ ſi pater habuit perſonatū.īmediate nō poterit filius in eadem eccleſia haberevicariā: vt in. c. Michael. de fi. p̄ſb̓y. vel econtrarioſi pater habuit vicariā perpetua filius immediatenon poterit habere perſonatum: vt in. c. ꝯſtitutus.de fi. p̄ſb̓y.¶ Quis poteſt diſpenſare cum illegittimis vt obti 17neant beneficiū eccleſiaſticū. Rn̄. ꝙ epūs in beneficio ſimplici cui non īminet cura animaꝝ vt in. c. isqui. de fi. p̄ſb̓y. li. vj. nec diſtinguo ẜm glo. ibidē. anſit ſpurius adulterinꝰ vel naturalis: licet qͦ ad ſucceſſiones diſtinguantur et in difficultate diſpenſandi. In alijs autem ſolus papa.¶ Sed nūquid poterit ep̄s diſpenſare cū talibusin ꝑſonatu vl̓ dignitate ſine cura. Rn̄. glo. in dicto 10c. is qui. ꝙ nō: ſed ſolus papa. Et eam ſequunt̉ cōmuniter doc. etiā ſi efficeretur religioſus.¶ Utrū ep̄s poſſit cū predictis diſpenſare in cano 1nicatū eccleſie cathedralis. Rn̄. ẜm Archi. in dictoc. is qui. ꝙ ſic. exquo nō inuenit̉ ꝓhibitum. Et cūeo cōcordat Ge. in. d. c. is qui. licet Io. mo. ⁊ alij teneant ꝙ non poteſt. qd̓ non placet.¶ Utrū ep̄s cum predictis poſſit diſpenſare in re 20ctoriā. Rn̄. ꝙ ſic in omni bn̄ficio: dūmodo non cadat in nomē dignitatis vel perſonatus. vl̓ habeatcurā animarū. Et hec tene. licet quidā teneāt ꝯtrariū: vt notat Ge. in. d. c. is qui. Et ratō potiſſima ē:qꝛ ptās diſpenſandi ꝯceſſa alicui: cuius effectus nōin ip̄um ſꝫ in aliū deriuatur debet late interpretari.vt no. Io. an. in. c. fi. de ver. ſig. Et ſe. Io. de Imo.⁊ Ge. in dicto. c. is qui. Et maxime qn̄ interp̄tatiofit cōtra ipſum cōcedentē. iuxta nota. de priuil̓. c. qꝛcirca. Et ideo iura que videntur cōtraria intellige⁊ limita ꝙ loquunt̉ in diſpenſatōe alicui conceſſa:cuius effectus in ipſum deriuatur q̄ ſtricte interp̄tanda eſt. Qd̓ nota.¶ Quid ſi beneficiū ſimplex habeat curā animarū 21annexā. nūquid ep̄s poterit diſpenſare cū p̄dictis.Rn̄. ẜm Archi. in. d. c. is. qui. ꝙ ſic: qꝛ talis nō dicit̉habere curā animaꝝ: vt ꝓbat tex. in. c. ſuꝑ eo. de p̄bē. li. vj. Nā vt ibi patet poteſt quis hr̄e prebenda⁊ dignitatē: cui annexa eſt parrochialis eccleſia: ettamen non poſſet quis habere ſimul dignitatem ⁊eccleſiam curatā. c. de multa. de prebē. Lap. abbaslimitat hoc verum quādo eccleſia curata habet vicariū alium ab iſto. al̓s non. Alij doc. indiſtincte tenēt ꝙ nullo modo epiſcopus poteſt diſpēſare. Uide Ge. ī dicto. c. is qui. Mihi placet prima opinio.cum predicta limitatione domini Lapi.¶ Pone ꝙ in eccleſia eſt ſtatutum iuratum et per 53papam approbatū ꝙ nullus illegittimus ibi promoueatur an epiſcopus poſſit diſpēſare. Rn̄. Io.mo. et ſequitur Ge. in dicto. c. is qui. ꝙ nō. exquotale ſtatutum ē iuratum vel confirmatum. Secuseſſet ſi ſolum eſſet ſtatutum non iuratum vel ꝯfirmatum: quia tunc poſſet epiſcopus diſpenſare cōtra propriū ſtatutū. iuxta no. de elec. c. licet canon.Limita predicta omnia ꝙ epiſcopus poteſt diſpēſare cum illegittimo in beneficio ſimplici verum niſi aliud impedimentum canonicum obſtet ꝙͣ illegittimitas et ſuꝑ que epiſcopus nō poſſit diſpenſa-

14

l

lI

12

I