Bellū.

dominij. vt patet ex. c. ſi nullus. ⁊ dicto. c. omni tiCmore. xxiij. q. viij.ī8 ¶ Utrū ſubditi ſequētes dn̄m in iniuſto bello ex1cuſent̉? ℟. Pa. in dicto. c. ſic̄. qd̓ Inno. dicit ꝙ nōſi ſcienter hoc faciūt: nec excuſātur ex timore amittēdi feudi vl̓ alia bona. xxxij. q. v. ita ne. Si v̓o du1bitāt ⁊ inquiſierūt quantū potuerūt peritiores. etſemꝑ dubij remanſer̄t: excuſantur ꝓpt̓ bonū obe-diētie. c. quid culpatur. xxiij. q. iij. aliter nō. ar. c. cūinhibitio. de clan. deſpō. nō tamē excuſantur amici⁊ cognati ⁊ alij qͥ volūtarie adiuuāt talē in dubioImmo ſi erat iniuſtū de omni damno dato tenentur ad reſtitutionē.¶ Utrum ſubditus qui in dubio bellando multa acquiſiuit. teneatur ea reſtituere: cognito ꝙ bellū erat iniuſtū? ℟. ꝙ ſic: omnia que habet. Et credo ꝙ etiam cōſumpta: qꝛ nunꝙͣ habuit bonam fidem. exquo ſemper dubius permanſit. Et de hocvide infra Preſcriptio. §. iiij. ⁊ ẜm illam diſtinctionem dic.10 ¶ Utrum omnes exiſtentes in bello iniuſto teneantur in ſolidum? ℟. ẜm Mo. ti. re. j. ꝙ ſic: de om̄idamno quod ſuo auxilio cōſilio fauore datuꝫ eſt.qd̓ aliter datum nō fuiſſet. ar. xvij. q. iiij. omnes. ⁊ij. q. j. notum. in fi. Si v̓o ꝓbabiliter credit ꝙ ꝓpt̓ſuum auxiliū conſiliū fauorem non plus fecerintquā al̓s facturi erant: nō tenetur niſi de his q̄ ip̄ehabuit: vel damnum dedit: vl̓ aliquis de familiaſua directe ⁊ occaſionaliter. ar. de ſentē. et re iudi.c. i. ⁊ de eta. ⁊ qua. or. c. tuam. Et de hoc vide etiājͣ. furtum. §. xvi.¶ Sed queritur qͥd tenetur reſtituē faciēs belluꝫiniuſtū? Rn̄. Mo. vbi ſupra ꝙ tenetur de om̄ibꝰdamnis que ip̄e vel ſui intulerunt aduerſario veleius hominibus tenetur etiā ꝓprijs homībus dedamnis datis ab aduerſarijs.¶ Utrum habens iuſtū bellū teneatur in aliquode damno aduerſarij? Rn̄. Mo. vbi ſupra ꝙ nōtenetur de illis damnis que bona fide ītulit a quibus cōmode abſtinere non poterat ẜm conſuetudinē pugne. Si qua tamē animo craſſandi ⁊ malicioſe intulit. cum al̓s poſſet abſtinere ⁊ ſibi conſulere. tunc tenetur cōpenſare cū damno ſibi dato ⁊ſi excedunt tenetur eis ſatiſfacere.2 ¶ Utrū habens iuſtū bellum teneatur de damnō dato ſubditis aduerſarij? ℟. qui ſupra ꝙ nonīmo licite bona capit. Non ſolū aduerſarij: ſꝫ etiāfautorū ⁊ ſubditorū ſuorū donec ſibi ſit ſatiſfactū.Subditi tamē aduerſarij qui deum timentes nolunt domino ſuo in bello illicito impendere auxilium vel conſilium nullatenus ſunt ſpoliādi ne pena excedat autores: ar. de his que fi. a ma. par. ca.queſiuit. et. j. q. iiij. ca. j. Immo ẜm Ri. in iiij. diſt.xv. qui ſciēter talibꝰ innocentibꝰ inferunt damnūtenentur ad reſtitutionē. Uerū credo niſi dominus eorū directe vel indirecte ex perſonis vel rebꝰeorum iuuaret̉. Multomagis tenetur ad reſtitutionem qui damnificat nō ſubditos aduerſarij innocentes ſciēter vt ſunt eccleſiaſtici et huiuſmodi.Secus autē eſſet ſi a caſu damnificaret hoc nō intendens: nec obligatus intēdere. vtputa qꝛ bellās

imncontra aduerſarium nō valens eum impugnare:incendit ciuitatem. ⁊ ſic cōburunt̉ eccleſie et bonaip̄ius et aliorū innocentiū. nam tūc nō tenetur. etſic patet ꝙ eccleſie incaſtellate poſſunt incēdi ⁊ bona ibi repoſita ex quibꝰ ſuſtētabant̉ ꝯtra hoſtes ininiuſto bello poſſunt capi. nō incaſtellate v̓o a propoſito nec res eceleſie ſunt auferēde ⁊ ꝯtrariū facientes tenentur ad reſtitutionem.¶ Utrū domini qͥ habuerūt bellū adinuicē poſ­ 14ſint cōponē ſimul de damnis? ℟. Monal. ti. reſti.ille qͥ habuit iniuſtū bellū non poteſt cōponere inp̄iudiciū hominū ſuorū quin ip̄e teneat̉ eis de dānis que paſſi ſunt: niſi ⁊ ip̄i fuerint in culpa. Hocverū in foro cōſcientie. ſi ad talem culpam nō venerunt ex eiꝰ ꝑſuaſione al̓s non facturi. Ille autēqui habet iuſtū bellum debet ꝓcurare ꝓ viribusvt ſatiſfiat ſuis hominibus. Et ſi non poteſt: ⁊ ip̄ihomines contradicūt cōpoſitioni ẜm Monal. nōpoteſt de damnis que paſſi ſunt in incendijs ⁊ rapinis componere. facit in arg. l. i. et. l. tranſactiōisplacitum. ⁊. l. preſes. C. de tranſac. ⁊. c. fi. de ma. etobe. Sed ego credo ꝙ in omnibus poteſt. argu.eorum que notant̉ in. l. fi. C. ſi contra ius vel vtipub. ⁊ in. c. que in eccleſiarum. de conſti. vbi patetꝙ ex rationabili cauſa poteſt princeps tollere remvnius ⁊ dare alteri. ⁊ nō poteſt eſſe maior ratio ꝙͣfauor publicus carere bello. Et ſimiliter poteruntqui habēt iura imperialia. Unde Hoſti. tenet ꝗquādo duo milites habuerunt iniuſtum bellum.inuicem pace inter eos facta et damna remiſſa ꝙ̄hec remiſſio extendit̉ ad omnes vtriuſqꝫ partis:licet non conſentiant quādo pax aliter haberi nōpoſſet. allegat. l. conuentionū. ff. de pactis. Cōcordat Pa. in. c. noſtra. de iniur. aduerte hic ẜm eundem qua vbi ſupra. ꝙ nomine damni ꝓprie ⁊ ſtricte venit diminutio patrimonij per alium facta. l.iij. ff. de dā. infecto. Et ideo non veniunt expenſefacte ꝓpria voluntate: etiam coacta nomine damni. Quod nota. pro ſtatutis et ſimilibus odioſis.Item limita ꝙ p̄dicta remiſſio non valet quo addamna data eccleſijs ⁊ eccleſiaſticis ꝑſonis: niſi p̄lati ip̄aꝝ ꝯſentiant.¶ Utrum dominus teneat̉ mādatorio de dam­ 13nis q̄ ī bello eſt paſſus? ℟. ẜm Pa. in dicto. c. ſicutꝙ ſic. niſi cauſa pietatis: humanitatis vel parētelebellum fecerit vel niſi ex debito teneret̉: vel niſi aliquid recipere conuenerint ꝓ mercede. Et vide dehoc. jͣ. Mandatū. §. v. Et hoc intellige d̓ damnisq̄ veriſil̓iter potuit mādans ꝓuidere.¶ Utrum occupata per principes chriſtianos qͣ chodie inter ſe bella gerētes propria temeritate qd̓vnus quiete poſſedit ab antiquo. alius violenterde nouo accipit ſint reſtituenda? Rn̄. doc. An. inc. qd̓ ſuꝑ his. de voto ẜm Hoſti. ꝙ nō videt quōiuſte teneant: nec qualiter cōfeſſores eorum peccata ꝙͣꝙͣ notoria palpitent: nec qualiter ab eiſdemelemoſynas. aut paſſiones accipiāt. aut eos abſoluant. vnde caueant ne cateruatim ad inferos va-dant et alios ſecum trahant. nec credit ꝙ in italiap̄ſcribi talia poſſint. c. finali. de preſcrip. Et id̓o reſtituere tenentur.

I

7

16