Adiuratio
ct beneficio. Et ſi crimē ſit enorme ad ꝑpetuuꝫ carcerē. vt in. c. tue. de pe. Et hoc de iure canonico ſꝫde iure ciuili tendit vt puniat̉ debita pena. Denuciatio vero tēdit ad correctionē nō ad punienduꝫpctm̄ pena cōdigna: ſed vt deſiſtat a peccato. Et hͦꝓcedit tam in denūciatione euangelica ꝙͣ canonica. tam iudiciali ꝙͣ extraiudiciali.creaturaꝝ qͥd ē? ℟.OluraliO Ri. in. iij. di. xxxvij.ar. iij. q. ij. ē ꝑ inuocationē diuini noīsvel alterius rei ſacre obſecrando vl̓ imperando inclinare eas ẜm ſe: vel in cōparationead eas ad aliquid agendū vel patiendum.¶ Utrū adiuratio hoīs ſit licita? Rn̄. qui ſupraibidē ꝙ aut adiurās intēdit eos īclinare ad bonūaut ad malū culpe. Prīo mō aut adiurat obſecrando. et ſic nō accipit nomē dei inuanū. Sic em̄ adiurauit apl̓s ad Ro. xij. Obſecro vos per miſericordiā dei vt exhibeatis corꝑa veſtra ⁊cͣ. Aut adiurat impetrādo et tūc ſubdiſtingue: aut adiurateū qui ſibi tenet̉ obedire: et ſic licꝫ. Aut adiurat eūin quē nullā hꝫ ptāteꝫ: et ſic aſſumit nomē dei inuanū qꝛ vſurpat ptātē in aliū quā nō hꝫ quantū in ſeeſt et peccat mortaliter. Si aut adiurās intendit inclinare illum quē adiurat ad malum culpe: ſic nomen dei inuanum aſſumit.2 ¶ Utrum adiuratio demonū ſit licita. Rn̄. qͥ ſupra ibidē. aut adiurat imꝑando: aut obſecrando.Primo mō aūt vt ip̄m doceant: vel obſequiū aliqd̓ faciant et ſic illicitū ē: qꝛ ꝑtinet ad quandā familiaritatē vel ſocietatē: licitū tn̄ ē aliqn̄ .ſ. cū aliqͥ ſancti viri ex ſpāli inſtinctu ſpūſſancti: vel reuelatōnediuina vtunt̉ mīſterio demonū ad aliqͦs effectus.Aut eos adiurat: vt a ſe ⁊ a ꝓximis expellat: ⁊ hͦ licet. qꝛ ſunt aduerſarij noſtri obſtinati: Et ſic intelligitur illud Mar. vlti. In nomine meo demoniaeijcient ⁊cͣ. Adiurare aūt eos obſecrādo ſꝑ illicitūeſt. qꝛ ſic quoddā ſignū familiaritatis īportat.3 ¶ Utrū adiuratio creaturaꝝ irrōnabiliuꝫ liceat.Rn̄. Ri. vbi sͣ. ꝙ aut adiurant̉ ẜm ſe et abſoluteet qͥ ſic eas adiurat nomē dei aſſumit inuanū. qꝛ n̄intelligūt adiurationē illā: aut adiurant̉ in relatōead aliū. et hoc dupl̓r: aut in relatōe ad deū: vt cuꝫaliqui ſctī ad infideliū ꝯuerſiōꝫ et infirmoꝝ in fidecōfirmatōꝫ inuocāt nomē dn̄i. ad hͦ vt eiꝰ virtuteip̄e creature irrōnabiles adiurate aliqͦ motu moueant̉. qͥ nō ē per eaꝝ v̓tutē naͣleꝫ. et ſic lꝫ. Aut adiurant̉ in relatiōe ad diabolū ad hoc vt diabolusab eis repellat̉ ne eis vtat̉. vt in inſtr̄o ad nocēdū.et ſic adiurātur ab exorciſtis eccl̓ie: et ſic etiā licet.4 ¶ Utrū adiuratio illicita ſit pctm̄ mortale? Rn̄.vt colligo ex v̓bis prefati Ri. vbi sͣ. ꝙ ſic ex ſe: qꝛſic ē directe cōtra ſcd̓m preceptū. Nō aſſumes nomē dei inuanū. Exo. xx.ltīma ⁊ libeDminiſtratiora eſt qn̄qͥsA1pōt in iudicio agē et ꝯuēiri: ⁊ etiā exͣiu-diciū d̓ aliqͣ re diſponē. fac̄. c. ex lr̄is d̓ ꝓba. ⁊ ibi Inno. all̓at. l. ij. in. §. ij. C. d̓ iura. calū.¶ Utrū adminiſtrator teneat̉ de mala admīſtra-tiōe ſatiſfacere? Rn̄. ẜm Inno. in. c. ex preſentiū. d̓
pig. ꝙ ſic et ille cuiꝰ ē admīſtrator hꝫ actionē negocioruꝫ geſtorū cōtra eū qui male adminiſtrauit. ff.de neg. ge. l. iij. §. vlti. xij. q. ij. ſi qua de rebus. et. c.ſi qͥs qͣlibꝫ ꝯditōe. Un̄ aduerte ꝙ tenet̉ admīſtrator ẜm gl. in. l. cū oſtendimꝰ. ff. de fideiuſ. tu. d̓ dolo. vt ibi et lata culpa: vt. l. curatoris. C. de neg. ge.et etiā leui. vt. l. quicqͥd. C. arbi. tu. De dolo ſoluꝫtenetur ẜm gl. in. l. iij. ff. de neg. ge. qn̄ mea affectōeductus ſoluꝫ adminiſtranit. ⁊ lata culpa q̄ eqͥꝑat̉dolo: vt. l. qd̓ nerua. ff. depoſiti. De leui v̓o tenet̉vt cōiter: vt in. d. l. quicqͥd. Aliqn̄ etiā d̓ leuiſſima:vt qn̄ diligētiſſimꝰ erat geſturus. l. ſi pupilli. §. videamꝰ. ff. de neg. ge. Aliqn̄ de caſu vt in caſibus.v. poſitis in. l. ſi negocia. ff. d̓ neg. ge. Primus ſi acceſſit aīo depredādi. Scd̓s ſi noua negocia. et inſolita fecit. Tercius ſi culpa preceſſit. Quartus ſi fuit in mora. Quintꝰ ſi caſum recepit. Nota etiaꝫ ꝙadminiſtratus nō ſolū hꝫ actōꝫ ꝯͣ admīſtratorem.ſꝫ etiā cōtra heredes. Et intelligit Inno. vbi sͣ. qn̄dolo vel lata culpa aliquid geſſit ꝙ heredes tenentur. Si vero ex leui culpa nō tenēt̉ heredes niſi incaſibus. iiij. quorū tres ponunt̉ in. l. j. C. de here.tu. Primus ſi lis fuerat inchoata ꝯͣ tutorē. Scd̓usſi aliquid ad eos ꝑuenit de rebus admīſtrati. Tercius ſi de bonis adminiſtrati alijs ex gratiā cōceſſit. qꝛ. ff. de fur. l. ſi pignore dicitur. ſpēs lucri eſt exalieno largiri. et beneficio ſibi debitorē acquirere.Quartus ponit̉ in gl. d. l. cum oſtendimꝰ .ſ. ſi nonexplicet inchoata per defunctū. qꝛ tenet̉ de leui. etiam. l. quicquid. C. de arbi. tu.¶ Utrū ſcienter cōmittēs admīſtratōꝫ indigno te 2neatur ip̄e de mala admīſtratione? Rn̄. ꝙ ſic. ẜmInno. in. c. ex rōe. de eta. et qͣli. allegat. ff. ad munici. l. lucius. §. imperator. ff. de ma. ꝯuen. l. j. in pͥn.per totū. et peccat mortaliter.an dēat fieri anteDmonitio denūciatōꝫ. Rn̄.ꝙ ſic ē gl. in. c. qͣliter et qn̄. el. ij. de accu.et no. glo. in. c. licet heli. de ſymo. Didede hoc. jͣ. denuciatio. in pͥn. et. §. ij. et. x.¶ Utrū an̄ monitione ꝯſtituat̉ in mora qͥ eſt obli 1gatus ad aliquid dandū vel faciendū ſine determinatione tꝑis. vide. jͣ. mora. §. j.eſt ltīmus actꝰ ꝑ quē qͥ fiUO PIlOlius nō eſt ꝓ filio hr̄ pene naͣꝫ imitās. inſti. de adop. in gl. Diuidit̉ aūt vt hr̄ in. l. j. et. ij. ff. d̓ adop. qꝛvna dr̄ arrogatio. qꝛ rogatur .i. interrogat̉ qͥs anvelit iſtū hr̄e patrē et pr̄ iſtū in filiū. Alia ſtat in nomīe gnāͣli. et ſupponitur hic ꝓ ſpē. ſicut in hͦ noīecreditor. ff. ſi cer. pe. l. j. et. ij. §. mutui¶ Utrū adoptio et arrogatio in oībus ꝯueniāt.Rn̄. ꝙ ſic. niſi in aliqͥbus ſpēalibꝰ q̄ ſūt. v. Primūqꝛ adoptio ſit cuiuſlibꝫ mgr̄atus ꝯpetentis aucͣte.dū tn̄ apd̓ eū plēa ſit actio .ſ. meꝝ et mixtū īperiū.C. de ado. l. j. Arrogatio aūt tm̄ ſit aucͣte pͥncipisinſti. eo. in pͥn. Scd̓m in arrogatiōe requirit̉ vtriuſqꝫ verbuꝫ expreſſū. in adoptiōe nō. Un̄ infansnō pōt arrogari. ſꝫ adoptari ſic. ff. de adop. l. j. ⁊. ij.⁊. l. in adoptiōibus. hec ꝓbat̉. Terciū ꝙ arrogatio ſtatim arrogatū et res ſuas et liberos qͥ erāt in