Aio dic is it unt plurali ſociaboSic per p̄teritum lector diſcurre ſcd̓mInuenitur ai ꝑ pn̄s imperatiui¶ Aio ſic ꝯiugat̉. Ego aiotū ais ille ait. ⁊ plr̄ illi aiūt Pręterito imꝑfecto aiebam bas bat. ⁊ pl̓r̄ bāt. Uel aībam. Un̄ Actius quibꝰ naͣm te aibat ortū lo-cis In imꝑatiuoai. Alijs tꝑibꝰ caret ẜm autorem. ¶ Sciēdum ꝙ aliqͥ ꝑ p̄teritum ẜm intelligūt p̄teritum imꝑfectum ⁊ aliqui p̄teritū ꝑfectum illo tamennō obſtāte aio inuenit̉ hr̄e ai in p̄terito ꝑfcōindicatiui aiſti ait. ⁊ plr̄ aierūt. vn̄btūs Augꝰ. Humilitatis ſignū ꝓbaſti dn̄e cū aiſti talium em̄ eſt regnū cœ-loꝝ. Et apud Comicum. Aliqͦt homīes mihi aierūt. Hodie meam gnataꝫnubere tuo gnato. Inuenit̉ ⁊ ſępe in euāgelio: ait .i. dixit Ait illi pylatꝰ. Quain re ſi per p̄teritum intelligat̉ imꝑfectum p̄teritum tūc ſecūdum eſt adiectiuū ad p̄teritum. Si vero p̄teritum ꝑfectum tūc eſt ẜm adiectm̄ ad tempus.Eſt tamē a īaduertēdum ꝙ alij ꝯiugāt hoc p̄teritum imꝑfectum regularit̓ex toto: vt aiebam bas bat. ⁊ plr̄bamꝰ batis bāt. ⁊ formāt inde aiens ꝑticipiū¶ Sciēdum ꝙ inuenit̉ ai p̄teritum ai imꝑatiuꝰ ⁊ vtrūqꝫ abaio item ai inter-iectio. Item inuenit̉ adhuc vnum ꝟbum defectiuū videlꝫ meio qd̓ eſt idē qd̓mingo. ⁊ ꝯiugat̉ Heo meis imeit. ⁊ plr̄ meiunt. Preterito imꝑfcōme iebambas bat. ⁊ plr̄ bamus batis bāt. Futuro īdicatī meiam. Imꝑatiuo meiat etmeiant ſubtercijs ꝑſonis ſub ſcd̓a vero pl̓is numeri meite. In pn̄ti ꝯiunctiuimeiat. In īfinitiuo meire. ¶ Sciēdum ſcd̓o ꝙ vbicunqꝫ in hoc ꝟbo aio ⁊ meiopoſt iſequit̉ alia vocalis p̄cedens i ꝓducit̉ ꝑ regulam. Dum teneāt ⁊c̄. vbi vero ꝯſonas corripit̉. Item aio cuiꝰ declinatio in vſu frequēti nō eſt quartę cōiugatiōis eſſe oſtēdit̉. ⁊ ab imꝑatiuo in i termīato. Sic em̄ probus de dubio ꝑ-fecto tractās oſtēdit. Nemini ꝓtuliſſe An nota eſt ſponſa pregnās aut ai autnega. et a p̄terito imꝑfecto aibam qd̓ in hac ꝯiugatiōe fieri ſoletEt faxo faxis faxit. dic et cedo pro dic.¶ Hoc ꝟbum faxo ſic cōiugandum eſt. Faxo faxis faxit. nec habet plura tē-pora neqꝫ plures ꝑſonas ſcd̓m autorem. Tūc ſubdit ꝙ cedo pro dic habet dūtaxat vnam perſonam quęqͣꝫuis voce videatur prima. eſt tamē re hoc eſt ẜcatione. ſecūda nec habet plura tempo a. ¶ Sciēdum Primo ꝙ etiam inuenit̉faxo habere terciam perſonam faxint pluralis numeri: quam tamen quidādicūt venire a faximis it. ⁊ plr̄ faxint. quod etiam inuenit̉ valens id quod faxo Unde faxint ſuperbi. Et eſt faxo futuri temporis optatiui modi ẜcās idquod faciam. Ut apud Naſonem. Fallat eum faxo .i. faciam. Etiam ꝓ imperatiuo accipit̉. Ut apud Alanum. Dum curuare potes ⁊ curuam redde-re virgam. Faxis vt ad libitum ſtet tua planta tuū. faxis id eſt fac. Hic em̄apud Aeneam capitur optatiue. Ut faxit deus vt ſit ei vita cornicis ⁊ diesNeſtoris ac Auguſti Cęſaris fœlices ſucceſſus faxit hoc eſt faciat. ¶ Sciē-dum ſecūdo ꝙ cedo de fectiuū eſt ſecūde perſone imꝑatiui modi. Inuenitur tamence de ꝓ eodem habēs in ī pluralicedite Un̄ Comicus. Quid te ergo aliud ſollicitat cede. p̄terea ꝙ aliqui dicunt Alexādrum voluiſſe cedo cōiugariſicut faxo. Item cedo pro aio priorem corripit. Unde Pro dic dico cedo cū do-volo cum tibi cedo
Ai6̓