dempta tercia. ⁊ in ſingulari ſolum tercię. Exemplum. vt Uterqꝫ fecimusUterqꝫ feciſtis. Incongrue vero dicitur. vterqꝫ fecerūt. Sed debet dici vtriqꝫ fecerunt. Et in ſingulari vterqꝫ fecit ¶ Eciendū circa illū textū Diſtribuit ſi vim tribuas ⁊c̄. ꝙ om̄is capitur dupl̓r. vt ptꝫ in textu. ſcꝫ diſtributīe ⁊ col-lectiue. Et hoc dicit ideo. quia cū capitur ꝓprie tūc capit̉ diſtributīe et caretvtō. Sꝫ quando capitur collectiue ſumitur impropͥe. ⁊ habet vtm̄. Un̄ om̄istunc capitur diſtributiue qn̄ p̄dicatum vere ꝯuenit ſubiecto .i. d̓r de ſubiecto⁊ etiā de quolibet ꝯtēto ſub illo ſubietto. vt Om̄is homo eſt animal. vbi ani-mal vere d̓r de homīe. ⁊ om̄ibus contentꝭ ſub homīe. Sed om̄is tunccapiturcollectiue quando p̄dicatum vere conuenit ſubiecto. ſed non vere d̓r de con-tentꝭ ſub ſubiecto: vt Oēs a poſtoli dei ſunt duodecim. Non ſeqͥtur Petrus ⁊Paulus ſunt duodecim. Similiter totus etiam capitur dupl̓r. ſcꝫ Eynca-thegorematice. id eſt diſtributiue. ⁊ ſic valet tantum totus. id eſt quęlibetpars per quod reſoluitur. vt Totus ſortes eſt maior ſorte. id eſt quelibet ꝑsſortꝭ eſt minor ſorte. Et ſic propoſitio eſt vera. Scd̓o modo accipitur Cathegorematice id eſt collectiue. Et ſic reſoluitur in illud complexum. Ens ha-bens partes. vel in li. integer ſimul ſumptum. vt Tota domus valet centuꝫſcuta. id eſt integra domus ſimul ſumpta ⁊ non quelibet pars Et hoc modototus habet vocatm̄. pͥmo modo caret. Un̄ ꝟſus. Cunctacarent quīto quo-rum genitiuꝰ in ius. Sed quītum caſum dant totus ſolus ⁊ vnꝰ. ¶ Hic nota ꝙ dr̄na eſt inter Cunctus Totus ⁊ Om̄is. Nam oīs capitur ꝓprie diſtributīe. Totus ꝓprie collectiue. Cunctus vero collectiue ⁊ diſtributiue. UtCunctus homo id eſt omnis homo. ¶ Nota ſcd̓o ꝙ hoc ꝓnomē meus īuenit̉habere triplicem vtūm. Primus eſt mi. ⁊ ille eſt magis vſitatus. Secūduseſt mee ⁊ ille rariſſime reperit̉. Tercius eſt meus. ⁊ ille etiam qn̄qꝫ inuenit̉.Ut popule meus qͥd feci tibi. aut in quo cōtriſtaui te ⁊c̄.Cres in plurale caſus os or̄is omittitAes farius thus rus illi ſociare ſolemꝰ¶ Poſtqͣꝫ autor oſtēdit qūo aliqua nomīa carent certis caſibus in ſingularinumero. Hic ꝯn̄r vult determinare de nominibꝰ carentībꝰ aliquibꝰ caſibusin plurali numero dicēs. ꝙ iſta nomina os oris. ęs. ius. thus. rus carent tribꝰcaſibꝰ in pl̓i numero. ſcꝫ giō dtō ⁊ ablatiuo. ¶ Hic nota ꝙ p̄dictis nominibusaddūt̉ adhuc hic pl̓a noīa. vt Uinū. mel. hordiū. ⁊ etiam mare. Et debet re-gula Alexādri ītelligi ẜm vſum: qꝛ ẜm artem nō repugnat. vt hoc nomē Iusapud Iuriſperitos cōmuniſſimū eſt in his tribꝰ caſibus Et ſic d̓r docior in iu-ribus Cōſtructor iurium. ¶ Sciēdum ꝓ vocabulis ꝙ os oris eſt oſtium cor-poris. Ius habet aliqua ſignificata. Et ꝓ omnibꝰ ſuis ſignificatis caret pl̓inumero. In̄ dicit̉ Ius campeſtre ꝓprie dye vyem: vt iſte ꝓſcriptus ure cam-peſtri. Item Thus ꝓprie vvyroeq. Un̄ Thure deum placa ⁊c̄. Itē Rusproprie ſignificat boulantTerra fit ops ⁊ auarꝰ opes ſꝫ opē petit egerIens lendis capiti lens lētis cōuenit ori.¶ Hic autor determinat de heteroclitis quę ſub diuerſis caſibus ⁊ diuerſisobliquis diuerſa ſignificāt Dicit enim ſic. Terra fit ops in ntōſignificat t̓rāi ij
OeffueIuſꝓs