Pro quoꝝ cognitiōe dant̉ regulę. vna eſt Nomīa ꝓpria in cius termīata vo-calē ante cius hn̄tia habēt ci in vto Si aūt vocalē nō habuerint. ci inti cōmutāt. Exēplū pͥmi Bonifaciꝰ boni faci Mauriciꝰ maurici Exēplū ſcd̓i. Laurētius laurēti. Uincētiꝰ vincēti Florētius florēti Therētius therēti ¶ Aliatn̄ eſt regl̓a magis ꝓbata. Qn̄cunqꝫ pͥmitiuū noīs intius hꝫ t lrām. tunc hecnoīa habebūtt. Exemplū pͥmi: vt vincētius vincēti Florētiꝰ florenti Exēpluſecundi Bonifaciꝰ bonifaci Mauriciꝰ maurici. qd̓ hꝫ Petrꝰ helie Querit̉ andici quītoti debeat an ci. In ꝓprijs qͥbꝰ eſt rcōtius vsqꝫ remota Fit quintusſicut ſtatius. Laurētiꝰ iſta. Diſtinguūt qͥdā qd̓ eis ſit ti tribuēda Quę ſapi-unt aborigīet velut ecce. therēti Laurēti vincēti ꝯgnatas retinē Uoces. Ctribuūt alijs. vt Maurici Bonifaci. Itē qͥdā d̓t Sūt qͥ mauriti dicūt nō ſūtbn̄ triti Perc maurici cū poſcat regl̓a dici Semꝑtū mos patrius ẜuandꝰ eſtUs mutabis iū ē. ſic fornicis cętera recteQuintus habet caſus fili deus agne vel agnus.Et vulgus pelagus populus Inuiuſqꝫ choruſqꝫ.Hic ſubiūgit autor de formatiōe vt ī noīm ſcd̓e declinatōis in vs Et hn̄t etalia in vs in vtō. vt ſeruꝰ ſerue. dn̄s dn̄e. Et addit qd̓ quędaꝫ hn̄t vs. vt deusagnꝰ ¶ Sciēdum pͥmo ꝙ ab iſta regl̓a a quibuſdā excipiūtur pl̓a noīa quenō hn̄t ē in vtō. De qͥbꝰ talis eſt regl̓a. Propͥa noīa greca ī vs ꝓductā. ſunt ī-differēter ſcd̓e vl̓ tercię declinatiōis. ⁊ formāt tam ſub ſcd̓a declinatiōe qͣꝫ ſubtercia. vtūm in ver nō in e. vt melāpus melāpū: in gtō melāpi vel odis. panthus pāthū. Et ſcribebant̉ iſta noīa olim ꝑ ous. vt melampous more gręconūc vero ꝑ vs more latino ꝓductā. de qͥbꝰ d̓t Alexāder in tercia ꝑte. Inueni-es aliqͣ gręcoꝝ noīa lōga. ⁊ illa ſunt q̄ hn̄t v̓ in vtō Uirgiliꝰ Quo res ſummaloco panthū quā prendimꝰ arcem. Itē Statius. Quid fundis lachrymasilli venerāde melāpu. ¶ Nota ꝙ nomīa adiectiua in vs ſcd̓e declinatiōis formāt vtūm in e qui incidit cū aduerbio qͣlitatis. vt doctꝰ docte in vtō. vel do-cte aduerbiū qualitatis. piger pigre. ¶ Sciēdum ſcd̓o iuxta illam regulam(Quintꝰ habet caſus) ¶ Quod omnia nomīa in textu poſita hn̄tia vs ī vtō.inueniūtur habere frequētiꝰ e. exceptis duobꝰ ſcꝫ vulgꝰ pelagꝰ. nihilominꝰterminatiunē vtī quā alexāder ponit frequētiꝰ ſeruabimꝰ. ⁊ ſic alexāder nonfacit hic excœptionē. ſꝫ ponit doctrinā Et iſtud patꝫ exemplarit̓ apud doctores. pͥmo de hoc noīe deus De quo ſic d̓r O dee ꝟtutū cuſtos ꝑiterqꝫ benigneMaxima ꝟgībꝰ tribuiſti facta ꝑ orbem Ubi dee ponit̉ in vto. nō poteſt aūteſſe deus ꝓpter metꝝ Sil̓it̓ inuenit̉ popule in vtō. vt ibi Popule meꝰ quidfeci tibi. Nos vero potiꝰ vtemur iſtis nomībꝰ in vtō ſub vs Dicūt tn̄ quidā ꝙtria inueniūtur ꝯmunit̓ ſub vs ⁊ ſube Ut ppl̓us fluuiꝰ agnus Un̄ dant populꝰ fluuius ē vel vs qͥbꝰ addit̉ agnus ¶ Sciēdum tercio ꝙ nonnulli grammatici comp̄hendūt ſub nomībꝰ in textu poſitis. adhuc plura nomīa: vt ſuntinfernꝰ. mundus. locꝰ ⁊ annus q̄ hn̄t vs vel e Ut o mors ero mors tua inferne Ergo illa duo metra vulgaria debēt capi ad bonū intellectum. Infernꝰmundꝰ fluuius chorus ⁊ locꝰ annus: nō mutat vs in e. qͣꝫuis ſint iſta ſecunde ī-tellige raro mutāt vs in e ¶ Si qͥs p̄terea diceret de iſtis duobꝰ nomībꝰ vul-gus pelagus. qd̓ ſatis patet. ibi Sꝫ neutris ꝓuideamꝰ Ergo ſuꝑabundāt