eſt ab enander Apud oratores vero fieri d̓r cum aīos iudicū in res p̄teritastrāſfert. ¶Nota ſcd̓m Priſcianū. Omnia nomīa gręca in ertermīata apudrhomanos. hoc eſt latinos. olim etiā in vs terminabant̉. Quare adhuc duplicem formāt vtūm vnum in er ⁊ alteꝝ in vs. vt Teucer vel teucrus Menander vel menādrus Euander vl̓ euādrus. Unde quidā. nuper in vs qd̓ in erveteres ſemꝑ variabāt Rex Euādras ait. nō hęc ſolēnia nobisRecti diphthongus dabit eū quinto quaſi gręcus¶ Sm̄a qd̓ noīa quę terminant̉ in eus per diphthōgon habēt eū in vtō. Uttydeus tydeū Orpheus orphe. Et ītelligitur regl̓a de ꝓprijs appellatiuaem̄ habēt e. vt ſpondeus ſpondee. trocheus trochee. ¶ Item d̓r notant̓ quaſigręcus. qꝛ gręci ſemꝑ formāt vtūm a ntō per depoſitionem vltimę lr̄ę. Ut tydeus depoſitas manet tydeū. Colchis depoſitas manet colchi Pallas palla. Priſcianꝰ tamē dicit ꝙ nomīa iſta autoris ſcd̓m veram analogiā poſſunthabere e in vocatiuo. licet ſub eū ſint magis vſurpata-Cum proprium pat ius tenet i quinto iaciens vs.¶ Porpͥa noīa in ius formāt vtūm ꝑ depoſitionē vs a ntō. vt Uirgiliꝰ depo-ſita vs manet ꝟgili. ⁊ ſic notū eſt ea hr̄e in vtō. Anthonius antoni Mercurius mercuri. vt Horatiꝰ. Mercuriꝰ facundę nepos a thlantis. ¶ Primo no-ta ꝙ d̓r ꝓprium. qꝛ regl̓a dat̉ de ꝓprijs nō de appellatiuis. hęc em̄ hn̄te vt no-tariꝰ notarie Primarius pͥuarie Et dat Priſcianꝰ aliqͣs regl̓as. Prima oīanoīa ꝓpria in ius termīata vtūm ꝯciſum habētia. id eſt vs deponētia ſemꝑpenultimā vtī ꝓducunt. quāuis eadē in ntō. ⁊ alijs obliqͥs corripiat̉ qd̓ potiſſimū aīaduertēdum eſt in orōne ſoluta. nō tamē in carmine. habet̉ em̄. Uirgili penultima correpta in hoc ꝟſu Nulli flebilior quā tibi ꝟgili Eſt aſclepiadiꝰItē in hoc ſaphico Mercuri facūde nepos. Eſt nāqꝫ quātitas ẜuāda ī metro in dcōnibꝰ apocopatis in vtō ſicut inntō. ſed accētus ẜuādus in vtō ſicutiin ntō. Uirgiliꝰ gi acuit̉. ergo ⁊ in vtō ꝟgili gi acuet̉. ſed in proſa tm̄. Uulttn̄ Petrus helię etiā in carmīe idem ẜuandū eſſe. cum d̓t Hoc que decet ſci-ri qd̓ in his penultima quīti. Metro longat̉ licet ī recto breuiat̉. Mercuriꝰcu breuē dat mercuri qͦꝫ longā Nihilominꝰ autores boni ſemꝑ imitādi ſunt¶ Alia regl̓a Oīa ꝓpria nomīa in ius in qͥbꝰ i locum ꝯſonātis retinet ſemper in vtō locum ꝯſonātis retinebit. vt Pompeius. Triſyllabū format vocatiuū Pōpei diſſyllabū. ⁊ ſic de alijs. qd̓ Priſcianꝰ probat duabꝰ regulis q̄rum Prior eſt Oīs vtūs in i minor erit ntōſyllaba. vt ꝟgilius ꝟgili. Alte-ra qn̄ ī ponit̉ inter duas vocales. tūc ſyllabicat̉ cum vocali ſequēte ī vna ſyllaba. vt maior peior Et ꝓbat Priſcianꝰ per multa exēpla inter q̄ ponit hucverſum Horatij. Dura ait vultei nimis attētuſqꝫ videris Et eādem regulam dat Petrꝰ helię metrice. Porro ſcire velis ꝙ regula q̄ ꝓprioꝝ Appoco-pauit ius quintū formādo minorat. In numero quintū. quare vultei veni-et de vulteius. Cai de Caius. ſic cętera formas. ¶ Secundo nota ꝙ ſcd̓mgrāmaticos noīa iam dicta qn̄qꝫ formāt vtōs in a per peragogen. vt Pompeius. pōpri vel pompe ia Caius cai vel Caia. vt apud Ouidiū Tu modo pompei lentus ſpaciare ſub vmbra. ⁊ hoc idem confirmat Ebrardus¶ Sciēdum tercio ꝙ hic ſolet moueri dubiū de quibuſdā noībus an̄ habrātti l̓ ci in vtō. vt ſunt iſta. Pācraciꝰ. Laurētius Brictius. Mauriciꝰ ⁊ ſil̓ia.Pro quoꝝ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten