dicit enim aliquis. Iube domine benedicere etſacerdos benedicēs. rn̄det regularibꝰ diſcipulis ⁊cͣ. que ſecuntur. Et ante cōpletoriū leguntpretermittendam in completorio ſcꝫ. ffratreseſtote ſobrij ⁊cͣ. Vel legitur de dyalogo vl̓ huius. de hoc ſub ti. de pͥma dicetur. ¶ Querit̉ autem quare in nocturnalibꝰ ſiue inidiurnalibuslectionibus nō ꝓnūciatur auctor eaꝝ. ꝓut fitin his. que in miſſa leguntur. Reſpondeo hij qͥſemper lectionibꝰ ⁊ diuinis obſequijs inſiſtūtvt ſunt miniſtri et domeſtici eccleſie. earū auctorem et ipſis lectionibꝰ agnoſcūt. quia igiturilli nocturnalibꝰ lectionibus aſſunt officijs. nōeſt neceſſe nomen aucͣtoris exprimi lectionum.In miſſa vero ideo exprimitur. quia ibi cōueniunt bubulci. oꝑarij. et agricole. vt ſi quis eoꝝforte. ꝓ eo ꝙ raro talia audit. incognitam habet hyſtoria. audiat eꝰ aucͣtorem. qui forte nōeſt ei incognitus vt ex illiꝰ auctoritate firmiusinfigant̉ verba lectionis in corde. In quibuſdam tamen nocturnalibꝰ lectionibus. qͥn̄qꝫ aucͣtor ipſarum exprimitur. puta in ſermonibus ⁊omelijs gregorij et augu. ⁊ alioꝝ de quo in ꝓhemio ſeptime partis dicetur ¶ Porro in concilio magocien̄. in burgcar. li. viij. c. Laycꝰ ſtatutum eſt. vt laicus in eccleſia non recitet lectionem. nec alleluia dicat. niſi pſalmos tantū etreſponſoria fine alleluia. Reſponſoria qͦꝫ poſtlectiones ſubiciuntur. cum enim per lectionesdoctrina. per rn̄ſoria vero bona opera ſignificētur. rite poſt lectiones reſponſoria ſubiciunt̉quia per bona opera doctrine rn̄dere debemusne cum ſeruo pigro. qui peccuniam domini ſuiabſcondit. in tenebras exteriores mittam̉. Dicitur namqꝫ reſponſoriū. quia lectioni reſpondere. id eſt conſonare debꝫ. vt ſi forte lectōnesſunt de actibus apoſtoloꝝ. reſponſoria ſint ſimiliter de eodem. Vnde nonum reſpōſoriū reſpondere ſolet none lectioni. q̄ olim erat de trinitate. prout iam dictum eſt. Hoc autem fallitin reſponſorijs de hyſtorijs que poſt euangēlium in nocturnis cantant̉. que euangelicis lecionibus non reſpondent. De hoc eciam dictūeſt in quarta parte ſub ti. de graduali Diciturquoqꝫ reſponſorium. quia vni cantanti. cetericoncorditer reſpondent. Iuxta illud apoſtoli.i. cor. pͥmo. Vt idipſum omnes dicamus et nonſint in nobis ſciſmata. Cantauit em̄ vnꝰ ſcilicꝫxp̄s. et petrus et ceteri eum ſecuti ſunt Vel qꝛchoro illud cātanti verſus reſpondet̉ ab vno.Iſidorus dicit ꝙ ytalici reſpōſoria tradiderūtque inde reſponſorios cantus vocant. qꝛ aliodeſinēte id alter reſpōdeat ¶ Porro reſponſoria nocturnalia ſpiritualibꝰ caticis cōparaturDicuntur enim cantica quia cantant̉. Sūt ſpiritualia quia ex iubilacōne ſpūalis mentis ꝓcedunt Cantantur vero vt recitacōne lactionumad ſuꝑne patrie cōcentum. mentem noſtrā incitent ſubleuari. quod eciam inſinuat. Gl̓ia patri quod in vnoqͦꝫ reſponſorio canitur. Ceteꝝreſponſorium ab vno incipitur vt ab alijs corcinatur per quod fratris ad fratres exhortacio ad ſeruiendum deo intelligit̉. Per verſū vero reſponſorij qui totus ab vno canitur ſingularis ad deū dep̄cacio denotatur Adhuc reſpōſorium cantando quaſi per tubam vocem exaltamus. excitando fratres ad alciora vſqꝫ adeovt ad laudem ſancte trinitatis. preueniamꝰ dicētes. Gloria patri ⁊cͣ. Quandoqꝫ autem reſpōſorium tres habet verſus. ꝓut in ſexta parteſub pͥma dominicā de aduentū dicetur. Reſponſorium qͦꝫ poſt verſum imꝑfecte recantatur adnotandum ꝙ ſi in monte ideſt in ſtatu ꝑfectionis ſaluari non poſſumus ſaltem in ſegor ideſtalia via ſaluemur in ſtatu videlicet imꝑfectionis. Adhuc ſemiplene. ſiue ꝓ parte repetitur.ad notandum ea que viuuentes facimꝰ imꝑfecta eſſe Et fit pͥmo repeticio a remociori quo adfinem et poſtea a minus remoto et vltimo Gl̓iapatri dicitur prout ſub dicta dominica d̓ aduētu dicetur. In feſtiuis vero. iterum totum perfecte repetitur ad notandum leticiā et ꝑfectionem ſanctoꝝ. ¶ Oraciones ſimiliter in ſingulishoris dicuntur per quas ꝓmiſſio impetrāda ēOracio nanqꝫ peticio eſt. Nam orare petere eſtſicut exorare eſt impetrare. Et ſecundū greg̓.Veraciter orare ē amaros ī ꝯpūctione genitꝰet cōpoſita verba ſonare. Oracio autem dei miſericordiam ſignificat que p̄cedit et ſubſeqͥturhominem in bonis operibus. et ideo dic it̉ ī pnͥcipio miſſe et in fine. Eſt autem vitima oraciodomini ad operarios benedictio. Quod oraciones in fine dicunt̉ ab actibꝰ ſumitur apoſtolorum. qui quādo diſiungebātur poſitis genubꝰ¶ſuis orabant. Siquidem oraturꝰ ſacerdos populum ſalutat dicens. Dominꝰ vobiſcū. et hocideo. vt illum animet ad orandum. pro ipſo ꝙeius oracio ſit accepta deo. qd̓qꝫ deus graciamſuam fibi donet. Oracione autem finita iterumorat dicens. Dominus vobiſcuꝫ. De quo ſub ti.de pͥma dicetur. Et nota ꝙ omne officium p̄ternocturnum. oracionē ⁊ benedictōne cōcluditurad notandum ꝙ quia dum in hoc ſeculo ſumus.Lre jljjneceſſe habemꝰ p̄ſpiteroꝝ oracionibꝰ muniri.Et mos eſt ꝙ quando cum famulis dei fam iliare habemꝰ colloquium. cum ab illis ſeꝑamurbenedictionem ab eis poſcimꝰ. In nocturnis vero hoc nō fit. quia ibi nō fit ſeꝑacio. ſed matutinū et matutine laudes cum eo ꝯiūctī canūtur¶ Porro licet deus ſit vbiqꝫ tamen ſacerdos īaltari et in diuinis officijs debet ex inſtitucōe.Iulij pape verſus orientem orare. Vnde in eocleſijs hoſtium ab occidente habentibꝰ miſſamcelebrans in ſalutacione ad populum ſe vertitquia quos ſalutamꝰ facie ad faciem p̄ entamusprout in quarta ꝑte ſub ti. de ſalutacione dictum eſt. Et deinde oraturus ſe ad orientē conuertit. In eccleſijs vero hoſtia ab oriēte habentibus. vt roma nulla eſt in ſalutacōne neceſſaria conuerſo. quia ſacerdos in illis celebrās ſꝑ