boß geyſt vnd ſprach. ich bin ſant Iacob vnddu ſolt dich durch meinen willen ertoͤten. Sowirſt du gar ſelig vnd kumbſt alles deines leydens ab das in der welt iſt. Da nam er zuhādein ſchwert. vn̄ ertoͤtet ſich ſelber. da erſchrackder wirt ſere in dē hauß. vnd forcht man wurdin darumb toͤten vnd beſchuldigen. vnd wz ſerbetrubt. da ward der tod wider lehentig. Dafragten ſie in wie im geſchehē were. da ſpracher. Mir hat der boͤß geyſt geraten dz ich michſelber ertoͤte. vnd da ich erſtarb. da woltē michdie boͤßen geyſt in die hel haben gefurt. Dakam ſant Iacob zuhand vnd furt mich für vn̄ſern herrē. da rugten mich die feind vmb meinſund. da erwarb mir ſant Iacob vmb gott dasich wider lebentig ward. da wurdē die leut garfro vnd danckten got vnd ſant Iacob.¶ Eins mals was ein man zu Lutringen. dergieng offt zu ſant Iacob mit groſſer andachtVnd eins mals da er aber auff der fart was.da viel er in vnkeuſch. vnd da er auff den wegkamn. da erſcheyn im der boß geyſt in ſant Iacobs geſtalt. vnd ſprach. Renneſt du mich. Daſprach er neyn ich. Da ſprach der feind. Ichbin ſant Iacob der zwelfpot den du alle iarheymſucheſt. vnd wiß das ich mich deiner andacht offt gefrewet hab du biſt aber in ſundgefallen vn̄ biſt als kuͤn das du vngebeychtetzu mir geeſt als ob dein fart got genem ſey. esiſt aber nit nutz. wer zu den heylige wallen wilder ſol des erſten ſein ſund beychten. vnnd ſolden̄ mit d̓ walf art ſein ſund buſſen. damit verſchwand er. da ward der man ſer betrubt vndmeynt er wolt widerheym geen. vnd wolt ſeinſund beychten. vnd wolt dan wider zu ſant Iacob geen. Da erſchein im der boͤß geyſt aber inſant Iacobs geſtalt vnd ſprach. die ſund wirtdir nit vergeben. du ſchneydeſt dir dan̄ ſelberdein gemecht ab. du wuͤrdeſt aber vil heyligerwan̄ du dich toͤteſt. ſo wurdeſt du ein mertrerdurch meinen willen. damit verſchwand er. vn̄da der man des nachtes mit ſeinen geſellen indie herberg kam vnd ſein geſellē entſchlieffenda ſchneyd er im ſelber ſein ding ab vnd ſtachſich ſelber zutod. da erwachten ſein geſellen.vnd erſchracken gar ſer vnd waren betrubt vn̄forchten man zihe ſy des mordſchlags vn̄ fluhen. da trugen in die leut auß dem hauß. vndwolten in begraben da ward er wider lebētig.da erſchrcken ſie vnnd fragten in wie im ge-
ſchehen wer. Da ſprach er der boͤß geyſt riedtmir das ich mich ſelber ertoͤtet. Vnnd da ichnun geſtarb da kamen dy boͤßen geyſt vn̄ wolten mich hingefurt haben. Da kam ſant iacobvnd ſtraffet die boͤßen geyſt darumb dz ſy alsboͤßlich gelogen heten. vnd kamen miteinand̓auff ein ſchoͤne wyßen. Da ſaſſe vnſer liebefraw mit einer groſſē menig an einē geſprechDa claget ir ſant Iacob. wie mich dye boßengeyſt betrogē heten. da ſtraffet vnſer fraw dyboͤßen geyſt vnd hieß mich wider lebentig machen vnd alſo ward ich wider lebentig vō ſantIacobs genaden. da lobten dy menſchen ſantſacob vmb das groß zeychen.¶ Da man zalt von criſti geburt tauſent vndhundert iar. da giēg ein man vn̄ ein fraw außvnd heten einen eſel vnd etwe vil kind vn̄ wolten in Franckreich vnd wolten den ſterbē fliehen. vnd darumb das ſie gern zu ſant Iacobwolten kummen. Vnd do ſy in dy ſtat Babylonia kamē da ſtarb dy fraw. da nam der wirtdem mann den eſel da er dye kind auff furt vn̄ſein gut. da gieng er alſo beraubter von dan.nen vnd trug dy kind an feinem arm vnd auffſeiuem rucke. Iuhand erſcheyn im ſant Iacobmit einem eſel. er bekant in aber nit. vn̄ liho imden eſel das er ſeine kind darauff furet. Vndda er mit ſeinen kinden in ſant Iacobs munſter kam. da erſcheyn er im an ſeinem gebet vn̄fraget in ob er in nit kēnet. Da ſprach er neynich. da ſprach er ich bin ſant Iacoh der zwelfpot. vnd hab dir den eſel gelihen vnd leich dirin aber biß du heym kumbſt. Vnnd wiß das.wenn du zu dem wirt kumbſt das er dann vondem ſoler herab felt. vnd ſtirbet. So gibt mandir wider alles das man dir genummē hat. vn̄damit verſchwand ſant Iacob. da kam d̓ manwider zu dem ſelbige wirt da ſtarb er als baldda gab man im wider alles das man im genumen het. Vnd darnach zoch er frolich mit ſeinen kinden heym. vn̄ da er ſeine kind von demeſel ſetzet. da verſchwant der eſel den im ſantIacob gelihen het. da dancket er im ſeiner genaden vnd was fro. vnd dienet im furbas mitfleyß.Iu einem mal was ein kauffman vnd denfieng ein boͤßer man vmb onſchuld. vnnd namim ſein gut vnd legt in in einen hohen turn vn̄hieß ſein gar wol warten. da rufft er ſant Iacob mit groſer andacht an vnd batt in durch