Druckschrift 
Legenda aurea, deutsch
Seite
CCLIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

auffdem ſtayn

.CI. IIII.

len weg bey einē ſee vnd kan zuͦ enē viſcher.vnd hat in das er in durch got beherbergt. daſah der viſcher das er einen ſtarcken leyb hettvnd handelt in vbel. vnnd ſprach. du betriegerwen̄ ich vnd mein weyb heynnacht entſchlieffen ſo nempſt du vns villeycht vnſer lebē vndvnſer gut. darumb gee furbaß. Da ſprach er.Ir habt villeycht gar recht. vnnd gab im gutenacht vnd ſchyed lachent von in. vnnd leyd esgern durch got vmb ſein ſund.Nun was es gar ſpat. darum̄ het des viſchers fraw groß erbermd vber in vnd ſprachzu irē man̄. ich gelaub er ſey ein guter menſch.ſo ſtet dein hauß verr von den leuten. vn̄ wen̄dir got des nachtes geſt her ſendet. ſo ſolt duin guͦtlichē thun durch gottes willē. dauō erlaub mir das ich im herwider ruͦff. dz thet er.da ruͤfft ſy im herwoid̓. vnd hieß in mit ir eſſenvnd trincken vnd wolt in der vnwirde ergetzēdy ſy un gethan hettē. da wolt er nit eſſen. dafraget in der viſcher was mans er wer. Daſprach er. ich bin ein groſſer ſunder vnd ſuchein ſtat in̄ der wuͤſt da ich mein ſund buß vntzan meinē tod. Wiſt ir nyendert ein ſtat hye in̄einer wuͤſt oder ein hoͤl bey einē ſteyn dz zeyget mit durch got. Da ſprach der viſcher. begerſt du dz ſo biß fro. wan̄ es iſt ein ſteyn hye mag die wol werden muͤg wir dich darauffbringen ſo nyeteſt du dich wol kummers. ſeyddu dein ſund wilt buſſen. ſo hab ich lang eyneyßine ketten gehabt dy wil ich dir dar zu ge dz du deine beyn zu ſteyn damit ſchlieſſeſt ob es dich gerew das du dein ſund muſſeſt buſſen. da ward er gar fro vn̄ dancket imzumal fleyſſieſie Des morgens fruͦ ſprach viſcher. Steeauff vnd far mit mir. da was er erſt entſchlaſfen. wan er het lang gebetet vnd ſchlieff alsvaſt dz er ſein nit hoͤrt. da rufft er im aber vn̄ſprach. ich verſtund mich nechten wol das esſein will nit was vnd da er nit erwachen woltda fur er hyn. das ſah ſein fraw vnd wecket inbald auff. da eylet er das er tafeln vergaß.vnd ſchrey dem viſcher nach beyt mein durchgot. da furt er in vntugentlichē auff eine wilden ſteyn vnd beſchluß im ſeine beyn mit dereyßnen ketten zu ſteyn. vnd ſprach. du muſthye ſterbē. vnd kumpſt nit mer von dannē. vn̄warff den ſchluſſel in̄ tieffen ſee vn̄ ſprachin einē geſpoͤt wenn ich den ſchluſſel find. ſo

haſt du dein ſind gebuͦſet ond fur damt voͤim. Da beleyb Gregorius auff dem ſteyn vn̄het kein beſchirmung vor ſchnee noch vor reyffen noch vor regē noch vor winddan̄ des almechtigē gottes ſegen. vn̄ hett arme kleyder an. vnd wurdē im ſein arm vn̄ ſeinbeyn bloß vnd het weder zueſſen noch zutrincken. dan̄ nuͦr ein trunck waſſers der ran auf ſteyn tag vnd nacht in̄ ein gruben. des neret er ſich ſibentzehen iar. wan got wz mit imvnnd friſtet in mit ſeiner guͤte erwer andershungers geſtorben.Iu der zeyt da ſtarb babſt da het im gotſein ſund vergeben. da rufftē dy criſtē all gottan mit betē. mit vaſten vnd baten in das er inkund tet wer in gut vn̄ nutz wer zu einē babſt.Da waren zwen Roͤmer an ire gebet dy warētugentlich vnd frum̄ vnd warhafftig. zu denſprach dy ſtym̄ gottes inn nacht. Ir ſolt dyRoͤmer des morgens zuſammē bringen. vndſagt in es ſey ein man auff einē wilde ſteyn inAquitania in̄ dem ſibentzehenden iar heyſtGregorius den ſolt ir zu babſt nemē. vn̄ weſtir keyner von dem andern dz es im auch kundwer getan. Da ſagtē ſy es beyd den RoͤmernDa wurden ſie gar fro vnnd ſandtē dy ſelbenzwen man̄ gen aquitania dz ſy in vberal ſuchten vnd in brechtē dz thete ſy. Da gab in gottin iren ſin̄ ſy ſoltē in in wuͤſt ſuche vnd furēvntz an den dritten tag. da kame ſy nach demwillē gottes zu viſcher an ſee im zuſteyn geholffen vnd daran beſchloſſen hett.Da wurdē ſy gar fro dz ſy dy nacht ruen ſolten. da empfieg ſy viſcher gar ſchon. vn̄ hoffet er genuß ir wol. darumb das ſye reychlichgiengen. vnd thet in ſchon. vn̄ ſprach. ich habheut einen ſchonen viſch gefangen. da batenſie in dz er in den viſch macht. da bereytet erin vor in allen. da fand er den ſchluſſen in̄ desviſches magē damit er ſant Gregoriū vor ſibentzehen iarn in den ſteyn verſchloſſen hettda wurdē ſie gar fro. da ſprach er. Ich bekeīdas ich geſundet hab. vnnd ſaget in alle dincherwider wie es im mit ſant Gregorio ergangen was vn̄ wie er im zu dem ſteyn geholffenvnd daran geſchloſſen het. Da wurden ſy gatfro vnd gedachten es wer der ſelb menſch in got kundt het getan. da bat ſie viſcherdas ſie inm buß vber ſein ſund geben vmb dasgehpoer do heconſi habot hin dor et ſe