Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
100b
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.X.

dicit em̄ eadē eſt ī cōꝑatione ip̄oꝝ virtutū. qꝛ dona ad oēs actꝰ potētiaꝝ aīe ꝑficiūt hoīes. ad quos ꝑficiūt v̓tutes. vn̄ ſic̄ virtutes intellectuales p̄ferunt̉ moralibꝰ. ī ip̄is intellectualibꝰ ꝯtēplatiue p̄ferūtur actiuis. vt ſapīa. intellectꝰ ſcīa. prudētie arti. Ita tn̄ſcīa p̄fertur intellectui. intellectus ſcīe. ſic̄ prudētiaſyneſis eubulie. Ita etiā ī donis ſapīa. intellectus. ſcīa ꝯſiliū p̄ferūtur pietati timori. In quibꝰ etiā pietaſp̄fertur fortitudini. ſic̄ iuſticia fortitudī. et fortitudotꝑantie. Sed ẜm quid .i. ꝙͣtū ad mīam. fortitudo ꝯſiliū de arduis. ſcīa āt pietas de cōmunibꝰ. Proptereaaūt maxime timor cōmēdatur. qꝛ nobilius alijs. ſꝫqꝛ primordiū qͦddā ꝑfectiōis donoꝝ. De dono ſapīe de triplici ſapientia. Capitulū. iij.S iuſti meditabit ſa¶Iuſtus hic et cōiter ī alijs ſcriptura ſacre lipientiā. lingua eius loquetur iudiciū. p̄sbris. dr̄ a iuſticia que eſt oīs v̓tus ẜm ph̓m. ī li. ethi.ut .ſ. importat quādā rectitudinē mētis. tribuens vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. deo. ſibi ꝓximo. Os autē in hoc loco accipitur ore corꝑis. qꝛ eius actꝰ eſt meditari:ſꝫ ore aīe qd̓ eſt intellectus eius. accipiens cibos veritatis meditationē maſticās traijtiēs ī vētremmemorie. vt inde nutriatur affectꝰ. Meditatur os i.intellectus iuſti ſapīam .i. ꝑtinēt ad ſapīam. exin delingua corꝑis eꝰ loqͥtur iudiciū .i. ẜm rectitudinē iudicij qd̓ ex ſapīa ſumit. vt dic̄ ph̓us. Unuſqͥſqꝫ recteiudicat que bn̄ nouit. Loquitur ẜm rectū iudiciū .i.extimationē. de dīnis rebꝰ errās vt heretici. et dehumanis agēdis .ſ. oꝑbꝰ. qꝛ ẜm dīnas regulas. ſapientia ꝯſulit diſponit de agēdis. Sed ſciendū triplexeſt ſapientia.Sapia eſſentialis increata.Papīa ꝑſonalis incarnata.Sapīa humanal̓ variata. Os iuſti meditabitur.Primā admiratur immenſitatem.Scd̓am. imitat̉ bonitatē.Terciā. iocūdatur ꝓpt̓ ſuauitatē..§. j.De prima intelligitur illud Sap̄. Oīm eſt artifex oīa ꝓſpiciēs. qd̓ vtiqꝫ ēintelligēdū de ſctīſſima trinitate. vt dic̄ Aug. Sicut inſeꝑabiles ſunt .ſ. in eſſentia. ita inſeꝑabilit̓ oꝑantur .ſ. ab extra. de conſec. diſ. iiij. c. j. Nam ab intra. itapater gignit filium. filius non gignit: ſed eſt genitꝰ.et pat̓ ingenitus ſpirituſſanctus ab vtroqꝫ procedit illi ab eo. Sꝫ ad exͣ ꝓprietates ꝑſonales ī creationemūdi gubernatiōe. qd̓ oꝑatur pr̄. idē et filiꝰ et ſpūſſanctus. Un̄ xp̄s dei filius ait Ioh̓. vj. Pat̓ meꝰ oꝑat̉vſqꝫ. ego operor. Et. j. ad Corin. xij. Hec oīa oꝑat̉vnꝰ idē ſpūs. Sic̄ at̄ oīm ꝑſonaꝝ diuaꝝ ē vna eēntiapotētia. bonitas. ita vna ſapīa. que eſt aliud ẜmAug. ꝙͣ ip̄a eſſentia. ſi in nobis aliud ſit eſſentiaaliud ſapīa. qꝛ quoddā accidēs adueniēs ei poſt eſſentiā. ſic eſt in deo. nil accidat ei. Sꝫ vt dic̄ Boe.Accidēs in deo trāſit in ſb̓am .i. qd̓ eſt accidēs in nob̓.vt ſapīa. bonitas. hmōi. ī deo eſt ip̄a ſb̓a ſeu eſſentia.Un̄ in ſequētia. Nil ī deo pret̓ deū. nulla p̄ter euꝫcauſat cauſalia. Idē eſſe. idē noſſe. idē velle. idē poſſe.cūcta ſt̓ ſimplicia. Diſtīguit̉ tn̄ a nobis ſapīa dei a ſuaeſſentia intellectū nr̄m. rōne. qꝛ alia rōe cōſideramꝰeius eſſentiā. inqͣꝫtū ſubſiſtit eius ſapīam inqͣꝫtū nouit oīa diſponit ad debitū finē. p̄s. Omnia inſapīa feciſti. Et ſapīe. viij. Attīgit ſapīa .ſ. dei a fine vſqꝫ ad finē fortit̓. diſponit oīa ſuauit. Cuꝫ meditat̉os iuſti .i. mens hāc ſapīam. admiratur apl̓o: dicēsAd Ro. xj. G altitudo diuitiaꝝ ſapīe ſcīe dei. qͣꝫ inh

Sapientia perſona­ .§. ij.lis incarnata. eſt dei filius. cui appropriationē attribuitur ſapīa. ſic̄ patri potētia ſpirituiſancto clementia. Ecc̄i. xxiiij. Ego ſapīa ꝓdij ex ore altiſſimi. primogenita an̄ oēm creaturā. ex ore eius intellectꝰ altiſſimi pr̄is ab eterno ꝓdijt. Et Ecc̄i. j. dr̄. Fons ſapiētieverbū dn̄i in excelſis. Et. j. Ad Corin. xp̄m dei virtu dei ſapīam. Hāc inqͥt Hiero. ad paulinū. doctꝰ plato neſciuit. Hāc demoſtenes eloquēs ignorauit. Per ait dn̄s ſapīam ſapientū. prudentiam prudentuꝫreprobabo. Loquit̉ apl̓s. ſapīam ī myſterio abſcōditāquā p̄deſtinauit deus an̄ ſecula. Quia em̄ primi parētes inordinatū appetitū ſapīe .i. ſcīe boni mali ex ſuperbia ꝓcedētē. ꝑdiderūt genus humanū quaſi totū. ꝓpter ip̄m factus eſt. decuit vt dei filiꝰ ſapīapr̄is humiliaret̉ nr̄a mortalitate aſſūpta vſqꝫ ad ſtulticiā crucis. Stulticia em̄ reputata eſt apud gentilesſapientes ẜm mūdū. dei filius mortē ignominoſaꝫſufferret. Un̄ apl̓s. Nos p̄dicamus xp̄m crucifixū.tibꝰ ſtulticiā. Et humiliatā ſapīaꝫ incarnatā. ſaluatum eſt genus humanū. refectus eſt mundus. Os ergo iuſti meditatur hāc ſapientiam. vt imitetur. qꝛ ſicſapiēs vere efficit̉. Apl̓s. Siqͥs videtur inter vos ſapiens eſſe .ſ. ẜm extimationē ſuā: ſtultus fiat ſe humiliando xp̄m imitādo vt ſit ſapiens. Qui em̄ (inqͥt Augꝰ)ſine ſaluatore vult ſalutē hr̄e. ſine vera ſapīa extimatſe fieri poſſe prudētē ſanus: ſꝫ eger. prudēs: ſꝫ ſtultus in egritudine aſſidua laborabit in cecitate noxiademens ꝑmanebit. xxvj. q. ij. ſine.Sapientia tercia.§. iij.que eſt in hoībꝰ hec eſt varia. Pro cuius declaratōe dicit. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlv. ar. j. ẜm ph̓m ad ſapienteꝫꝑtinet ꝯſiderare cām altiſſimā. quā de alijs certiſſime iudicatur. ẜm quā oīa ordinari oꝫ. aūt altiſſima dupl̓r ꝯſiderari p̄t. vel ſimplicit̓. vel in aliquo gene̓Ille ergo qui cognoſcit cauſam altiſſimā in aliqͦ gene p̄t de oībꝰ que ſunt illius generis iudicare ordinare: dr̄ eſſe ſapīēs in illo genere. Ut in medicina quebn̄ ſcit iudicare de ſanitate que amittitur. reꝑatur: dr̄ ſapiens medicus. Et ſil̓r in architectura. ẜmillud. j. ad Corin. iij. Ut ſapiēs architectus fundamē poſui. Qui aūt cognoſcit cām altinſimā ſimplicit̓deus eſt. dr̄ ſapiens ſimpliciter. inqͣtū regulas diuīasquas docet ſcriptura vnctio fuggerit: oīa p̄t iudicare ordinare ſaltē ꝑtinētia ad ſalutē. hmōi autē iudiciūrectū ꝯſequit̉ quis ſpm̄ ſctm̄ ſeu donū eius .ſ. ſapīaꝫ dictū. ẜm illud. j. ad Corin. ij. Spūalis iudicat oīa. ſpiritus oīa ſcrutatur etiā ꝓfunda dei. Ex qͥbꝰ pꝫ variedr̄ ſapīa. eſt triplex.Sapīa criminalis que eſt reproboꝝ.Sapīa virtualis que eſt bonoꝝ.Sapīa cōmunialis que eſt amboꝝ.De ſapīa criminali dr̄ Hiere. iiij. Sapiētes ſunt vt faciant mala. bn̄ aūt facere neſcierūt Apl̓s. Sapīa huiꝰmūdi inimica ē deo. Dr̄ aūt hmōi noticia ſapīa improprie. quādā ſimilitudinē. Quod ſic declarat tho. ſecūda ſcd̓e. q. xlv. ar. j. Bonū dr̄ dupliciter. Uno modoquod eſt vere bonū et ſimpliciter ꝑfectū. Alio dr̄aliquid bonū ẜm aliquā ſimilitudinē. quod .ſ. eſt ī malicia ꝑfectū. Sicut dr̄ bonus latro vel ꝑfectus latro.ſcꝫ ſcit ſubtiliter modos adinuenire media ad furan. Et ſicut circa ea que ſunt vere bona. eſt aliqua altiſſima que eſt ſummū bonū. quod eſt vltimꝰ finis. cuius cognitionē dr̄ vere ſapiēs. ita in malis eſtadinuenire aliqͥd. ad quod alia referuntur ſicut ad vltimū finē. cuius cognitioneꝫ dr̄ ſapiens ad maleagendū. Quicunqꝫ em̄ auertitur a fine debito neceſſe ē aliquē finē indebitū ſibi p̄ſtituat. qꝛ om̄e agēs agitꝓpter finē. Un̄ ſi p̄ſtituat ſibi finē in bonis exterioribꝰ