TitulusX.
lapſuꝫ pōt ſibi mereri reꝑationē. Un̄ Exech̓. xviij. dr̄.Si auerterit ſe iuſtꝰ a iuſticia ſua ⁊ fecerit iniquitatēom̄s iuſticie eius nō recordabunt̉. Ubi Greg. Conſiderandū nobis ē qꝛ ī ꝑpetratōe maloꝝ nulla dꝫ eſſe fiducia bonoꝝ p̄teritoꝝ. d̓ pe. di. iiij. ¶ Notādū etiā ꝙhō pōt mereri augmentū gr̄e ⁊ charitatis ī merito cōdigni. ẜm Tho. di. vbi. sͣ. ar. viij. Huiꝰ rō ē. qꝛ vt dictūē. illud cadit ſubmerito ꝯdigni. ad quod motio diuīegr̄e ſe extēdit. Motio aūt alicuiꝰ mouētis nō ſolū ſe extēdit ad vltimū terminū motus. ſꝫ etiā ad totū ꝓgreſſuꝫ ī motu. Terminꝰ autē motus gr̄e ē vita et̓na. Progreſſus aūt ī hͦ motu ē ẜm augmentū charitatis vl̓ gr̄eẜm illud Prouer. iiij. Iuſtoꝝ ſemita quaſi lux ſplendēs ꝓcedit. ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectū diē qͥ ē gl̓e. In quoverbo Greg. ſuꝑ Ezech̓. In iuſtoꝝ aīo bonū deſiderum atqꝫ intellectꝰ lucis intime. iā ꝑs diei ē. Sed qꝛ vſqꝫ ī fine vite ī ꝟtute ꝓficiūt ad ꝑfectū diē. tunc veniunt qn̄ ad regna celeſtia ꝑducti ī ea luce quā deſiderātiā minus aliqͥd nō hēbunt. de pe. di. ij. nō reuertebāt̉.Et ſcienduꝫ ꝙ quolibet actu meritorio meret̉ hō augmentuꝫ gr̄e ſicut ⁊ gr̄e ꝯſūmationē. q̄ ē vita et̓na. Sꝫſicut vita eterna non ſtatim reddit̉ ſꝫ ſuo tꝑe. ita ⁊ gr̄anō ſtatī augetur ꝑ quodlibet opꝰ meritoriū ſꝫ ſuo tꝑe.cū .ſ. aliqͥs ſufficient̓ diſpoſitus ē ad augmentū gratie¶ Itē nota ꝙ perſeuerātia ī bono vſqꝫ ī finē nullꝰ pōtmereri. Rō ē ẜm Tho. vbi. sͣ. ar. ix. qꝛ iſta depēdet ſolū ex diuīa motione q̄ eſt pͥncipiuꝫ oīs meriti. Sed deꝰgratis donū perſeuerātie largit̉ qͥbuſcūqꝫ largit̉. Necobſtat. qꝛ ꝓ ea hn̄da oramꝰ quaſi poſſimꝰ eā mereri. qꝛetiā q̄ non meremur orādo impetramꝰ. Nā ⁊ pct̄oresdeꝰ exaudit veniā nō merētes quā petūt ⁊ accipiūt. alioqͥn fruſtra dixiſſet publicanus. Deus ꝓpitiꝰ eſto mihipctōri. Sil̓r ⁊ ꝑſeuerātie donū aliqͥs petēdo a deo impetrat ſibi vel alij. qͣꝫuis non cadat ſub merito.De bonis tēporali .§. iiij.bus qūo cadāt ſub merito ſic declarat Tho. prima ſecūde. q. vl. ar. vl. Id quod cadit ſub merito ē p̄miū vl̓merces quod hꝫ rōem alicuius boni. Bonuꝫ aūt hoīsē duplex. Unū ſimpl̓r. aliud ẜm qͥd. Simpl̓r qͥdē bonū hoīs eſt vltimus finis. ẜm illud p̄s. Mihi adhereredeo bonū ē. Et ꝑ ꝯn̄s oīa illa q̄ ordinātur vt ducentiaad hūc finē ⁊ talia ſimpl̓r cadut ſb̓ merito. Bonū aūthoīs nō ſimpl̓r ſꝫ ẜm qͥd ē illud quod ē ei bonū vt nūc.Uel quod ei ẜm aliqͥd ē bonū. Et hm̄oi nō cadūt ſubmerito ſimpl̓r ſed ẜm qͥd. Scd̓m gͦ hoc dicendū ꝙ tꝑalia bona ꝓut ſūt vtilia ad oꝑa v̓tutū quibꝰ ꝑducimurad vitā eternā. ſed hͨ directe cadūt ⁊ ſimpl̓r ſub merito. ſicut et augmentū gr̄e. ⁊ oīa illa quibꝰ hō iuuat̉ adbtītudinē pꝰ primā gr̄aꝫ. Tantū em̄ dat deꝰ iuſtꝭ de bonis tꝑalibꝰ ⁊ etiā de mal̓. quātū eis expedit ad ꝑueniēdū ad vitā eternā. ⁊ intātū ſunt ſimpl̓r bona hm̄oi tēporalia. Un̄ dr̄ ī p̄s. de timētibꝰ deū. Nō deficiēt om̄ibono. Et alubi. nō vidi iuſtū derelictū. Si aūt conſiderent̉ tꝑalia bona ẜm ſe ſic non ſūt ſimpl̓r bona hoīsſed ẜm qͥd. Et ita nō ſimpl̓r cadūt ſub merito. ſed ẜmqͥd .ſ. inqͣꝫtū hoīes mouētur a deo ad aliqͣ tꝑalit̓ agēdaī qͥbꝰ ſuū ꝓpoſitū conſequūt̉ deo fouēte. vt ſicut vita et̄na ē ſimpl̓r p̄miū opeꝝ iuſticie ꝑ relationem ad motionē diuinā. vt dictū eſt ſupra. ita tꝑalia bona ī ſe conſiderata hn̄t rationē mercedis habito reſpectu ad motionem diuinā. qͣ voluntates hoīm mouētur ad hͦ cōſequēda. licet interdū ī his hoīes non habeāt rectā intentionē. Cū aūt dr̄ Eccͣs. ix. Uniuerſa eque cunctiseueniūt iuſto ⁊ impio. bono ⁊ malo ⁊cͣ. Hoc verum eſtꝙͣtū ad ſub̓am bonoꝝ ⁊ maloꝝ temꝑaliū. ſꝫ nō qͣꝫtumad finē. Nā ꝑ hm̄oi boni manuducunt̉ ī btītudinē. nōautē mali. Item ꝙ tꝑalia bona fuerint ꝓmiſſa ī vereri lege vt merces iuſticie. vt patet Deutro. xviij. DicitAug. ꝙ in illis fuerunt figure futuroꝝ .ſ. ſpūaliuꝫ bo-
Titulus. x. de donis ſpirituſſancti.¶ De. vij. de donis ſpūſſancti in cōi.Ca. j.Scēdiſti ī altū cepiſti captiuitatē. dediſti dona hoībꝰ. p̄s. nr̄atn̄ trāſlatio hꝫ. Accepiſti dona homībusQuod pōt expōi dupl̓r. Accepiſti tu xp̄ede quo ꝓprie loqͥtur ī hoībo .i. int̓ hoīes conſtitutꝰ accepiſti .ſ. a deo. dona ſpūſſctī. Uel dona q̄ a te infuſa inapl̓is intēſoꝝ deſiderioꝝ accepiffi. accepiſti ex qͥbꝰ miſiſti dona ſpūſſctī copioſiſſime. Sed ſequēdo primā literā quā inducit apl̓s ad Eph̓. Aſcēdit xp̄s ī altū abſolute. qꝛ in ſup̄mū locū celi empirei. quo nil altiꝰ. velī altū crucis. cepit captiuitatē .i. multitudinē ſāctorūquā dyabolꝰ tenebat ī lymbo carceris obſcuri captiuāꝓpter debitū original̓ nondū ſolutū. Et ꝑ crucē qͥdeꝫde manibꝰ eiꝰ liberādo. In aſcēſione aūt cepit .ſ. ſecumducēdo ī celū. ⁊ ī poſſeſſionē celi mittēdo ſeu ponendoPoſt quod dedit dona hoībꝰ .i. apl̓is dona ſpūſſctī. vn̄Aug. dicit. Que dona. vtiqꝫ ſpm̄ ſctm̄. qͥ tale donū ē. qͣlis ē ip̄e. Uere magnꝰ dn̄s ⁊ magna miſcd̓ia eius. quidonū dat equale ſibi. Donū em̄ eius ſpūſſct̄s ē. a qͦ dono increato ꝓcedūt ī plurali. vij. dona data hoībꝰ. Dequibꝰ Iſa. xj. Reqͥeſcet ſuꝑ eū .ſ. xp̄m hoīem. ⁊ etiā ſuper quodlibet mēbꝝ xp̄i myſtici. ſpūs dn̄i .ſ. gr̄a ſpūſſctī. a qua fluūt dona ſiue v̓tutes infuſe. Spus ſapīe ⁊intellectus. ſpūs cōſilij ⁊ fortitudīs. ſpūs ſcīe ⁊ pietatꝭEt replebit eū ſpūs timoris dn̄i. Ꝙͣuis aūt iſta donaſpūſſctī fuerint ī oībꝰ electis dei qͥ fuerūt ī veteri teſtamēto. tn̄ copioſius ⁊ vniuerſalius fuerūt data in nouopoſt xp̄i aſcēſionē apl̓is ⁊ ip̄is p̄dicātibꝰ ꝑ orbē alijs innumeris. Ubi etiā notādū ꝙ gr̄a iſta ſeptiformis .i. ſepteꝫ donoꝝ. amittit̉ ꝑ quodlibet mortale pctm̄. Et iōſtatutū fuit antiqͥtus. vt ꝓ quolibet mortali imponeret̉ pnīa ſeptēnis. vt pꝫ. xxij. q. j. Predicādū. vt .ſ. ſicutꝑ pctm̄ abiecit a ſe ſeptiforme gr̄am ſpūſſctī. ita per ſeptennē pnīam ſatiſfaciat ⁊ recuꝑet eā. In cuiꝰ figurāhr̄. ꝙ maria ſuꝑbiēs ⁊ murmurās ꝯͣ moyſen infecta lepra ſtetit. vij. diebꝰ extra caſtra. ⁊ poſtea ſanata Nūe.xij. Et hic ponit̉. xxxiij. q. xj. hocip̄m. §. ſeq̄n. in glo.Fuerūt aūt et ſūt figuº. §. j.rata iſta .vij. dona multipl̓r ī vete. ⁊ no. teſtō. Dona em̄ipſa ꝓut letificāt ciuitatē eccl̓ie militātis. vel aīam rōnalē. adaptātur. vij. ſeptēnarijs. Primo quidē in. vij.diebꝰ quibꝰ formatus ē mūdus. Sic mūdus mīor format̉ vt ſit ꝑfectus ꝑ iſtū ſeptēnariū. Prima em̄ die facta ē lux. ſignās donū timoris. per que incipit deū efficacit̓ cognoſcere. qꝛ initiuꝫ ſapīe timor dn̄i. Scd̓a dieſit firmamētū diſtīguēs aqͣs ab aqͥs .i. firmitas ſancteꝯuerſatōis. ꝑ donū ſcīe diſcernēs falſas doct̓nas ⁊ ſuaſiones ⁊ exēpla ad malū. vt inferiores ab aqͥs ſuꝑioribus vere doct̓ne ſuaſionis ⁊ exēploꝝ. Tercia die aridaſegregata ab aqͥs. germinat virentē herbā. flores ⁊ fructꝰ. qꝛ ſegregatꝰ hō ab aqͥs falſaꝝ opinionū de ydol̓ etſuꝑſtitōibꝰ. ꝑ pietatē colit veꝝ deū. ꝓducēs flores ſctōrū deſiderioꝝ. herbas ſalutariū v̓boꝝ. ⁊ fructus opeꝝmiſcd̓ie ⁊ pietatis ī ꝓxīos ſubueniēdo eis. Quarta die.fiūt lumīaria magna. ſol ⁊ luna. ⁊ ſtelle ꝑ donū videlꝫꝯſilij qͦ illumīat̉ rō ſuꝑior circa diuīa vt ſol. Rō inferior vt luna circatꝑalia. ⁊ om̄s ſenſus ⁊ motꝰ paſſionū.vt ſtelle. Quinta formant̉ piſces in aqͥs ⁊ aues que ſuſtētant̉ ī aere. ꝑ donū fortitudinis in aquis tribulationū viuūt boni affectus. ⁊ in temptationibꝰ demonū inaere volitāt cogitatus ad deū reſiſtēdo. Sexta die formāt̉ beſtie cū hoīe cū dn̄et̉ eis. Et ꝑ donū ītellectꝰ hōqui ē intellectiuū aīal. hn̄s ſenſitiuā beſtialē dominat̉paſſionibꝰ. intelligēs conditionē ſuā. ⁊ ſcripturos hocdocētes. Demū ſeptimo die requieuit deus. ⁊ bn̄dixitdiei illi. Per ſpm̄ em̄ ſapīe requieſcit mens in deo. gu-