Capitulum.IX.Titulus

net̉ Ezech̓. iij. Domꝰ iſrl̓ attrita frōte ē. ⁊ indomabili corde. Et nota circa ſeptimū .ſ. īpudentiā. ꝙ ſic̄ timor ⁊ intimiditas ſunt aliqn̄ vicia. ſic ⁊ verecundiacum ſit timor de turpi ⁊ inuerecundia ſunt aliqn̄ pecata cum .ſ. exeunt termīos rōnis. Pro cuiꝰ declaratiōe dicit Durādꝰ ordīs minoꝝ ī ſūma ꝙ īuerecūdiaē pctm̄ qn̄ hō n̄ erubeſcit peccare vl̓ aliqͥd īhōeſtū facere vl̓ dicere corā deo ⁊ ſctīs homībꝰ. quod ꝑtinē vad obſtīatōꝫ. Ad quod facit illud hiere. iij. Frōs mꝰtricis facta ē tibi erubeſcere noluiſti. ⁊ eiuſdē. viij. c.Cōfuſiōe nō ſunt ꝯfuſi erubeſcere neſcier̄t. Et gregix. mora. Sūt nōnulli quos ad ꝑpetrādā neqͥtiā oborta malicia ſubito inuitat. ſed tn̄ hūana verecūdiareuocat. Et plerūqꝫ ꝑ hͦ ꝙ exteriꝰ erubeſcunt ad int̓iora ſua redeūt. ⁊ cōtra ſe int̓nū iudiciū ſumunt. ꝙꝓpt̓ hoīem mala facere metuūt qͣnto magis ꝓqͥ cuncta ꝯſpicit nec mala appetere debuer̄t.qͥdā qͥ poſtqͣꝫ deū mentē cōtēpſerīt. multomagis humana iudicia ſꝑnunt. atqꝫ oē quod appetūt audactfacere nō erubeſcūt. Et quos ad ꝑpetrādū malū occulta iniqͥtas īuitat nulla aꝑta vēcūdia retardat. ſic̄de iudice iniqͥtatis dr̄ ꝙ deū n̄ timebat ⁊ hoīes n̄ verebat̉ Lu. xviij. Erubeſcētia ecōtrario ē vicioſa qͣdruplicit̓. Uno mō qn̄ verecundat̉ qͥs de aliquo defectunature vl̓ fortune. vt qꝛ ē turpis aſpectꝰ. ꝑuꝰ. vl̓ ſtrabo. vel pauꝑ. vel illegitimꝰ. ⁊ hm̄oi. ⁊ hͦ ē viciū ſi ſit nimia erubeſcētia. vt de hͦ nimis cōtriſtet̉. vl̓ retrahatſe a bonis. Ad qd̓ facit quod ait hiero. Noli deſpicere bonitatē figuli .ſ. dei qͥ te fecit. vt voluit. di. lvj. naſci. Et Chriẜ. di. ea. Nūꝙͣ erubeſcamꝰ de vicijs partū. ſed amplectamur virtutē. Scd̓o qn̄ qͥs erubeſcitvitatē dicere vbi ⁊ qn̄ ē opꝰ. ⁊ hͦ ne diſpliceat vl̓ amitat fauorē. vel qꝛ mat̓ia turpis. et poſſet eē mortale.¶ Tercio qn̄ p̄ verecundia ī ꝯfeſſione reticet pctā p̄cipue mortalia. quod eēt mortale. de peni. diſt. v. ca. j.¶ Quarto qn̄tiet inde irrideri. ⁊ iō ſubtrahit ſe a bonis ne videatur ⁊ irrideatur. ⁊ de tali irriſiōe nimiserubeſcit. ⁊ hm̄oi. hec Durādus ordīs minoꝝ.Titulus nonus de Accidia.¶ Capitulum primum de Accidia ⁊ filiabꝰ eius.Ccidia vltimo ponitur quā int̓ vicia capitalia Greg. xxxj.mora. ponit. Sic aūt diffinit̉ a damaſAccidia ē triſticia aggrauās .i. q̄ ita deprimit aīm hoīs vt nil boni ei agere libeat. Ab alijsdiffinit̉ ꝙ ē torpor mētis bona negligētis inchoare.Pro cuiꝰ declaratōe dicit. b. Tho. ſecūda ſecūde. q.xxxv. ar. j. ꝙ t̓ſticia de ſe nō noīat aliqͥd laudabile vevituꝑabile. qꝛ paſſio ē. ⁊ paſſiones cū naturales ſintẜm ſe nō ſunt pctā. Un̄ in. ij. ethicoꝝ dr̄ ꝙ paſſionibus nec laudamur nec vituꝑamur. Sed ẜm ꝙ homoapplicat paſſiones ad malum vel ad bonū pōt benevel male facere. ſic̄ ē triſticia de vero malo. vt de peccatis ſi ſit moderata eſt bona ꝑtinens ad pnīam. ita⁊ triſticia ſi ſit de vero bono vt de bonis fiendis oꝑbus vel de malo. ſed immoderata eſt pctm̄ ꝑtinēs acaccidiā. Eſt igit̉ triſticia accidie ſꝑ mala. ⁊ hͦ dupl̓rUno mō ẜm ſeip̄am. qn̄ .ſ. ē de eo quod eſt apparensmalū ⁊ vere bonum. qꝛ ſpūale bonū ē vere bonū licappareat malum ſenſitiue ꝓpter laborē qͥ ē ī eo. Iēqn̄ qͥs triſtatur de aliquo bono oꝑe ad quod tenet̉ ēſꝑ pctm̄. ſicut econtra delectatio ē mala. ⁊ pctm̄ qn̄ ēde vere malo. ſed apparēti bono. vt delectatō fornicationis. ⁊ hm̄oi. Secundo mō triſticia accidie ē mala ⁊ pctm̄ ẜm effectū ſuum. qn̄ .ſ. ē de vere malo. vt depctō vel morte alicuiꝰ. ſi ſic aggͣuat mentē vt eū totalit a bono retrahat. Un̄ ⁊ apl̓s. ij. ad Choꝝ. ij. Non

vult vt penitēs maiori triſticia abſorbeat̉. Quō autē iſtud ſit vicium ſpāle ⁊ diſtinguat̉ a cet̓is. b. Thoſic declarat ſecunda ſecunde. q. xxxv. ar. ij. Accidia ētriſticia de bono ſpūali. Sed ſi accipiatur bonū ſpirituale coīter nō habebit accidia ſpālem rōem vicEt rō eſt. qꝛ quodlibet viciū facit hoīem contriſtari de bono ſpūali ſibi oppoſito. Nam luxurioſus triſtat̉ de bono cōtinētie. ⁊ guloſus de bono abſtinētie⁊ ſic de alijs. Quodlibet em̄ viciū refugit bonū ſpūale v̓tutis ſibi oppoſite. Sil̓r etiā dici nō pōt accidiam eē viciū ſpāle ex eo ꝙ refugit ſpūale bonū. ꝓut ēlaborioſum vel moleſtum corꝑi. aut impeditiuū delectatōis eiꝰ qꝛ nō ſeꝑaret accidiā a vicijs carnalibꝰqͥbꝰ aliqͥs q̄rit delectationē ⁊ quietē corꝑis. ¶ Dicenduꝫ ē igitur ꝙ ī ſpūalibꝰ bonis eſt qͥdā ordo. Nā oīſpiritualia bona q̄ ſunt ī actibꝰ ſingulaꝝ v̓tutū ordinātur ad vnum ſpūale bonū quod ē bonū diuinumcirca quod ē ſpālis v̓tꝰ q̄ ē charitas. Un̄ ad quālibꝰv̓tutē ꝑtinet gaudere de ꝓprio ſpūali bono quod cōrituale carcn SeA Aq charitatē ptinet illud ſpiiutiti pbet.ꝑā qͥs gaudet debono diuio. Et ſilr illa t̓ſticia qͣ qͥs triſtat̉ de bono quod ē ī actibꝰ ſingl̓arum v̓tutū nō ꝑtinet ad aliquod vicium ſpāle. ſꝫ tſtari de bono diuino de quo charitas gaudet ꝑtinad viciū ſpāle quod ē accidia. vt t̓ſtari de ieiunijs. dielemoſynis. de or̄onibꝰ fiēdis. cōfeſſiōibꝰ. ⁊ alijs. inqͥtuꝫ ſunt ordīata ꝓpt̓ deū vel recōciliādū deū ⁊ hm̄oiEſt aūt accidia ex genere ſuo ſeu mat̓ia mortale qn̄ſcꝫ ẜm deliberatōꝫ rōis ē. ẜm Tho. vbi ſupͣ. ar. iij. etrō ē. qꝛ ẜm ꝓpriā rōem cōtrariat̉ charitati. Nā propriꝰ effectus charitatis ē gaudere de deo ⁊ bono diuino. Accidia autē triſtatur de bono ſpirituali inqͣꝫtūē bonum diuinuꝫ. Quod autē ē cōtra charitate eſtmortale. qꝛ ꝑ charitatē hēmꝰ ſpiritualē vitā. inqͣꝫtūꝑ eā deꝰ inhītat ī nob̓. Ueꝝ qꝛ ī oībꝰ pctīs etiaꝫ q̄ ſūtmortalia ex genere ſuo. mortalia nō ſunt niſi qn̄ ſuāꝑfectionē conſequunt̉. q̄ cōſummatio ſeu ꝑfectio ē īcōſenſu rōis. Ideo ſi ſit inchoatio accidie ī ſola ſenſualitate. ⁊ nō ꝑtingat ad conſenſū rōis erit venialeſicut accidit in motibꝰ alioꝝ vicioꝝ luxurie ⁊ hmōi.Deb ꝝęē et deteſtatōem boni diuini carne cōtracaxpo?eniat̉ ad conſenſū rōis que conſentit in fuſpm̄ p̄ualente erit mortale. Et eſt contra p̄ceptuꝫ deſanctificatione ſabbati ꝑ quod p̄cipitur quies mentis ī deum. cui contrariatur triſticia de bono ſpirituali diuīo. Unde de accidioſis poteſt exponi illudp̄s. Omnē eſcam .ſ. oꝑis ſpiritualis abhominata eſtanima eoꝝ ⁊ appropinquauerūt vſqꝫ ad portas motis .ſ. eterne. Et loquitur ꝓpheta de iſrahelitis qͥ eūtes ꝑ deſertū ex mādato dei vt ꝑuenirēt inde ad terram ꝓmiſſionis habuerunt multotiens tediū ⁊ triſticiā de labore. ⁊ in nauſeam aliqn̄ etiam manna. ꝓpter quod multotiens fuerunt puniti. ⁊ demū a terra ꝓmiſſionis excluſi. vt patet Numeri. xiiij. Et ſignificat accidioſos quos tēdet ꝑ deſertū penitentivel religionis incedere p̄ labore. ⁊ in nauſeam habētoīa ſpūalia. ꝓpter quod priuātur vitā eterna. Et nota ꝙ hoc .ſ. habere ī faſtidio bona ſpiritualia ꝑtinetad filiā primā accidie que dicit̉ malicia vt infra dictur. Ꝙ aūt accidia ſit viciū capitale ꝓut ponit Grego. Tho. ſic declarat vbi ſupra. arti. iiij. Uiciū captale dicitur illud ex quo ꝓmptū eſt vt alia oriantuẜm rationem cauſe finalis. Sicut autē hoīes multaoperātur ꝓpt̓ delectationē. tū vt ipſam conſequant̉tum ex eius impetu ad aliquod agenduꝫ ꝑmoti. itaetiam ꝓpter triſticiā multa oꝑantur. vel vt ip̄aꝫ ettent. vel ex eius pondere in aliqua ꝓruentes agendCum gͦ accidia ſit quedā triſticia patet ꝙ ſit capitale. vt ex ea plura oriantur. Oriuntur autem ex ea ẜmGrego. ſex filie .ſ.