.IX.CapitulumTitulus.VIII.

dimittet̉ ei neqꝫ ī hͦ ſeculo neqꝫ ī futuro. hoc auteꝫ eſblaſphemia ī ſpm̄ ſct̄m. Ex quo dicto videt̉ irremiſſbile. Sed rn̄det ad hoc. b. Tho. ſecunda ſecunde. ꝙxiiij. ar. iij. ꝙ ſi dicat̉ pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ final̓ impenitētia ꝓut accipitur vno mō ẜm Aug. i. ꝓ continuaton ī aliquo pctō vſqꝫ ī finē vite incluſiue. ad lr̄aꝫ intelligēdū ē ⁊ abſolute illud eē irremiſſibile. Exqueem̄ hic nō penitet. de illo veniā conſeqͥ non poteſt inalio ſeculo vbi non ē locus penitēdi. vn̄ ei nō remittitur vnꝙͣ. qꝛ nunꝙͣ ꝯuertit̉. Et de hoc ẜm Aug. ītelligitur illud. j. Io. iij. Eſt pctm̄ ad mortē. ⁊ ꝓ illon̄dico vt roget qͣs. Illud pctm̄ ē finalis impenitentiꝓ qua nō oportet ꝙ aliqͥs quantūcunqꝫ ſāctꝰ oret. qꝛnon exaudiret̉. Sed quocunqꝫ alit̓ accipiat̉ blaſphemia ī ſpm̄ ſctm̄. ſꝑ ē remiſſibile pctm̄. ⁊ remittitur ſialia pctā ſi qͥs agat pnīam de eo. Dr̄ tn̄ irremiſſibileiſtud pctm̄ magis ꝙͣ alia diuerſis de cauſis ſeu modisdicēdi. Uno mō qꝛ difficilius remittitur qͣꝫ alia. ⁊ fnō ē ex difficultate que ſit ex ꝑte dei. qm̄ oēs infirmtates aīe et corꝑis eque potēs eſt ſanare. ſed ex partepeccātis. qꝛ vt dicit Aug. in li. de ſermone dn̄i ī mōte. Tanta eſt labes huius peccati ꝙ humilitatē decandi ſb̓ire non pōt. ꝓpter difficultatē gͦ reuerſus dr̄irremiſſibile. vel etiam dr̄ irremiſſibile ẜm Tho. vbiſupra. nō qꝛ nullo modo remittat̉. ſed qꝛ quantū eſtde ſe habet meritū vt nō remittatur. ⁊ hoc duplicit̓Uno modo qͣꝫtum ad penaꝫ. Qui em̄ ex ignorantiavel infirmitate .i. paſſione peccat. habet aliquā exciſationē. vn̄ ⁊ minorē penā meretur. Qui autē ex malicia ꝓut ē pctm̄ ī ſpīſctm̄ nō hēt aliquā excuſatōeꝫvn̄ eiꝰ pena minuatur. Alio mō pōt ītelligi ꝙͣtuꝫ acculpā irremiſſibilē ẜm naturā. ſic̄ aliqͥs morbꝰ dr̄ incurabil̓ ẜm naturā morbi ꝑ quā tollit̉ id ꝑ qd̓ morbus pōt curari. puta cū morbꝰ tollit v̓tutē nature vl̓īducit faſtidiū cibi vel medicine. licet etiā deus talēmorbū poſſit curare. Ita pctm̄ ī ſpm̄ ſctm̄ dr̄ irremiſibile ẜm ſuā naturā. inqͣꝫtū excludit ea ꝑ q̄ fit remiſſio pctōꝝ. ꝑ hͦ tn̄ nō p̄cludit̉ via remittēdi ⁊ ſanandipotētie ⁊ miſcd̓ie dei. ꝑ quā aliqn̄ tales qͣi miraculoſe ſanātur. vl̓ ẜm alios dr̄ irremiſſibile qꝛ nō legiturremiſſuꝫ. Sic̄ Melchiſedech dr̄ ſine pr̄e. qꝛ nō legit̉qͥs fuerit eiꝰ pr̄ ī ſcripturis. qͣꝫuis habuerit pr̄em. Etꝙ remittat̉ pꝫ ꝑ hͦ quod dr̄ hic. ꝯuertā ait dn̄s ī ꝓfūdū maris .ſ. exn̄tes .i. obſtīatiſſimos. vn̄ ⁊ dn̄s ꝑ amosꝓphetā. Suꝑ tribꝰ ſceleribꝰ iſrl̓. ⁊ ſuꝑ quatuor n̄ cōuertā eū .i. ſuꝑ tribꝰ ꝯuertā. ſed nō ſuꝑ quartū. quodexponēs Hiero. ait. primū ē cogitaſſe q̄ mala ſicudū cogitatōibꝰ acqͥeuiſſe ꝑuerẜ. Terciū quote decreueris oꝑe cōplere. Suꝑ his gͦ ꝯuertit q̄cunqꝫſint illa pctā. ſed quartū ī quo nō ꝯuertit ē impnīa.Un̄ ſb̓dit Hiero. Quartū ē nō agere pnīam. ſed ſucſibi cōplacere delicto. de pe. di. ij. c. Suꝑ tribꝰ. ⁊ hoc ēirremiſſibile ſimpl̓r dū nunqͣꝫ penitet.¶ Capitulū nonum de duricia ſeu obſtinatōe.Iricia ī pctō que aliqn̄ ꝑtinet ad obſtinationē ē multū ꝑiculoa. Nā vt dr̄ Ecc̄i. iij. Cor duꝝ male habebit ī nouiſſimo. Dr̄ materialiter res dura q̄ nō cedittactui ſicut lapis. ſic cor duꝝ ē quod nō cedit digitodei tāgenti ip̄m. ſpūi videlicet ſācto. diuīe .ſ. inſpiratiōi. Sed vt ait p̄s. Hodie ſi vocē eius audieritis nolite obdurare corda vr̄a. loqͥtur nobis deus ꝑ inſpirationes. ẜm illud p̄s. Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s deus. Loqͥtur ꝑ ſcripturas Iob. xxxiij. Semel loqͥt̉ deus .ſ. ī ſcripturis. ⁊ fecūdario idip̄m nō repetit. qͥa nōoportet. cū oīa ibi plene hēant̉. Locutꝰ ē nob̓ ꝑ filiiẜm illud Heb̓. j. Gl̓tifarie ⁊c̄. Nouiſſime diebꝰ iſtis

locutus ē nobis in filio non ſolum ꝑ verba. ſed etiaꝫꝑ oꝑa facta q̄ debeamus imitari. Loqͥtur ꝑ tribulationes. Iob. iiij. Quādo ſolet ſopor occupare hoīes.ſcꝫ pct̄i. ⁊ dormiunt ī lectulo .ſ. delectationis munditunc aꝑit aures viroꝝ. et erudiens inſtruit eos diſciplina. Hodie ergo ſi vocē eius audieritis .i. ī vita pn̄ti. nolite obdurare corda vr̄a. ſicut hebrei ī deſerto qͥbus iurauit deꝰ .i. firmit̓ ꝓpoſuit. ſi introibūt .i. nointrabunt. in requiē meā. Un̄ Stephanꝰ ꝓthomatyr Act̉. vij. ad iudeos. Dura inqͥt ceruice ⁊ incircūſi corde ⁊ auribus. vos ſemꝑ ſpūiſancto reſtitiſtis.Notandū autē ꝙ ſunt multa inducētia hāc durciā. ⁊ ideo cauenda. Et primū ē ſolicitudo ſecularisSicut em̄ carnes fiunt dure cū liquor exprimit̉ ⁊ humor eliquatur. ſic ꝑ ſolicitudinē ſeculi paulatim hrmor gratie ⁊ deuotionis ſubtrahitur. ⁊ inde durꝰ eliquatur. ⁊ quaſi inſenſibilis ad diuina. Un̄ Ber. acEugeniū. Prudētius te abſtrahas a curis huius ſeculi ꝙͣ traharis ab illis. ne paulatim ducaris ad corduꝝ. Secundū ē flagellatio frequēs ſine emēdatione. ſicut incus ferrea ex frequēti malleatione magiinduratur. Ioh. xlj. Cor eiꝰ indurabit̉ qͣi lapis. ⁊ ſtrgetur quaſi malleatoꝝ incus. Sicut etiā viā q̄magis atterit̉ pedibꝰ ambulātiū tātomagis intur. ſic aliqͥ quātomagis ꝑcutiūtur ⁊ atterūt̉ t̓bulatiōibꝰ tātomagis fiūt duriores. Hiere. v. Percuſſiſtieos ⁊ nō doluerūt .ſ. contritōe. att̓uiſti eos ⁊ renuer̄tacciꝑe diſciplinā .ſ. nō ſe emēdādo. Terciū ē ex adu̓ſitate ad ꝓſꝑitatē migratio. ſicut metallum liquefactum ꝑ ignē liquefit. ſed amoto igne magis induratur. ſic aliqui dū ſunt in igne pauꝑtatis ⁊ tribulationis liquefiunt ꝑ deuotionē ⁊ compūctionē. ſed ſi ꝑueniant ad ꝓſꝑitatem ⁊ diuitias. duri efficiuntur etcrudeles. Sic pharao int̓ flagella quaſi liq̄factus ēꝯpūctus ſe diſponebat ad bonū recōmēdās ſe moſi. ſed habita quietē ⁊ remotis flagell̓ induruit Exo.viij. ix. ⁊. x. Exemplū in vitiſpatꝝ de quodā fornicario qui erat valde deuotus ⁊ liberalis ad pauperespoſt orationē cuiuſdā ſancti reꝑto theſauro effectꝰ ēdurus ⁊ crudelis ad pauꝑes. Sꝫ deo diſpēſante omnia fuerūt ſibi ablata ⁊ pauꝑ effectus. reuerſuſqꝫ eſad deuotionē priſtinā. Quartū quod īdurat eſt ireſuccēſio. Sic̄ em̄ calor aeris cōſumit humiditatē interiorē. ita ira q̄ ē accenſio ſanguīs circa cor humorigr̄e conſumit interiorē. Gen̄. xlix. Sym eō ⁊ leui vaſa iniqͥtatis bellātia. maledictus furor eoꝝ qꝛ pertinax. ⁊ indignatio eoꝝ qꝛ dura. Symeon interpretatur audiens merorē. ⁊ ſignificat hm̄oi iracundos. ꝙſꝑ hn̄t aurē erectā ſi qͥd male de eis dicat̉ vt ſe defendāt ⁊ in eos inſurgant. ⁊ ideo vas bellicōſum dr̄. Leui interpretatur additus. ⁊ ſignificat eos qͥ ſꝑ furoraddūt. quaſi ꝓ vno maledicto reddūt duo vl̓ tria. deqͥbꝰ ꝓuer. xv. Sermo durus ſuſcitat furorē. Sic̄ Nebal carmelus dr̄ durus. j. Reg. xxv. Quintū ē malaaſſuefactio ſeu prauoꝝ imitatio. Conſuetudo em̄ eſtquaſi altera natura. ⁊ facit habitū mentis. habitusautē eſt qualitas de difficiliʸ mobilis a ſuo ſubiecto.Un̄ peccatū conſuetudinariū difficile tollitur. ⁊ tāto grauius quāto ꝓlixior ē cōſuetudo mali. vt dr̄ extra de cōſue. c. fi. Un̄ ⁊ Lazarus qͥ ſepultꝰ erat. ⁊ ſuꝑeū lapis ſignificans duriciā. cū difficultate fuit reſuſcitatus .i. concurrentibus multis. Clamore chriſfletu. or̄one. ⁊ hmōi. Hiere. vij. Indurauerūt ceruicēſuā. ⁊ peiꝰ fecerūt ꝙͣ pr̄es eoꝝ. Sextū ē negligentia.Negligentia em̄ p̄latoꝝ circa ſubditos facit eos obdurare circa eos quaſi mō ꝑtineant ad eos. ſicut d̓cit̉ de ſtrucione ꝙ induratur ad pullos ſuos ſeu otſua vn̄ naſcūtur quaſi ſua nō ſint. vt dicit Iob. Sptimū eſt impudētia. qn̄ quis nō erubeſcit peccare.tunc em̄ magis indurat̉ ⁊ fruſtra corrigitur ⁊ admo-