.VII.Capitulum
quāto maiori reuerētia eſt digna ꝑſona cui infertur¶ Eſt ergo triplex irriſioPrimo irriſio diuinoꝝ.Secundo irriſio ꝓpinquoTercio irriſio viroꝝ iuſtoGrauiſſimū eſt peccatū irridere deū ⁊ q̄ dei ſunt ẜnillud. iiij. Reg. xix. Cui exprobraſti ⁊ quē blaſphemaſti. ⁊ ſuꝑ quē exaltaſti vocē tuā .ſ. deridēdo. ⁊ poſtea ſubdit̉. Ad ſanctū iſrl̓. Et ſil̓iter deridere ſacr̄aeccl̓ie tāqͣꝫ inutilia ⁊ nō vera. ſicut deridēt iudei. ⁊ qͥdā mali catholici irridētes qd̓ credit̉ ⁊ dr̄ .ſ. xp̄m eſſiin hoſtia ꝯſecrata. ꝓut fecit illa vidua q̄ ridebat cicōmunio ſibi a Gregorio papa miniſtraret̉ ſuꝑtn̄ fuit oſtēſa veritas ꝑ miraculū vel v̓ba ſacrepture. Etiā miracula q̄ deus oꝑat̉ ꝑ ſanctos. ſicut l.git̉ de illo magiſtro ſcolaꝝ qͥ audiēs p̄dicare miraculū factū de filo ſanguine tincto qd̓ euenit mulieri filanti in feſto ſancti Petri martyris ꝓ eoº ꝙ deridebat eiꝰ ſanctitatē. irriſit ille magiſter dicēs fictionēeē fratrū ꝓpter qd̓ febre correptus eſt graui. ſꝫ factovoto ꝙ ab hmōi abſtineret ⁊ in deuotionē habere:ſanctu ſanatus eſt. Et de multis alijs legit̉ qͥ deridetes miracula ſcōꝝ diuine vltionis iudiciū exꝑti ſūtin ſe. ¶ Secunda irriſio q̄ eſt magnū peccatū eſt ꝓpinquoꝝ ⁊ p̄cipue parentū. cū maxime filij debeaneos honorare. qꝛ ab eis receperūt eſſe poſt deuꝫ. Un̄dr̄ ꝓuer. xxx. Oculū qui ſubſannat patrē ⁊ qͥ deſpiciartū matris ſue effodiāt eū corui de torrēte. ⁊ comāt eū filij aquile. Corui de torrēte ignis infernalisſunt demones qͥ oculū luminis naturalis ⁊ gr̄e aufrūt irridenti patrē cū ſit graue mortale. Aquila eſtſignū imperij. vnde imꝑatorē ſignificat. Filij aquilarū ſunt ptātes inferiores terrene ab ea deriuate. ⁊iſte comedūt irriſores parentū multis grauaminibus eos affligētes. Cam filiꝰ Nōe qꝛ patrem irriſitcū vidiſſet eū ebriū iacere ⁊ in pudēdis nudatū. hocetiā fratribꝰ nūcians maledictionē ſeruitutis īcurrit ī filio ⁊ ſua poſteritate Gen̄. ix. Et vt dr̄. ij. q. vij.Snīa cam filij Noe damnant̉ .ſ. maledictionē deiīcurrētes qui pudēda ſuoꝝ ſuꝑioꝝ qͥ patres ſpūalesſūt .i. eoꝝ mala oꝑa nō occultāt. ſed irridēdo ⁊ diffamando alijs manifeſtāt. quod frequent̓ faciūt laici⁊ alij ſubditi. ¶ Tercia deriſio grauis eſt iuſtoꝝ. dequa dr̄ Iob. xij. Deridet̉ iuſti ſimplicitas ⁊ lampascōtēpta apud cogitationes diuitū. vide ibi expoſitione Grego. in moral̓. li. viij. Sed tales irridētes reperiētes ſe in inferno in alia vita dicūt vt hr̄ Sap̄.Hi ſunt .ſ. iuſti quos habuimꝰ in deriſuꝫ ⁊ in ſil̓itudnē improperij .ſ. in mūdo exn̄tes. Nos inſenſati vitāilloꝝ eſtimabamꝰ inſaniaꝫ ⁊ finē illoꝝ ſine honoreEcce quō cōputati ſunt inter filios dei. Cuꝫ heliſeꝰvir iuſtus ⁊ ꝓpheta aſcēderet in bethel quēdā locuvel villā vel caſtrū. qꝛ caluꝰ erat. qͥdā pueri ceperūteū irridere dicentes. Aſcēde calue. aſcēde calue. qͥbꝰcū maledixiſſet ꝓpt̓ deriſionē. nō odio vel liuore virdicte motus ſed zelo diuine iuſticie quā vidit exigere hoc vt punirent̉ ⁊ alij exēplo eoꝝ ſibi cauerēt abirriſione iuſtoꝝ. quo facto duo vrſi exeuntes de ſiluaxlij. pueros ex illis necauerunt vt hr̄. iiij. Reg. ij. Ethec deriſio valde nociua ē p̄cipue īcipiētibꝰ iuſticiā.i. benefacere ⁊ a vicijs abſtinere. Nā multi a bonisretrahunt̉ vt vitēt tales irriſiones. ne vocitent̉ ſancti ⁊ hypocrite vel aliqͥd hmōi. Un̄ Gregꝰ. in mor̄Qui ī alioꝝ actibꝰ oriri cōſpiciūt bona mox ea manū exprobratiōis euellunt. Iſtā appellat Ber. maliciā herodianā. qͥ herodes vt xp̄m extingueret ml̓tospueros recenter natos occidit. Sic irriſores peſſimivt xp̄i honorē qui ex bonis operibꝰ reſultat ⁊ famaꝫextinguant multos nouit̉ cōuerſos vita gr̄e ſue irriſionibꝰ pͥuant. īmo crudeliores herode īueniunt̉. qꝛ
herodes iaꝫ natos. iſte nec duꝫ natos ſꝫ cōceptos aliqua ſigna pnīe vel cōtēptus mūdi on̄dentes. ſubitodiuerſis verbis deriſorijs retrahunt a bono. ⁊ ſic mtas aīas ꝑdunt de quibꝰ ſunt reddituri rōnem deoNec tamē dꝫ quis ꝓpter irriſionē euitandā alioruꝫdimittere bona. Naꝫ vt dicit xp̄s. Luce. ix. Qui meerubuerit ⁊ meos ſermones .ſ. omittēdo me ſeqͥ bona oꝑa facere: p̄dicare: ⁊ hmōi timore ne irrideat̉. etfilius hoīs erubeſcet eū cum venerit in maieſtate .i.cōfundere faciet cōfuſione eterna. In huiꝰ figuramlegit̉. ij. Eſdre. viij. ꝙ cum Thobias irrideret iudeos reedificantes paulatim hieroſolymā diruptaꝫ⁊nabuchodonoſor dicit. Si aſcēderint vulpes tranſilient murū eoꝝ lapideū. nō dimiſerunt ꝓpterea ilqͥn ſequerent̉ edificiū: ſed orauit Neemias dicenAudi deus iſrael qꝛ facti ſumꝰ deſpectio. Conuert.obprobriū nr̄m ſuꝑ caput eoꝝ. nō deleat̉ iniqͥtas ecrū a facie tua qꝛ irriſerunt edificantes. vnde ⁊ opuscōſū mauerunt ī ꝯfuſionē irridētiuꝫ. Et gloriā ſuaꝫreedificāt hierl̓m diruptā. qꝛ aīam virtutibꝰ extermnatā a dyabolo bonis oꝑbꝰ renouāt ꝑ pnīam. Qd̓frequēter aliqui deſpiciūt dicētes ꝙ nō ꝑſeuerabūtſed quelibet leuis temptatio vel tribulatio deijcieeos. Sed nō ꝓpter hoc debēt omittere ſed orōnibusiuuare ſe. ⁊ ſic ꝑuenit̉ ad ꝑfectuꝫ. De beato franciſcolegit̉ ꝙ in principio ſue cōuerſionis pueri inſequebant̉ cum lapidibꝰ ⁊ luto vt fatuū reputantes ⁊ irridentes. nec tn̄ ille incepta bona dimiſit. Sic. b. Dn̄icus cum p̄dicaret heretici ⁊ alij praui irridebant lutum in eu ꝓijcientes. ⁊ paleas a tergo ꝓ deriſu alligantes. que oīa vir ſanctus fidei magnanimitate cōtēnebat ꝯtinuās predicationē. recolēs illud Math̓.v. Beati eritis cum vos oderint hoīes ⁊ exprobrauerint .ſ. deridēdo. ⁊ eiecerint nomē vr̄m tāꝙͣ malū ꝓpter filium hoīs. Unde notant̓ dicit̉. Spernere mūdum. ſpernere nullū. ſpernere ſe. ſperni. ꝑ hoc dat̉ gloria celi.Quātuꝫ ad terciuꝫ. §. iiij.ſcꝫ illuſionis varietas. notat̉ in eo qd̓ dicit̉. deriſer̄i. riſuꝫ habuerūt. Locuti ſunt labijs dicētes. Uacꝭqui deſtruis tēplum dei ⁊cͣ. mouerunt capita ſua qͣſireuerētiā exhibentes. ſed realiter deſpiciētes. Et ſicvarijs modis fit deriſio ſed vno fine .ſ. in contēptum⁊ vilipēdiū irriſi. Sed vt dicit̉ ꝓuer. xix. Parata ſūderiſoribꝰ iudicia. Deriſores ip̄e deridet .ſ. eternalit̓puniendo. Hoc eſt irridere dei. Ad quod facit quoddr̄ Iſa. xxxiij. Ue qui ſpernis nōne ⁊ ipſe ſperneriscū deſieris contēnere contēneris. Debet ergo quilibet cauere a deriſione hominū. ⁊ dyabolum qui nobis illudere querit. deludere ip̄m ſuperando: ſic arsdeludit̉ arte. ait Cato. Dyabolus em̄ ſic illudit nobis dum ꝑ aliqua que ſuggerit nobis vt nobis bona ⁊ vtilia trahit ſecum ad interitum aſſenciētes. ſicut aliquis qui induceret aliquē ad intentum ſuuꝫſub dolo nocumentū ei inferendo: derideret eum ſidyabolus. Sꝫ ideo xp̄s ſuſtinuit oēs irriſiōes iſtasvt nos erueret de manibꝰ eius ⁊ doceret nos ſuo exēplo ei illudere. hoc orabat pͣs. dicit. Ne irrideāt meinimici mei .ſ. demones. qd̓ faciunt vincēdo in tēptationibꝰ. Un̄ Tren̄ .j. Uiderūt eā hoſtes ⁊ deriſerūtſabbata ſua. Nā cū demones vidēt aīam ſignatamꝑ hierl̓m de qua loquit̉ ꝙ ſeruat quedā de genere bonoꝝ vt feſta ⁊ hmōi. ſed alijs vicijs inſiſtere diuerſisſicut faciebāt iudei: deridēt de hmōi. Sic etiā derident religioſos qui mūduꝫ dimiſerunt. vt ſabbatūi. quietē religionis poſſiderent. ⁊ tn̄ diuerſis paſſionibꝰ vel cōcupiſcentijs implicant̉ viliū rerum vt dicit̉ in collationibꝰ Pānutij. Sed ecōtra viri iuſti deridēt ⁊ illudūt dyabolo ꝑfecte oībus reſiſtēdo ⁊ hoc