.VI.Titulus
tendūt cōtumelioſus ⁊ detractor ⁊ ſuſurrator: ⁊ pripter hoc dicūt turpia ⁊ vicioſa de alio. Apud auteꝫſeip̄m ꝑ turpia .i. vicia q̄ ſūt mortalia ꝑdit hō ꝓpricōſcīe gloriā ꝑ quādā erubeſcentiā ⁊ confuſionē. Ead hūc finē dicit turpia de alio deriſor vt faciat euꝫverecūdari ⁊ cōfundi corā alijs. Eſt aūt erubeſcētiaẜm Ioh̓em damaſcenū timor dehonoratiōis. Quiaūt cōſcīam alicuiꝰ inquietat cōfundēdo ip̄m ſpālnocumētū ei infert. qꝛ illa quies vt dictū eſt magnūbonū ſibi eſt. ſic etiā fama ⁊ honor q̄ auferunt̉ ꝑ contumeliā ⁊ detractionē ſūt magna bona. Et cum hocintēdit .ſ. nocere illi inducēdo eū ad magnā cōfuſionē ⁊ erubeſcentiā eſt peccatū mortale. Un̄ dr̄ ꝓueriij. Abhoīatio eſt dn̄o oīs illuſor. Nullus aūt dicitabhoīabilis deo niſi ꝑ mortale. Si qͥs aūt intēderetinducere aliquā leuē erubeſcētiā alicui ſicut fit aliqn̄ pueris ⁊ diſcipulis a magiſtris ad correctionē viaīationē ad addiſcēdū ſeu de aliquo leui defectu naturali ob ſolatiū ſicut ſocij deridebāt. b. Tho. ī ſcolis appellantes bouē mutū. vel ſicut fit ſimplicibus⁊ quaſi inſenſatis veniale videt̉. dū tn̄ non ꝓuocent̉ex hoc in notabilē irā ⁊ ad blaſphemādū ⁊ alia mala. Nō obſtat ſi obijciat̉ ſic. Imitari deū nō eſt peccatū ſed meritū. ſed deꝰ irridet ⁊ ſubſannat aliquosergo ⁊ nos iſtud licite agere poſſumus. dr̄ em̄ p̄s. ij. dedn̄o. Qui habitat in celis irridebit eos ⁊cͣ. Et prouer. j. inquit ſapiētia. Ego quoqꝫ in interitu vr̄o ridebo. ⁊ ſubſannabo cū ingruerit ſuꝑ vos repentinacalamitas. Et Iob. ix. De penis innocentū nō rideat̄: qꝛ ridere dei aliter fit qͣꝫ irriſio hoīm. Nā rideredei eſt ẜm Grego. afflictiōi nolle miſereri. Irrideredei eſt cōfuſionē eternam ꝓ peccatis iuſte infligere.ercere nō eſſet illicitū. al̓s ſecus:Omnes vids meᵐ. §. j.deriſerūt me. locuti ſūt labijs ⁊ mouerūt caput p̄s.xxj. Loquit̉ ꝓpheta in ꝑſona xp̄i patiētis. cui int̓ cetera penarū ⁊ doloꝝ genera hoc fuit ſpāſe. ml̓tipletilluſio ſeu deriſio ſibi facta. Un̄ ⁊ cū p̄nūcians diſcpulis ſuis ſecreto ipſaꝫ paſſionē enarraret inqͥt. Ecce aſcendimꝰ hieroſolymā ⁊cͣ. Et paulopoſt. Tradet̉ em̄ gentibꝰ ad illudēdū. Luce. xviij. Ex hoc oſtēdit̉ grauitas huiꝰ peccati que ita eū afflixit. Tria ego nō tant̉ in verſu predicto.Primo deridētis generalitas. ibi. Oēs vidētes.Secūdo recipientis illuſionē dignitas. ibi. me: ſcꝫ⁊ deum patrē. ⁊ ſpiritūſanctū.Tercio illuſionis varietas. ibi. deriſerūt me. locutiſunt labijs ⁊ mouerūt caput.uantū ad primuꝫ. §. ij.Si diligentiꝰ euāgelioꝝ hyſtorias intueamur oēreperiunt̉ xp̄m deriſiſſe .i. de omni genere hominumvidelꝫ reges: prīcipes: ſacerdotes: ſcribe .i. doctoreslegis. milites pilati .i. ſtipēdiarij ⁊ populares. Factꝰſum in deriſuꝫ oī populo meo ait ip̄e ꝑ Hiere. xx. Etde regē herode dr̄ Luce. xxiij. Spreuit illū herodescū exercitu ſuo ⁊ illuſit indutū veſte alba qͣſi fatuuꝫiudicando. ⁊ iō albis .i. lineis quibꝰ veſtiebant̉ fatuiinduit. Et prius dicit̉ de iudeis ꝙ in domo cayphoſūmi pōtificis tenētes eū illudebāt velando faciemeius ⁊ dando alapas dicebāt. ꝓphetiza nobis xp̄e ⁊cͣMilites aūt pilati poſt ſnīam eius illuſerūt ponentes coronā de ſpinis in capite. ⁊ arūdinē in manu qͣſiſceptrū: ⁊ veſte rubea vt purpurea regia induerūt inderiſum Ioh̓. xix. Et in cruce pendētē deridebāt eūpͥncipes .ſ. ſacerdotū cū eis .ſ. turbis dicētes. Aliosſaluos fecit ⁊cͣ. Luc. xxiij. Sic ergo oēs videntes me
deriſerūt me. ſed heu qꝛ nō ſolū illa vice. ſꝫ quotidiexp̄s illudit̉ ⁊ deridet̉. Qui em̄ ficte agūt pnīaꝫ nō dolentes de oībꝰ nō cōfitētes integraliter vel nō ſatiſfaciētes iſti xp̄m deridēt qͣi velātes faciē eiꝰ acſi nō videret fictionē eoꝝ: ſicqꝫ nouis peccatis ſue fictionisꝑcutiūt. Un̄ Iob. xxxix. dicit̉ de ſtrutiōe ẜm Greg.ſignātē hypocritā qualis eſt talis ꝙ deridet equū ⁊aſcenſorē eiꝰ .i. iuſtu vere penitētē ⁊ deū qͥ regit ip̄m⁊ ducit. Hinc ⁊ Augꝰ in ſermone. Penitētes ſi tamēeſtis penitētes ⁊ nō irridētes eſtis. mutate vitā. recēciliamini deo. pnīam agis. genua figis. ⁊ rides. ſubſannas dei paciētiā. de pe. diſ iij. Penitētes .ſ. ficte penitēdo. Sed ⁊ qͥ pnīam agūt ſed frequent̓ recidiuātvident̉ etiā deū irridere. Un̄ Iſido. in libro de ſūmo bono. Irriſor eſt ⁊ nō penitēs qͥ adhuc agit qd̓penitet. nec videt̉ deū poſcere ſubditus: ſed ſubſannare ſuperbus. Canis reuerſus ad vomitum ⁊ penitens ad peccatum. de peni. diſtin. iij. Irriſor. Canis reuerſus ad vomitum eſt peccator iterans ſtulticiam ſuam. Interpretatiue talis videtur irridere.id eſt ad ſil̓itudinē irridētis facere. Nā ſi qͥs de offenſa graui cōmiſſa dn̄o ſuo veniā petitā obtineret ⁊ ſubito ei poſtea alapā daret. ⁊ ſic iterū faceret. diceret̉vtiqꝫ talis dn̄m ſuū irridere. Ph̓i curioſe querentesde iheſu cū nō audiūt que rō naturalis demōſtrat.cū herode curioſe deridēt euꝫ fatuitatē reputantespaſſionē xp̄i. ⁊ hec eſt alba veſtis ei īmiſſa. Nos predicamꝰ xp̄m crucifixū gētibꝰ vt grecis ph̓is ſtulticiāait apl̓s. j. Corin. j. Et qui miniſtros eccl̓ie xp̄m reiſentantes coronāt .i. circūdant ſpinis tribulationiexactionū ⁊ hmōi. ponūt arundinē vacuā ꝓ ſceptroeuacuātes eoꝝ iuriſditionē cū velint de factis eoruꝫiudicare ſalutantes vt xp̄m ⁊ ꝑcutientes iniurijs viſubditū reū xp̄m derident cū militibꝰ pilati. Luce. x.Qui vos .ſ. miniſtros eccl̓ie ſpernit me ſꝑnit. Et quiuſtos ī cruce tribulationū ⁊ ꝑſecutionū poſitos deridēt. qͣi ſe nō valētes iuuare. ⁊ a deo derelictos. xp̄ideridēt ⁊ illudūt ī cruce pendētē. ſicut Iob tribultū deridebāt aliqͥ. vn̄ dicit. Nūc derident me iunitres cꝑe ⁊cͣ. Oēs igit̉ vidētes me inqͥt p̄s. videntes .ſ.ꝑ fidē deriſerunt me ꝑ diuerſa .ſ. peccata ꝑpetrando⁊ iterando. Apl̓s. ad Heb. vj. de hmōi inquit. Rurſus crucifigentes filiū dei in ſemetipſis ⁊ oſtētui habentes .i. deriſioni. Hec tamen deriſio interpretatiua generale peccatū eſt nō ſpeciale. qꝛ per omne peccatū contingit fieri eam.Quantū ad ſecūduꝫ. §. iijſcꝫ illuſionē recipientis dignitatē. Sciendū ꝙ maxime dignitatis fuit xp̄s qꝛ verus deus. Et iō grauiſſimū peccatū eſt irriſio. Pro cuiꝰ declaratione notandū ẜm Tho. ſecūda ſecūde. q. lxxv. arti. ij. ꝙ irri.ſio nō fit niſi de aliquo malo vel defectu. maluꝫ aūſi ſit magnū nō ꝓ ludo accipit̉ ſed ſerioſe. vnde ſi inderiſum vel illuſum vertat̉. vn̄ illuſionis vel irriſionis nomē ſumit̉. hoc eſt qꝛ accipit̉ ꝓut paruuꝫ.aūt aliqd̓ malū accipi vt paruū duplicit̓. Unoqꝛ ẜm ſe eſt paruū. ⁊ ſic pone̓ illuſum vel irriſumᶠ mluꝫ vel defectum alicuiꝰ ꝑſone qꝛ in ſe eſt paruū ſicutaliquādo derident̉ clerici male legentes. ⁊ hmōi eſtveniale peccatū ⁊ leue ẜm genus ſuum. Alio mō ratione ꝑſone accipit̉ malū alicuiꝰ vt paruū. ſicut defectus pueroꝝ ⁊ ſtultoꝝ paruꝫ ponderare ſolemꝰ ꝓpter defectū rōnis ī eis. ⁊ ſic aliquē deridere de alioqͥ tn̄ nō eſt puer neqꝫ amens eſt omnino paruipendre ⁊ ſic vileꝫ reputare vt de eius malo nō ſit curādūſed ſit quaſi ꝓ ludo habendū. hoc eſt mortale ⁊ ſpāle peccatū ⁊ cōtra charitatē qꝛ cōtēnit. ⁊ grauiuſqꝫcōtumelia que eſt etiā in manifeſto. Nā videt̉ ex eeſſe maior contēptus ⁊ dehonoratio ⁊ tanto graui