Primus

SimplicesNullus homo animal eſtQuidā homo animal eſtQuidā homo animal n̄ ēOmnis homo iuſtus eſtNullus homo iuſtus eſtQuidam homo iuſtus ēNullꝰ hō grāmaticus eſtOmnis homo lapis eſtNullus homo lapis eſtQuidā homo lapis eſtQuidaꝫ hō lapis nō eſtOmnis homo riſibilis eNullus homo riſibilis ēQuidam hō riſibilꝭ eſt

retinēt conuerſionē. vl̓is aūt negatio in falſitate ꝗdērexte ſibiipſa cōuertit̉. In veritate aūt ſibiipſa diſcordat. Particularis āt affirmatio in veritate ꝗdē ſibiconuenit ſꝫ in falſitate diſſentit. Similis aūt ꝯtemplatio eſt in his q̄ ꝯuerſo ordine terminorū p̄dicato tm̄vel ſub̓o ſibi cōpulant negationē: in ꝗbꝰ vt in ſuꝑioribus quoqꝫ fecimꝰ ꝓpoſitionū tm̄ ordinē deſcribemꝰ⁊ ꝗd euēiat ſub breuitate mōſtrabimꝰ. Perquirēdaatqꝫ examināda ſingula lectoris diligētie derelinquētes. Deſcriptꝭ ergo ſimplicibꝰ ex aduerſa ꝑte q̄ ꝯuerſo ordīe p̄dicatū cū negatiōe pronūciāt conferanturCōuerſe de p̄dicato īfinitoOmnis homo animal eſt Omne nō animal hō eſtNullū non animal hō eſtQuoddā non aīal hō eſtQuoddaꝫ nō aīal hō n̄ ēOmnis non iuſtus hō eſt

Nullus non iuſtus hō eſtQuidam non iuſtus hō ēQuidaꝫ homo iuſtus n̄ ē Quidā non iuſtus hō n̄ ēOmnis hō grāmaticus ē Oīs nō grāmaticus hō ēNullꝰ nō grāmaticꝰ hō ēQuidā hō grāmaticus ē Quidā n̄ grāmaticꝰ hō ēQuidā hō grāmaticꝰ n̄ ē quidā n̄ grāmaticꝰ hō n̄ ēOmnis non lapis hō eſtNullus non lapis homo ēQuidam non lapis hō eſtQuidā nō lapis hō nō ēOmne non riſibile hō eſtNulluꝫ non riſibile hō eſtQuoddaꝫ nō riſibile hō ēQuidaꝫ hō riſibilꝭ n̄ eſt Quoddā n̄ riſibile hō n̄ ēHarū igitur in affirmationibus quidem vl̓ibus ſi eade ſubiecto predicentur que ⁊ adeſſe ⁊ abeſſe contingant: ſiue illud ſubiecto maiꝰ ſit vt iuſtitia hoīe: ſiueminꝰ vt grāmaticꝰ hoīe: vel ſi ea que omnino adeſſenon poſſūt. vt lapis homini ſil̓ ſemper falſas eſſe neceſſe eſt. Si ꝗd v̓o preter hec fuerit p̄dicatū vnā veram: falſam alterā eſſe proueniet: nūqͣꝫ v̓o vtriqꝫ voritas conſonabit. in negationibus v̓o vl̓ibus ſi quidēea de ſubiecto predicent̉ que a ſubiecto valeāt ſegregari: ſiue illa maiora ſint: vt iuſtitia hoīe: ſiue mīoravt eodē hoīe grāmaticus vtriſqꝫ aderit falſa ſentertia. Quicquid v̓o reliquorū fuerit predicatū vni veꝝalteri faciet adeſſe mēdatiū. Nunqͣꝫ v̓o in his cōcorsveritas inuenit̉. In particularibꝰ v̓o affirmationibꝰſiquidē ea predicentur que cū ſeparari poſſint tū velmaiora ſunt vt iuſtus hoīe vel minora vt grāmaticꝰhoīe cōmunis affirmatiōes v̓itas obtinebit. Alia v̓oquelibet predicatio vnā verā alteram ſemꝑ faciet eēmendacem: ſed nunqͣꝫ cōmuniter mentient̉ In negationibus v̓o particularibꝰ hic modꝰ eſt: vt ſiue ea q̄adeſſe nō poſſunt vt lapis hoīs ſiue que poſſūt ac poterunt ſegregari cū tn̄ eorū aliud maius ſit: vt iuſtitia hoīe: aliud minus vt grāmaticus hoīe p̄dicenturveritas vtriſqꝫ cōſtabit. Quicꝗd v̓o abſqꝫ his predicabitur veritatē vni: alteri diuidet falſitatē: ſil̓ tn̄ falſas eſſe non euenit. Itē deſcriptio ſupponat̉ q̄ prio

Omnis homo animal ēOmne animal non homo ē.Nullus homo animalēNullum aīal non homo eſtQuidā homo animal ēQuoddā aīal non homo ēQuidaꝫ homo aīal nō ē Quoddā aīal nō hō nō eſtOmnis homo riſibilis ē Omne riſibile non hō eſtNullus homo riſibilis ē Nullum riſibile non hō eſtQuidam hō riſibilis eſt Quoddā riſibile nō hō eſtQuidā hō riſibilis nō eſt Quoddā riſibile nō hō n̄ ēOmnis homo lapis eſt Omnis lapis non homo eſtNullus homo lapis eſt Nullus lapis non homo eſtQuidā homo lapis eſt Quidam lapis non hō eſtQuidam hō lapis nō eſt Quidam lapis nō hō nō ēOmnis homo iuſtus eſt Omnis iuſtus nō homo eſtNullus homo iuſtuſ eſt Nullus iuſtus non homo ēQuidam homo iuſtus ē Quidam iuſtus non hō eſtQuidam hō iuſtꝰ nō eſt Quidā iuſtus nō hō nō eſtOīs hō grāmaticus eſt Oīs grāmaticus non hō ēNullꝰ hō grāmaticus ē Nullus grāmaticꝰ nō hōQuidā hō grāmaticꝰ ē Quidā grāmaticꝰ nō hō ēQuidā hō grāmaticꝰ n̄ ē Quidā grāmaticꝰ n̄ hō n̄ ēSuperius igitur deſcriptarū enunciationuꝫ affirmationes quidem vl̓es ſi ea de ſubiecto predicentur queab eo nunqͣꝫ valeant āmoueri: ſiue illud maius ſit vtaīal homīe: ſeu equale vt riſibile homini: ſeu tale qd̓ſubiecto nullo mō poſſit obtingere vt lapis hoī vniveritatē diſpertiēt alteri falſitatē. At ſi qd̓ abſqꝫ hispredicabitur vtraſqꝫ falſitas obinebit. Cōmum āt ꝓpoſitionū veritati locuſ eē nō poterit. At in negationibus ſiquidē vl̓ia ⁊ maiora predicētur: ſeu ea que relinquere ſubiectum nequeant vt animal hominē: ſeuque poſſint vt iuſtitia hoīeꝫ: vtriſqꝫ falſitas īherebitAlia quelibet predicamenta vnā verā faciunt alterāfalſam: ita vt cōmunis vtreqꝫ veritatis nō poſſint eēparticipeſ: at in particularibus affirmationibus ꝗdēSiquidem maiora de ſubiecto predicentur q̄ vel nūqͣꝫ ſubiecti coniunctione diſcedāt vt aīal hoīe: vel ētſegregentur vt iuſtitia ab hoīe: reſpōdebit vtraqꝫ veritatē cetere v̓o predicationes veritatem ꝓpoſitionibus falſitatē ue diſtribuunt in cōmune participātibus falfitatē Particulares v̓o negationes ſiquidē eap̄dicēt q̄ poſſint a ſub̓o ſeparari: ſiue illud maiꝰ ſit vtiuſtitia hoīe: ſeu minꝰ vt grāmaticꝰ hoīe: v̓as vtraſqꝫ eē neceſſe eſt. Si quid v̓o extra predicabit̉ vni opꝫverum alteri adeſſe mendaciū: vt ſimul falſe neq̄ āt īueniri. Atqꝫ hec quidē de his propoſitionibꝰ que cuꝫdetermīatione proferūtur dicta ſūt. que v̓o īdefiniteſunt: qm̄ particularium proprietatibus adequantureadem omnia comparate vniuerſalibꝰ obtinebūt: q̄ īſuperiore deſcriptione particulariū ꝓpoſitionū ordoſeruauit. Reſtarent ſubiectorum ſingulariū ꝓpoſitiones: de quibus qm̄ ⁊ longū eſt dicere ⁊ nihil ad oꝑispropoſiti affert vtilitatem ⁊ ſibiipſe exemplo earū qͣsſuperius propoſuimus eaſdē lector inueniet pretereū