Liber.
Quidam homo lapis eſt Quidam hō non lapis eſtQuidam homo lapis n̄ ē Quidā hō non lapis nō ē
⁊ de ceteris que vel ſubiectū vl̓ p̄dicatum retinēt infinitū: ad v̓itatis falſitatiſqꝫ cōſenſuꝫ enunciationumpropͥetas cōſiderāda eſt: de quibꝰ modo breuiter ꝗdeueniat tetigiſſe ſufficiat. ſingula v̓o lectoris explorāda diligētie ⁊ ꝑ cōuenientes terminos rimāda ꝑmitSimplices.Omnis hō rōnalis eſtNullus hō rōnalis ēQuidam hō rōnalis ēQuidā hō rōnalis nō ēOmnis hō riſibilis eſtNullus hō riſibilis eſtQuidā hō riſibilis eſtQuidē hō riſibilis nō ēOmnis homo iuſtus ēNullus homo iuſtus eſtQuidā homo iuſtus eſtQuidā homo iuſtus n̄ ēOmnis hō grāmaticꝰ ēNullus hō grāmaticꝰ ēQuidā hō grāmaticꝰ ēOmnis homo lapis eſtNullus homo lapis eſtSimplices.
timꝰ. diſponantur igit̉ ꝓpoſitiōes que ex vtriſqꝫ ſimplicibus terminis conſtant: eaſqꝫ quaruꝫ ſubiectumtantum abnuatur: ex aduerſa parte reſpiciant.Ex ſubiectis infinitis.Omnis nō hō rōnalis eſtNullus nō hō rōnalis eſtQuidā nō hō rōnalis eſtQuidā nō hō rōnalis n̄ ēOmnis nō hō riſibilis eſtNullus non hō riſibilis ēQuidā nō hō riſibilis eſtQuidā nō hō riſibilis n̄ ēOmnis non hō iuſtus eſtNullus non hō iuſtus eſtQuidā non hō iuſtus eſtQuidā n̄ hō iuſtus non ēOmnis n̄ hō grāmaticꝰ ēNullus ſi hō grāmaticꝰ ēQuidā n̄ hō grāmaticꝰ ēQuidā hō grāmaticꝰ n̄ ē Quidā n̄ hō grāmaticꝰ n̄ ēOmnis non homo lapis ēNullus nō homo lapis ēQuidaꝫ homo lapis eſt Quidam non hō lapis eſtQuidam hō lapis non ē Quidā nō homo lapis n̄ ē¶ In haruꝫ igitur affirmationibus quideꝫ vniuerſalibus veritas ⁊ falſitas diſtribuit̉: ſi ꝗd tale de ſubiecto p̄dicet̉ quod abeſſe nō poſſit: ſiue illud maius ſitvt aīal hoīe: ſiue equale vt riſibile hoī. In his enimvnam verā alterā falſā eē neceſſe eſt quicquid ꝟo p̄ter ea fuerit p̄dicatū vnā ſēper v̓itas: alteram ſemꝑfalſitas ſequet̉: vt autē ſimul v̓e ſint neꝗt oſtēdi particulariū v̓o in affirmationibus quideꝫ ſiquidem eapredicent̉ que valeāt trāſire ſubiectū: ſiue ab eo ſeparari nequeūt: vt aīal ab hoīe: ſeu poſſint: vt iuſtitiaab hoīe: loquitur vtraqꝫ vera ſētētia. quicquid veropreter ea fuerit p̄dicatū: vnā veritas alterā falſitastenet. falſe vero ſimul nequeūt īueniri. Negationesvero ꝑticulares ſiꝗdē id p̄dicet quod a ſubiecto nonpoſſit abſcedere: ſiue illud maiꝰ ſit vt rōnale homineſeu eqͣle: vt riſibile homini: vni cōſtabit v̓itas alteramentietur. Si quid vero preter ea fuerit predicatuꝫ:veras ſēper vtraſqꝫ cōſtat: vt ī eas cōmunis falſitasnunqͣꝫ poſſit incidere. ¶ Item diſponantur in ordinem primum quidem ſimplices: has e regione reſpiciant que ſubiecto ſimplici denegantur predicato.Ex infinito predicato.Omnis homo lapis eſt Omnis homo non lapis ēNullus homo lapis eſt Nullus homo non lapis ē
Omnis homo animal ēOmnis homo non aīal eſtNullus homo animal eſt Nullus homo non aīal ēQuidam homo aīal eſtQuidā homo non aīal eſtQuidam homo aīal nō ē Quidam hō non aīal n̄ ēOmnis hō nō riſibilis eſtOmnis homo riſibilis ēNullus homo riſibilis ēNullꝰ homo nō riſibilis ēQuidā hō non riſibilis īQuidā homo riſibilis ēQuidaꝫ hō n̄ riſibilis n̄ ēQuidam hō riſibilis n̄ ēOmnis homo iuſtus eſtOmnis hō non iuſtus eſtNullus homo iuſtus eſtNullus homo non iuſtꝰQuidā homo iuſtus eſtQuidā homo nō iuſtus ēQuidā hō iuſtus non ēQuidā hō non iuſtus n̄ ēOmnis hō grāmaticꝰ ēOmnis hō n̄ grāmaticꝰNullus hō n̄ grāmaticꝰ ēNullus hō grāmaticꝰ ēQuidā hō n̄ grāmaticꝰQuidā hō grāmaticꝰ ēQuidā hō grāmaticꝰ n̄ ē Quidā hō n̄ grāmaticꝰ n̄ ēHarum igitur affirmationes vniuerſales: ſiquideꝫpredicent quod ſubiecto nequeat conuenire: vt lapihomini: vel a ſubiecto cuꝫ ſit equale vel ſit maius nōpoſſit abſcedere: vt animal vel riſibile ab hoīe: vnaꝫſemper neceſſe eſt veritatem alteram proferre mendacium: quicquid vero preter ea fuerit predicatumvtriſqꝫ falſitas inuenitur: vt ad veritatem conuenirenon poſſint. Negationes vero vniuerſales ſi ꝗdē id d̓ſubiecto predicent qd̓ ſubiecto adeſſe poſſit ⁊ abeſſe:ita vt excedat vt virtus hominem: vel id quod adeſſequidem queat ſed non poſſit adequare ſubiectum vtgrāmaticus hominem: vtreqꝫ in falſitate cōmunicātquicquid vero aliud fuerit predicatum: vnaꝫ veritasalteram falſitas conſequetur: vt autē ſimul vere ſintnequit oſtendi. Particularium vero affirmationesquidem ſimul vere ſunt ſi id qd̓ vel adeſſe poſſit velabeſſe predicetur: ſiue illud maius ſit vt iuſtitia homine: ſeu minus vt grāmaticus ab homine. Si quidvero aliud fuerit predicatum veritas in eas ac falſitas diſtribuitur: ita vt nunqͣꝫ cōmunem cōſonent falſitatem. Particularis quoqꝫ negatiue in ſimilibꝰ terminis veritate concordant. Nam ſi quod adeſſe veabeſſe poteſt ſiue illud maius ſit: vt iuſtus ab homīeꝫſiue minus vt grāmaticus ab hoīe de ſubiecto predicetur veritas vtriſqꝫ conſtabit. In alijs vero cunctispredicationibꝰ vni veritas alteri falſitas cedit. Nūqͣꝫtamen vtreqꝫ in prodenda falſitate conſentient. Pꝰter hanc autem inter ſe conuenientiam propoſitionhabent aliquid he proprium que predicatum adiectanegatione pronunciant quod ceteris ineſſe non poſſit. Affirmatiōes nāqꝫ negationibus negatiōeſqꝫ affirmationibus quarum vniuerſalis ē ꝓpoſitio. Itēoparticulares affirmatōes negationibꝰ negationes alfirmationibꝰ ita cōueniūt: vt nūquā neqꝫ in falſitateneqꝫ in veritate diſcordēt. Cōuenientium āt ordinenſeriēqꝫ deſcribimꝰ: qͣs ſi quis in ſuperius poſita reſpexerit videbit angulariter conuerſas.Oīs hō rōnalis ē Cōueniūt Nullꝰ hō n̄ rōnalisOīs hō n̄ rōnalis ē Cōueniūt Nullus hō rōnalisqQuidā hō n̄ rōal̓ ē Cōueniūt Quidā hō rōalis fiQuidā hō rōalis ē Cōueniūt Quidā hō n̄ rōal̓ n̄