Druckschrift 
1 (1499) Opera philosophica minora et theologica
Entstehung
Seite
143r
Einzelbild herunterladen
 

Primus.14 3

nune de ea participatione dicēdum ē que vtroſqꝫterminos eundē ordinē ſeruat: hoc aūt (vt dictū ētribus cōtingere modis pōt: aut .n. p̄dicatus tm̄: autſupiectus terminus: aut vterqꝫ cum negatione proponit̉. Ac tunc enūciatio vel ab infinito ſubiecto: velab īfinito predicato: vel ab infinitis vtriſqꝫ conſiſtit.Quotiēs enī nomini negatio ſubiungitur: nomē redditur īfinitū. Atqꝫ ideo oppoſitionem participatiofieri dicitur. Nomini enī ſimplici ſemper infinitū nomen opponitur: vt homo non homo: aīal non aīal: cetera. que cum ita ſint diſponantur ſimplices atqꝫex earū natura ceteras colligamus. Primo igiturpoſitionū ſeries deſcribatur ea .ſ. que vtriſqꝫ iūgiturfinitis: ꝓpoſitiſqꝫ ſimplicibus ita ex infinitis omnibꝰcopulatarum ꝓpoſitionum ordo iungatur: vt affirmationes affirmationibus: negationes negationibꝰaduerſis frontibus collocentur.Omnis rōnalis eſtOmnis rōnalis ēNullus homo rōnalis ēNullꝰ rōnalis ēQuidā homo rōnalis eſt. Quidā rōalis ēQuidā homo rōnalis ē Quidā rōalis ēOīs grāmaticª ēOmnis grāmaticꝰ ēNullꝰ grāmaticus ēNullꝰ grāmaticꝰ ēQuidā hōgrāmaticꝰ eſtquidā grāmaticꝰ ē

Oīs homo lapis ēNullus homo lapis eſtQuidam homo lapis ēQuidā lapis non eſtOmnis homo iuſtus eſtNullus iuſtus eſtQuidā homo iuſtus ēOmnis homo riſibilis ēNullus homo riſibilis ēQuidā homo riſibilis ē

Quidā grāmaticꝰ ē ꝗdā grāmaticꝰ ēOmnis lapis eſtNullꝰ non lapis eſtQuidā lapis eſtQuidā lapis ēOmnis iuſtus ēNullꝰ iuſtus eſtQuidā iuſtus ēQuidā homo iuſtus ē Quidā iuſtus eſtOīs riſibilis eſtNullus riſibilis ēQuidā riſibilis eſtQuidā riſibilis ē Quidā riſibilis ēMHarum igitur talis eſt conſonāda falſitate vel veritate proprietas vt affirmationes quidem īter ſe vniuerſales ꝑticulareſqꝫ negatiōes vl̓ ī vitate: vl̓ ī mendatio cōſētire queāt: vel veꝝ īter ſe falſūqꝫ diuidereSi quid enim de ſubiecto tale predicet̉ quod vel ſubiecto nequeat ſegregari: vt ab hoīe rationabilitas:vel a ſubiecto ꝗdē recedere q̄at ſed ſubiecti naturāpoſſit equare: vt hoīs grāmaticꝰ: vnā veram alterāfalſā ꝓueniet. qui dicit omnis homo rationalis eſt veruꝫ loquitur: qui dixerit. omnisrationalis eſt: mētiet̉. Diuine nāqꝫ ſubſtantie: rōnisquidē compotes ſūt: ſed homines non ſūt. Iteꝫ ſi ꝗspronūciet. omnis grāmaticꝰ eſt falſuꝫ dixerit. Atqui ꝓponit omnis homo grāmaticus eſt: veridixerit. homo non eſt grāmaticus eſſe pōt.At ſi id de ſubiecto p̄dicet̉: qd̓ vl̓ nūqͣꝫ ſubiecto valeat cōuenire: vt lapis homini: vl̓ cōueniēs ab eo poſſit abſcedere ſit maiꝰ atqꝫ vniuerſalius ſubiecto vtiuſtitia homini: ſimul vtriſqꝫ falſitas ꝓuenit. Naꝫ ſiquis dicit omnis lapis ē falſā fecerit ꝓpoſitionē.Eodem quoqꝫ modo dixerit. omnis non non lapis eſt: ſilex homo ſit: ſed lapis. Itē propoſitio

omnis iuſtus eſt falſa eſt: cuius ſequitur falſitatēomnis homo non iuſtus eſt. Nam diuinis ſubſtantijs adeſt ſemper iuſtitia: non ſit humanitas. At ſiꝗd tale ſubiecto p̄dicet̉ qd̓ ſemꝑ ei copulct̉: neqꝫtamē ſubiectū poſſit excedere: vt riſibile hoī: vtrīqꝫſnīa in ſignificandi veritate concurrit: oīs riſibiliseſt vera eſt: omnis non homo non riſibilis eſt: hec retinet veritatem. qꝛ riſibile hoīs ꝓpriū ē recte dicitur non eſſe riſibile quicquid homo non fuerit. Ea oīa in particulari negatione redduntur. Nam ſiue ſūt maiora ſubiecto atqꝫ ab eo diſcedere nequeunt:vt rōnabilitas ab homine: vel que diſcedūt quidē ſꝫſunt minora ſubiecto: vt grāmaticꝰ hoīe: de ſubiectop̄dicētur: vnā verā alterā falſā faciūt. Nam qui dicit quidam rōnalis non eſt: falſum propoſuit:vero reſpōdet: ꝗdā non homo non rōnalis non ē: verum loquitur. Diuina quippe ſubſtantia non eſt quidam: ſed carere pōt humane rōne nature. Itēquidam grāmaticus non eſt vera ē: ſed falſa eſt ſidicam: ꝗdā grāmaticꝰ non eſt. Cum illd̓ ſitverius quoniam qui homo non fuerit non poteſt eſſegrāmaticus. At ſi que vel nūquā de ſubiecto poſſūtvere predicari: vt lapis de homine: vel predicaturdem ſūt maiora ſubiecto: ſed ab eo diſcedere ſeꝑarariqꝫ patiūt̉: vt iuſtitia ab hoīe: veras ꝓtinꝰ vtraſqꝫcōſeruāt. qui dicit: quidā lapis ē verū dixerit. At ſi ꝗs reſpōdeat: ꝗdā non lapis non ē:is quoqꝫ verum dixerit: ſi quidem de ſilice vel de huiuſmodi ceteris velit intelligi: non ſint hoīeslapides ſūt. Itē quidā homo iuſtus non eſt propoſitio veritatem tenet. Sed ne illa quidē falſa ē proponit quēdā hoīem iuſtū non: hoc enim vtdictum ē diuinis ſubſtātijs īuenit̉: vt iuſtitiā teneātqͣꝫuis ab hoīs diffinitione ſeiūcte ſunt. Item ſi id qd̓abeſſe non poteſt ſit equale ſubiecto de eodem ſubiecto p̄dicetur: vt riſibile homini incurrit vtriſqꝫdacium. quidā homo riſibilis ē: falſa ē: cuiusfalſitati ſeſe emulā p̄ſtat proponit: ꝗdā non homonon riſibile non eſt: quaſi qui homo non ſit poſſitriſibilis. Ita igitur ꝗdē ī affirmationibꝰ vniuerſalibus particularibus negatiuis veritas falſitaſqꝫ ſimul aliquotiēs īuenitur īter vtraſqꝫ diuidit̉. Negationes ꝟo vniuerſales particulares affirmationes ſimili reſpōdēt. Sed negationes ꝗdē vniuerſales vnā verū dicere alterā falſū: ſimul vtraſqꝫ falſas poſſibile ē. Simul āt veras nūqͣꝫ cōtingit. ſi id qd̓ adeſſe ſubiecto non pōt p̄dicet̉ vt lapishoī: vnā verā faciūt alterā falſā: vt ē. Nullꝰ lapis ē vera ē: falſa ē ꝓponit nullus lapis ē.Oīa ꝗppe aīalia p̄ter hoīeꝫ ita ſūt lapides ſicut abhoīuꝫ naͣ ſeiūcta ſūt. quicꝗd ꝟo aliud de ſubiectodicet̉: neutri cōſtare v̓itas pōt: vt ſi ꝗs ꝓponat. Nullus ratiōalis ē falſū dixerit. Aliuſqꝫ reſpondeat:nullus rōnalis ē: hāc quoqꝫ cōuincit ratiomentiri: equus ꝗppe ē: nec quis dixerit rationis participē: vt āt ſimul vere ſint nullus poterit terminus approbare. Particulares aūt affirmatiue ī differētiā v̓itatis falſitatiſqꝫ diſcedūt: quotiēsaliꝗd tale de ſubiecto dr̄ qd̓ nūqͣꝫ poſſit adeſſe ſubiecto: vt lapis. nam ſi ꝗs enūciet quidaꝫ lapis ē: falſa ꝓpoſitio eſt. At ſi ꝗs reſpōdeat. quidaꝫ nonlapis eſt tenet cōtrariam veritatem: equus ꝗppe ē nec lapis dicetur: quicquid vero alid̓ de ſubiecto predicabitur: eſt eas in v̓itatis ſignificationēuenire: vt quidaꝫ rationalis ē vera eſt: ꝗdaꝫ non