In librum de interpretatione editio prima.

huius negatio: non eſt oīs homo iuſtus. Rurſus eſtoīs hō non iuſtus. huius negatio: non eſt oīs hō nōiuſtus: que diſponantur hoc modo. vt negatio ſub affirmatione ſit: ⁊ ſub negatione affirmatio.ſ̄ ē oīs hō n̄ iuſtꝰ. Negº.Affir. ē oīs hō iuſtꝰ64 8neg n̄ ē oīs hō iuſtꝰ Ꝙ ē oīs hō n̄ iuſtꝰ affir¶ In his ergo quandā diſſimilitudinē monſtrat. Nāin indefinitis ſi ea q̄p̄dicant̉: naturaliter nō ineſſenteſſe tn̄ in ſubiectis poſſent: ſemper angulares ſimulveras eſſe ſine dubio contingebat. Nā ⁊ affirmationes affirmationibus: ⁊ negationes negationibus cōueniebāt In his aūt que cū definitione quantitatisdicunt̉: non idē modus eſt. Affirmationes .n. affirmationibus nulla rōne iungunt̉. Nam ſi vera ſit ea quedicit: eſt oīs homo iuſtus nunqͣꝫ vera eſſe pōt ea q̄dicit eſt oīs homo non iuſtus: q̄ eſt angularis: ⁊ hocdiſcrepare nullo reperietur exēplo. Negationes aūtparticulares: qͥ ſunt ſibi angulares ſimul veras eſſecontingit. Pōt .n. veꝝ eſſe in his q̄ naturaliter nonſunt: ⁊ poſſibilia ſunt ineſſe: vt negatio particularisnegationi ꝑticulari eiqꝫ angulari ꝯueniebat: vt ea q̄eſt. nō eſt oīs hō iuſtus. ei que eſt angularis cōueniebat. nō eſt oīs homo non iuſtus: ſed hoc diſſimiliterquā ī indefinitis. naꝫ ī illis ⁊ ea q̄ dicit: eſt iuſtus hōei que dicit: eſt nō iuſtus hō: angulari .ſ. cōueniebatRurſus ea q̄ dicit: n̄ eſt nō iuſtus hō: ei que ē: non ēiuſtus hō: angulariter poſite congruebat. In his aūidem ẜm quantitatē definitis. Affirmationes quidēdue vniuerſales: q̄ ſunt. eſt oīs hō iuſtus: ⁊ eſt oīs hōnon iuſtus. nunqͣꝫ ſimul vere eſſe poſſunt. angularesaūt negationes qͥ particulares ſunt .i. non eſt oīs hōiuſtus: ⁊ non eſt oīs hō non iuſtus: in his q̄ ⁊ eſſe ⁊ n̄eſſe poſſibilia ſunt: ſimul vere ſunt. non ergo ſimiliter in his q̄ ſunt definite: angulares ſibimet cōgruūtvt in his q̄ definite ſunt. Quod ꝑ hoc demōſtrat qd̓ait. Sed nō ſimiliter angulares cōtingit veras eſſe.In illis .n. ſibimet vtreqꝫ ꝯſentiūt angulares. in hisaūt angulares quidē affirmatiuas nunqͣꝫ ſimul veras eſſe contingit Alias vero angulares: q̄ ſunt particulares negationes: contingit aliqn̄. Hoc .n. ipſiꝰ declarant verba dicentis. Sed non ſimiliter angularescontingit veras eſſe. Contingit āt aliqn̄. Non ſimiliter quidē contingit veras eſſe. idcirco ꝙ affirmationes vniuerſales angulares vere nunqͣꝫ ſunt. qd̓ ī hisque indefinite ſunt: contingebat. Contingere aūt aliqn̄ dixit: cū angulariū: que ſunt particulares negationes facimus comparationē: ſi ea que predicanturnon ſint naͣlia ſubiectis: ſed tn̄ ineſſe poſſibilia.¶ He igitur due oppoſite ſunt. alie autem ad idquod ē nō homo quaſi ſubiectuꝫ aliquod addituꝫ:vt eſt iuſtus nō homo: nō eſt iuſſus nō homo. eſt nōiuſtus nō homo. non eſt nō iuſtus nō homo. Magis autem plures his nō erunt oppoſitiōes. he ātextra illas ipſe ſecundum ſe erunt: vt nomine vtentes eo quod eſt non homo.¶ Alias nobis rurſus eſſe propoſitiones on̄dit: quarūalijs quidē non predicatū: ſed ſubiectū infinituꝫ ſit:alijs vtrūqꝫ. Si quis .n. dicat. eſt iuſtus non hō: qm̄non hō ſubiectū eſt: ⁊ eſt infinitū nomē vocat̉ propo

ſitio ex infinito ſubiecto. idem eſt ⁊ in negatione: queeſt. nō eſt iuſtus non hō. At vero alie ſunt propoſitiones q̄ ex predicato ⁊ ex ſubiecto infinitis eſſe videāt̉vt eſt cū dicimus: eſt non iuſtus non hō. non eſt noniuſtus non hō. In his .n. nō iuſtus predicatū eſt: nonhō ſubiectū. Sed vtraqꝫ ſunt infinita. vn̄ ſit vt inhis ꝓpoſitionibus: in ꝗbus eſt verbū tertiū predicatū: magis plures ꝓpoſitiones: qͣꝫ he que dicte ſunt:inueniri nō poſſint. Aut .n. ex vtriſqꝫ erit finitis p̄dicato .ſ. ⁊ ſubiecto vt ē hō iuſtꝰ nō eſt hō iuſtꝰ aut ſolip̄dicatū habebit infinitū: vt ē non iuſtꝰ hō: n̄ ē nō iuſtus hō. aut predicatum quidē finitum erit: infinituꝫvero ſubiectum: vt eſt iuſtꝰ non hō. non eſt iuſtus nōhomo. aut ⁊ p̄dicatum ⁊ ſubiectuꝫ infinitum proponuntur: vt eſt nō iuſtus non hō. non eſt nō iuſtus nōhō. vltra aūt propoſitiones: in ꝗbus eſt verbum tertiū predicatū: inueniri nō poſſunt. Sed he que ſubiectū infinitū habēt: vel vtrumqꝫ infinitū: preter illasſuperiores ſunt que aut predicatū infinitū hn̄t: autvtraqꝫ finita: atqꝫ ideo preter illas eē dicunt̉: ⁊ nullā ad eas conſequentiā ſeruāt: ⁊ eſt ita poſitū in eaxpoſitione qͥ dicit: eſt iuſtus non hō. Nomen infinituꝫqd̓ eſt non hō: tanqͣꝫ ſi finitū nomen aliqd̓ poneret̉.Atqꝫ hoc ē qd̓ ait: ut noīe vtētes nō hō. Ita .n. infinitū nomē poſitū eſt. tanqͣꝫ ſi finitū nomē eſſet poſitū.noīs .n. locū tenet. qͣꝫ qͣꝫ ēt cū ita poſitū ſit: nihilominus tn̄ nomen ſit. infinituꝫ .n. nomen licet ſimpliciternomen non ſit: tamen cum infinito iuncto nomen eſt.¶ In his vero: in ꝗbus eſt nō cōuenit: vt ī eo qd̓ eſtcurrere: vel ambulare: idem facit ſic poſitum: ac ſieſt adderetur: vt eſt. Currit oīs homo: nō curritomnis hō. Currit oīs non homo: nō currit oīs nōhomo. Non enī dicēdū eſt non oīs homo: ſed nonnegationē ad id: qd̓ eſt homo: addendū eſt. Oīsenim non vniuerſale ſignificat: ſed qm̄ vniuerſal̓r.Manifeſtū eſt autē ex eo qd̓ eſt. Currit homo: noncurrit homo. currit nō homo: nō currit nō homo.Hec enim ab illis differunt: eo ꝙ vniuerſaliter nōſūt. Quare oīs vel nullus nihil cōſignificat aliudniſi quoniā vniuerſaliter de nomine vel affirmationē: vel negationē. ergo ⁊ cetera eadē opꝫ appōi¶ Sunt inquit quedā propoſitiones. que cū eſt predicantur. Alie vero quas cū eſt verbo predicare n̄ poſſumus: ut in eo qd̓ dicimus. homo ambulat. homocurrit. Sed in his nihil differt. an ita quis dicat: vdicitur .i. homo currit. ⁊ hō ambulat an cū eſt verbo eas predicet. idē namqꝫ eſt dicere. hō currit ⁊ambulat: tanqͣꝫ ſi dicat̉: hō currens eſt hō ambulāseſt. Quo circa nihil differt in hmōi propoſitiōibus:vtrū cū eſt verbo: an preter eſt adiuncto verbi actuproponat̉. Idē quoqꝫ eſt etiam in vniuerſalibus. nācū dicimus oīs hō currit. oīs homo non currit. ⁊ ruiſus oīs non hō currit oīs non homo non currit Idēeſt tanqͣꝫ ſi dicamus: oīs hō currens eſt: ⁊ oīs homocurrens nō eſt ⁊ rurſus oīs non homo currens ē oīsnō homo currēs nō eſt. Docet aūt illud quoqꝫ multū differre: an ad poſitū terminū iungat̉ negatio: arcerte ad determinationem. nā ſi ad ſubiectu termnum dicitur: ſit nomen infinitū: vt oīs non homo currit Quod ſi ad determinationem: ſit negatio: ut eſt.non omnis homo currit. vnde ſit vt non ad determinationem vniuerſalem. Sed ad rem ac terminuꝫ negatio ponatur: ſit infinitum nomen: vt eſt nō homoQuod ſi