Secunda editio In porphi.

generis ⁊ differentie. nunc iſta ſufficiant.¶ Proprium vero quid ſit conuenienti atqꝫ integrovocabulo diffinitum eſt. Sed per abuſionem illa etiāpropria quorumlibet dicuntur: que ī vnaquaqꝫ re abalijs continent differentiam: licet cum alijs ſint ea ipſa communia. Per ſe quippe proprium eſt hominiquod ei omni ⁊ ſoli ⁊ ſemper adeſt: vt riſibilitas. pervſurpatam vero locutionem etiam proprium hominis rationalitas dicitur non per ſe proprium: quippequod ei cum deorum eſt natura commune ſed hominis rationabilitas proprium dicitur ad diſcretionempecudis quod rationale non eſt. Id vero propter hāccauſam quoniam id proprium vniuſcuiuſqꝫ diciturquod habet ſuum. Quo igitur quis ab alio differt:proprium eius non abſurda vſurpatione predicatur.Sed nunc quod dicit proprium generis eſſe de pluribus predicari qͣꝫ cetera quattuor: id ipſius generis tale proprium eſt quale per ſe proprium dici ſolet: ideſtquod ſemper ſoli ⁊ omni adſit generi. Generi enimſoli adeſt vt differentia ſpecie proprio ⁊ accidēte vberius atqꝫ fluentius predicetur. Sed de his ſpeciebusdifferentiis propriis atqꝫ accidentibus id dici poteſt:que ſub quolibet genere ſunt. id eſt differentie quideꝫque quodlibet diuidunt genus. Species vero que duiſibilis eſt generis differētiis inforinatur. Propriūauteꝫ illi ſpeciei que ſub illo genere eſt: quod differentiis eſt diuiſiuum. Accidentia his herent indiuiduisque ſub ea ſpecie ſunt: quam deſignatum genus includit. Hoc facilius exempla declarāt. Sit enim genus animal: quadrupes ac bipes differētie ſub animalis poſite continentia: Homo autem atqꝫ equusſpecies ſub eodeꝫ genere conſtitute. Riſibile atqꝫ hinnibile propria earum ſpecierum. Uelox vero vel bellator dux ſunt accidētia: que his indiuiduis accidunt:que ſub ſpeciebus hominis atqꝫ equi continentur.Animal igitur quod eſt genus predicatur. de quadrupede: ⁊ bipede que ſunt differentie. Quadrupes veronon dicitur de bipede ſed tantum de his animalibusque quattuor pedes habent. Plus igitur predicaturgenus qͣꝫ differentia. Rurſus homo de platōne ⁊ ſocrate predicatur ⁊ de ceteris. Animal vero non modo de hominis indiuiduis: verum etiam de ceteris inrationabilibus indiuiduis dicitur: plus enim genusqͣꝫ ſpecies predicatur. Sed cum ſit proprium equumſpeciei. Cumqꝫ genus qͣꝫ ſpecies vberius predicetur:predicatio quoqꝫ generis proprii ſupergreditur predicationem. Accidēs quoqꝫ ⁊ ſi pluribꝰ ineſſe poteſt: tamen ſepe genere contractius inuenit̉: vt bellator nōniſi homo dicitur: ⁊ velocitas in paucis animalibusinuenitur. quo ſit vt genus ⁊ differentia ⁊ ſpecie ⁊ ꝓprio ⁊ accidente ampliuſ predicetur. Atqꝫ hec eſt vnaproprietas generis que genus ab omnibus alijs diſiungat ac ſeparet. Oportet autem inquit nunc eas diſferentias intelligere: quibus diuiditur genus: nō quibus informatur genus: ille enim a quibus informatur genus: plus qͣꝫ ipſum genus ſine dubio predicantur. vt animatum ⁊ corporeum vltra animal tenduntcum ſint differentie animnalis: ⁊ non diuiſiue: ſed potius conſtitutiue. Omnia enim ſuperiora de inferioribus predicantur. Que vero de inferioribus predicantur: nec conuerti poſſunt: hec ab eis que inferioraſunt amplius predicantur. ¶ Poſt hoc aliud propriūgeneris oſtendit quo ab his differentiis que ſub eodem ſunt ſegregatur. Omne enim genus continet diſ

ferentias poteſtate. Differentia vero genus nom poteſt continere. Animal enim rationale atqꝫ irrationale continet poteſtate. Neqꝫ enim irrationabilitas neqꝫ rationabilitas animal poterit continere. Poteſtate ait continere animal differentias ꝓprias: quia (vtſuperius dictum eſt) genus omnes habet ſub ſe differentias poteſtate. Actu vero minime. Ex quo ſit vtalia proprietas oriatur. Sublato enim genere: peritdifferentia: velut ſublato animali interimitur ratiōalitas: quod eſt differentia. At ſi rationale interimasirrationale animal manet. ¶ Sed obici poteſt ꝙ fivtraſqꝫ differentias ſimul abſtulero: non poterit remanere genus. Dicimus poteſt. Unumquodqꝫ eniꝫnon ex his de quibus predicatur: ſed ex his ex quibusefficitur ſubſtantiam ſumit. Itaqꝫ ſit vt genus ſublatis differentiis diuiſiuis permanere poſſit. Dumtamen maneant ille que ipſius genereis formam ſubſtantiamqꝫ conſtituunt. Quoniam enim animal animati atqꝫ ſenſibilis differentie conſtituunt. he ſi maneant atqꝫ iungantur: perire animal non poteſt: licetea pereant de quibus animal predicatur: rationaleſcilicet atqꝫ irrationale. vnumquodqꝫ enim (vt dictūeſt) ex his ſubſtantie proprietatem ſumit ex quibusefficitur: non ab his de quibus predicatur.¶ Amplius ſi vtraſqꝫ differentias genus poteſtate cōtinet: ipſum per ſe neutram earum intra ſe poſitamcollocatamqꝫ concludit. ꝙ ſi actu quidem eas non continet ſed poteſtate. actu etiam ab his poterit ſeperari: hoc ipſuꝫ enim eas poteſtate cōtinere id erat actunon continere. Genus vero quod quaſlibet differentias actu non continet: actu ab eiſdem etiam ſeparatur. Rurſus aliud eſt generis proprium quod ex proprietate predicationis agnoſcitur. Omne enim genus ad interrogationem quod eſt vnumquodqꝫ reſpondere conuenit: vt animal in eo ꝙ quid eſt de homine predicatur. differentia vero minime: ſed in eoꝙ quale ſit. Omnis enim differentia in qualitate.conſiſtit. Sed hoc proprium tale eſt quale ſuperiusdiximus non per ſe: ſed ſecundum alicuius differentiam dictum. Alioquin commune eſt hoc generi cumſpecie: vt in eo ꝙ quid ſit predicetur: ſed quia hac regenuſ a differentia diſcrepat: quoniaꝫ differentia quidem in eo quod quale eſt: genus vero in eo ꝙ quideſt predicatur: generis proprium dicitur non per ſe ẜdiſferentie cōparatione: ⁊ in omnibus reliquis eandērationem conueniet ſpeculari. Alia rurſus generis ⁊differentie ſeparatio eſt: quod genus quidem ſpecieivni ſemper adeſt ſcilicet proximum. plura enim poſſunt eſſe ſuperiora: velut hominis animal atqꝫ ſubſtātia. Sed proximum eiuſdem hominis animal tantuꝫDifferentie vero plures vni ſpeciei adeſſe poterunt:vt rationale atqꝫ mortale. Itaqꝫ ſit diffinitio ex vnoquidem genere ſed pluribus differentiis: vt hominis animal rationale atqꝫ mortale. Rurſuſ alia diſcretio eſt: ꝙ genus velut ſubiecti velit locum differentia vero forme: itaqꝫ illud ſit materia quedam. quefiguram ſuſcipiat. Hec vero ſit forma: que ſuperueniens ſpeciei ſubſtantiaꝫ rationemqꝫ perficiat. Iccirco pluribus differentijs a genere differentiaꝫ ſegregauit quia hec maxime generis quādam ſimilitudinem continet quia eſt vniuerſalis: ⁊ preter genus inter cetera maxima: ſed cum alia plura communia pluraqꝫ propria generis inter ſe ac differentie valeantinueniri: ſufficiunt inquit iſta. Satis enim ad diſcre-