Secunda editio in porphi.

tionem quaſlibet diſferentias aſſumere: etiam ſi quedici poſſunt omnia non colligantur.Enus autem ⁊ ſpecies commune ꝙdem habent de pluribus predicariquemadmodum dictum eſt. Sumatur autem ſpecies vt ſpecies ſolum.non autem vt genus: ſi fuerit idemſpecies ⁊ genus. Commune autemhis eſt ⁊ priora his eſſe. de quibus predicātur. ⁊totum quoddam eſſe vtrumqꝫ.¶ Generis quidem ⁊ ſpeciei enumerat tria communia: vnumquidem de pluribus predicari. genus enim⁊ ſpecies de pluribus predicantur: ſed genus de ſpeciebus vt dictum eſt: ſpecies vero de indiuiduis.Sed nunc de illa ſpecie loquitur inquantum ſpecies eſt: ideſt que non erit genus: vt vltima ſpecies.Quod ſi talem ſpeciem ponamus: que etiam genuseſſe poteſt: ac de ea dicamus ꝙ commune habet cuꝫgenere de pluribus predicari: nihil intereſt an ita dicamus ipſum genus id ſecum habere commune depluribus predicari. Talis eſt enim ſpecies: que nonſolum eſt ſpecies: ſed etiam genus eſt. Eſt autem cōmune his quoqꝫ vtraqꝫ priora ſunt his de quibus predicantur. Omne enim quod de pluribꝰ predicatur: ſirecto (vt ſuperius dictum eſt) ordine dicatur. Priuseſt his de quibus predicatur: preterea eſt illis hoc ētcommune: ꝙ genus ac ſpecies totum ſunt eorum queintra ſuum ambitum continent ⁊ cohercent: omniuꝫenim ſpecierum totum eſt genus: ⁊ omnium indiuiduorum totum eſt ſpecies. Eque enim genus ⁊ ſpecies adunatiua eſt: ideo eorum que ad vnam formamreducit: recte dicitur totum.¶ Differunt autem eo ꝙ genus quidem ſpecies cōtinet. ſpecies vero continentur ⁊ non continent genera. In pluribus enim eſt genus ꝙͣ ſpecies. Amplius genera quidem preiacere oportet. ⁊ informata differentiis ſpecificis perficere ſpecies. vnde ⁊priora ſunt naturaliter genera. ⁊ ſimul interimentia ſed quę ſimul non interimantur. ⁊ ſpecies cumſit eſt ⁊ genus. genus vero cuꝫ ſit: non omnino eritſpecies. ⁊ genera quidem vniuoce de ſpeciebus p̄dicātur: ſpecies vero de generibus minime. Amplius genera quidem abundant earum que ſubipſis ſunt ſpecierum continentia. ſpecies vero degeneribus abundant proprijs differentijs: ampliꝰnec ſpecies fiet vnꝙͣ generaliſſimum nec genꝰ fietvnꝙͣ ſpecialiſſimum.¶ Expeditis communibus generis ⁊ ſpeciei: nūc de eorum diſcretione pertractat. Differre enim dicit genus a ſpecie: quoniam genus continet ſpecies. vt animal continet hominem. ſpecies vero non continet genera neqꝫ enim homo de animali predicatur. Itaqꝫſit vt ſpecies contineantur a generibus: nunqͣꝫ verocontineant genera. Omne enim quod amplius predicatur: illius eſt continens: quod minus dicitur continetur. ꝙ ſi genus amplius predicetur qͣꝫ ſpecies: neceſſe eſt vt ſpecies quidem contineatur a genere: genus vero ſpeciei nullo ambitu predicationis includatur: huius autem ratio eſt quoniam genus ſemper ſu

ſcipiens differentiam ſpeciem facit. hoc enim eſt genus quod habet latiſſimam predicationem. coartatum differentia ⁊ contractum ſpeciem facit. omninoenim generi iuncta differentia ſpeciem reddit: ⁊ exvniuerſalitate ⁊ latiſſima predicatione in anguſtumſpeciei terminum contrahit. Animal enim cuius predicatio per ſe longe lateqꝫ diffuſa eſt ſi arripiat rationalis differentiam ſi ⁊ mortalis: diminuit atqꝫ contrahit in vnum hominis ſpeciem vnde ſit vt minorſit ſemper ſpecies quam genus: atqꝫ ab eo contineatur ſed non contineat: ſublatoqꝫ genere auferatur: ⁊ſpecies. ſi enim totum auferas pars non erit. ꝙ ſi ſpecies auferatur: genus manet: veluti cum animal ſuſtuleris: interimitur etiam homo: ſi hominem auferas: animal reſtat. hec etiaꝫ cauſa eſt vt genus de ſpecie vniuoce predicetur: ⁊ vt ſpecies ſuſcipiat diffinitionem generis ⁊ nomen: ſed non eſt conuerſio: diffinitionem quippe ſpeciei genus non ſuſcipere videturſubſtantiam enim priorum inferiora ſuſcipiunt. Sienim diffinias animal: dicas: ſubſtantiam eſſe animatam atqꝫ ſenſibilem. At ſi predices de homine animal verum dixeris: ſi etiam animalis diffinitionemde homine predicaueris: dicaſqꝫ hominem eſſe ſubſtantiam animatam atqꝫ ſenſibilem: nihil fuerit inpropoſitione falſi: ſed ſi hominis rationem reddas:animal rationale mortale: ea animali non conueniūt:ſed ſi reddas animali rationale mortale non conueniunt. neqꝫ eniꝫ id quod animal eſt addici poterit animal rationale mortale. ſit igitur vt ſicut ſpecies generis nomen ſuſcipit: ita etiam capiat diffinitionem: ⁊ſicut genus nomen ſpeciei non ſuſcipit: ita nec eiuſdēdiffinitione monſtretur: ſed cuius nomen ⁊ diffinitiode aliquo predicatur: id vniuoce dicitur. Cum igiturgeneris nomen ⁊ diffinitio de ſpecie predicetur: genus de ſpecie vniuoce dicitur. Quoniam vero ſpeciei de genere neqꝫ nomen neqꝫ diffinitio predicaturnon conuertitur vniuoca predicatio. Differunt genera ſpeciebus hoc quoqꝫ: ꝙ genera ſuperuadunt ſpecies ſuas aliarum continentia ſpecierum. Speciesvero genera differentiarum pluralitate. animal eniꝫquod eſt genus ſuperuadit hominem quod eſt ſpecies quia non hominem ſolum continet: verumētiambouem equum aliaſqꝫ ſpecies: quas ſue ſpacio predicationis includit. Species vero vt homo ſuperuaditgenus: vt animal multitudine differentiarum. Namactu genus non habet rationale vel mortale: nullasquippe actu genus retinet differentias: eaſdem ſpecies ſue ſubſtantie inherentes atqꝫ inſitas tenet. Homo enim rationalis eſt atqꝫ mortalis: quod genus minime eſt. Animal enim neqꝫ mortale eſt per ſe: neqꝫper ſe rationale. Quod ſi genus quidem plus vnacontinet ſpecie: at vero ſpecies multis differentijs informantur: ſuperat quidem genus ſpeciem continentia ſpecierum. Species vero vincit genus differētiarum pluralitate: illa quoqꝫ eſt differentia: ꝙ genꝰquoniam omnium primum eſt: nunqͣꝫ in tantum deſcendere poterit vt fiat vltimum: ſpecies vero que cūctis eſt inferior: nunqͣꝫ in tantum aſcendere poterit:vt ſuprema omnium fiat. nunqͣꝫ igitur nec ſpecies generaliſſimum fiet: nec genus ſpecialiſſimum. Sed exhis que dicte ſunt differentijs: alie ſunt que genus aſpecie proprie coniuncteqꝫ diſterminant. Alie vero q̄non ſolum genus a ſpecie: verumētiam a ceteris deducunt ac diſterminant: neqꝫ enim in his tantum diſ