Secunda editio In porphi.

econtrario in multitudinem ſemper diuidunt idquod vnum eſt. participatione enim ſpeciei plureſhomines ſunt vnus homo. ī ꝑticuilaribus autem ⁊ſingularibus vnus ⁊ cōis plures. diuiſiuū eniꝫ eſtſemꝑ quod ſingulare eſt. collectiuum autem ⁊ adunatiuum quod commune eſt.¶ Diuidere enī eſt in multitudinem quod vnum fuerat ante diſſoluere. Omniſqꝫ collectio econtrario cōpoſitionē coniunctionēqꝫ meditatur. Quid .n. cū ſitvnum diſpertiendo diuiditur: idipſum ex pluribꝰ rurſus partibus adunando componitur. Ut igitur ſuperius dictuꝫ eſt: indiuiduorum quidem ſimilitudinemſpecies colligit. Specierum vero genus. ſimilitudoenim nihil eſt aliud niſi quedam vnitas qualitatis. ergo ſubſtantialem ſimilitudinem indiuiduorum ſpēscolligere manifeſtum eſt. Subſtantialē vero generaſimilitudinē ſpecierum contrahunt: ⁊ ad ſeipſa reducunt. Rurſus generis adunationem differentie diſtribuunt in ſpecies: ſpecieiqꝫ adunationeꝫ in ſingularesindiuiduaſqꝫ perſonas accidentia partiuntur. Cumigitur hoc ita ſit: neceſſe eſt ſemper cum a genere deſcenditur ad ſpeciē diuidendo ſemper facere multitidinem. Cum vero a ſpeciebus aſcenditur ad generacomponendo: colligere plures in ſpecierum differentijs que diuerſe fuerant ſimilitudinum qualitates ⁊adunare in ſpeciebus etiā ideꝫ conſiderari poteſt: vtenim ipſa indiuidua que ſunt infinita: vnam ſimilitudinem ſubſtantialē colligunt: ita ſpēꝫ propriam infinite diſtribuunt. Omnia enim indiuidua diſgregatiuaſūt ⁊ diuiſiua. Species vero ⁊ genera collectiua: ſpēsquidem indiuiduorum collectiua atqꝫ adunatiua. ſpecieꝝ vero genera vt ita dicēdū ſit: genus quideꝫ ſpēsdiſtribuit: ⁊ ſpēs ab indiuiduis multitudine deducūtur. rurſus autem genus quidem multas ſpecies colligit. Species aūt ſingularē particularēqꝫ multitudinem ad ſingularitatis ꝑducit vnitatē: igitur plus genus adunatiuum eſt qͣꝫ ſpecies. Species namqꝫ ſolaindiuidua colligit. Genus vero tā ſpecies qͣꝫ ipſarūquoqꝫ ſpecierū indiuidua cōtrahit ſingulareſqꝫ perſonas: ſed in hoc cōuenienti vtitur exemplo dicens:participatione ſpeciei .i. hominis Cato: Plato Cicero pluresqꝫ reliqui homines vnus .i. milia hominumin eo ꝙ ſunt homines: vnus homo eſt. At vero vnushomo: qui ſpecialis eſt: ſi ad hominum multitudinēqui ſub ipſo ſunt conſideretur. plures fiunt: ita ⁊ plures homines in ſpeciali homine vnus eſt. Et ſpecialisvnus eſt in pluribus infinitus. Sic igitur ꝙ ſingulare quidem eſt diuiſiuum eſt: quod commūe vero quoniam multorum vnum eſt: vt genus ac ſpecies: collectiuum eſt atqꝫ adunatiuum.¶ Aſſignato āt genere ⁊ ſpecie quid ſit vtrumqꝫ ⁊genere quidem vno exiſtente. ſpeciebus vero pluribus. ſemper enim diuiſio generis in ſpecies plures eſt. genus quidem ſemper de ſpeciebus predicatur. ⁊ omnia ſuperiora de inferioribus. ſpeciesautem neqꝫ de proximo ſibi genere. neqꝫ de ſuperioribus. neqꝫ enim conuertitur. Oportet enī autequa de equis predicari. vt hinnibile de equo. autmaiora de minoribus. vt animal de homine. minora vero de maioribus minime. nec enim animal dicis eſſe hominem. quemadmodum dicis hominēanimal. de quibus autem ſpecies predicat̉. de his

neceſſario ⁊ ſpeciei genus predicatur ⁊ generis genus vſqꝫ ad generaliſſimum. Si enim verumeſt dicere. Socratem hominem. hominem autemanimal. animal vero ſubſtantiam. verum eſt ſocratem ⁊ animal dicere atqꝫ ſubſtantiaꝫ. ſemper igitur cum ſuperiora de inferioribus predicētur. ſpecies quidem de indiuiduis predicabitur. genꝰ autem ⁊ de ſpecie ⁊ de indiuiduo. generaliſſimuꝫ āt⁊ de genere ⁊ de generibus. ſi plura ſunt media⁊ ſubalterna. ⁊ de ſpecie: ⁊ de indiuiduo. Diciturenim generaliſſimum quidem de omnibus ſub ſepoſitis generibus ⁊ ſpeciebus ⁊ īdiuiduis. Genꝰautem quod ante ſpecialiſſimum eſt. de omnibusſpecialiſſimis ⁊ de indiuiduis. ſolum autē ſpeciesde omnibus indiuiduis. Indiuiduum autem predicatur de vno ſolo particulari.¶ Greuiter quecūqꝫ ſuperius dicta ſunt: cōmemorathoc mō. Cū igitur inquit aſſignauerimꝰ ꝗd ſit genꝰ:⁊ quid ſit ſpecies cunqꝫ ſuis etiam ea diffinitionibuscomprehenderimus docuerimuſqꝫ vnum genus ſemper in plurimas ſpecies ſolui: illud inquit adiungimꝰquoniam omnia ſuperiora de inferioribus predicant̉.Inferiora vero de ſuperioribꝰ minime. Et ea que ſūtvtilia de predicationis modo rite pertractat. Oſtendit autem vnum genus in plurimas ſpecies ſemperſolui aſſignata generis diffinitiōe. Quod enī de pluribus ſpecie differentibus in eo ꝙ quid ſit predicaretur: idem eſſe diffiniuit genus. Nihil autem ſunt plurime res ſpecie diſſerentes niſi plurime ſpecies. de ꝗbus autem predicatur genus: in ea ipſa diſſoluitur.Oſtenſum eſt igitur ex diffinitionis aſſignatiōe. vniꝰgeneris ſemper eſſe ſpecies plures: que cum ita ſint:genus quidem de ſpecie predicatur: ſpecies vero deindiuiduis: omniaqꝫ ſuperiora de inferioribus: inferiora de ſuperioribus nullo modo. Id quare aduēiatpaucis abſoluam. Que ſuperiora ſunt ſubſtantialiterea genera eſſe prediximus. que vero genera ſunt ampliora ſunt: qͣꝫ vnaqueqꝫ ſpecies. Neqꝫ enim in plurima diuideretur genus: niſi ab vnaquaqꝫ ſpecie magis exiſteret. Id cum ita ſit: nomen generis toti conuenit ſpeciei. Non enī coequatur ſolum ſpeciei generis magnitudo: verumētiam ſpeciem ipſam ſuperuadit. Iccirco igitur omnis homo animal eſt quoniamintra animalis vocabulum: vt ⁊ homo ⁊ cetera animalia continetur. At v̓o nullus dixerit omne animalhomo eſt. non enim peruenit ad totum animal hominis nomen: qꝛ cum ſit minus: nullo modo generis vocabulo coequatur. Itaqꝫ que maiora ſunt de minoribus predicantur: que vero minora ſunt: non conuertuntur vt de maioribus predicentur. At vero ſi quaſint equalia: ea ſecundum nature pluralitatem cōuerti neceſſe eſt: vt hinnibile atqꝫ equus: quoniam ita ſibimet coequantur: vt neqꝫ equus non ſit niſi hinnibile: neqꝫ quod ſit hinnibile: non ſit niſi equus. Fit ergovt omne hinnibile equus ſit: ⁊ omne equus hinnibiliſſit: que cum ita ſint: ea que ſuperiora ſunt non modode ſibi proximis inferioribus: verumētiam de inferiorum inferioribus predicantur. nam ſi illud recipitur:vt ea que ſuperiora ſunt de inferioribus predicenturinferiorum inferiora ſuperioribus multo magis inferiora ſūt: velut ſubſtantia predicatur de animali qd̓ ēinferius: ſꝫ aīali inferius ē homo: predicabit̉ igit̉ etiā