Secunda editio In porphi.

¶ Eoꝝ enī q̄ predicant̉. alia quidō de vno dicūturſolo ſicut indiuidua. ſicut ſocrates. ⁊ hic ⁊ hoc. aliavero de pluribus quemadmoduꝫ genera ⁊ ſpecies⁊ differentia ⁊ propria: ⁊ accidentia coīter ſed nonproprie alicui. Eſt autem genus: ut aīal. ſpēs v̓o: vthomo. differentia: vt rationale. proprium vt riſibile: accidens. ut album nigrum: ſedere.Omnium que p̄dicantur quolibet modo facit Porphyrius diuiſionem: iccirco vt a reliꝗs oībus predicationem generis ſeiūgat ac ſeparet hoc mō. Omniūinquit in p̄dicatis: alia de ſingularitate dicuntur: aliade pluralitate de ſingularitate v̓o inquit predicātur:quecunqꝫ vnum quodlibet habent ſubiectuꝫ: de quodici poſſint: vt ea quibus ſingula ſubiecta ſunt indiuidua: vt ſocrates: ⁊ plato: ut hoc album quod in hacniue ꝓpoſita eſt: ut hoc ſcānū in quo nunc ſedemus:non omne ſcamnū (hoc enim vniuerſale eſt) ſed hocquod nunc ſuppoſitū eſt. nec albū qd̓ in niue eſt (vniuerſale enim eſt albū) ſed hoc album quod in hac niue nunc eſſe conſpicitur. hoc enim nō poteſt de quolibet alio albo predicari: quod in hac niue eſt: quia adſingularitatem deductuꝫ eſt: atqꝫ ad indiuiduam formaꝫ conſtrictū eſt indiuidui participatione. Alia v̓oſunt que de pluribꝰ predicātur: vt genera ſpecies diſferentie ⁊ ꝓpria ⁊ accidentia cōmuniter ſed non proprie alicui. ⁊ genera qͥdē d̓ pluribꝰ p̄dicant̉ ſpeciebusſuis. ſpecies vo de pluribꝰ predicātur indiuiduis. homo enim ꝙ eſt aīalis ſpecies plures ſub ſe homineshabet de quibus appellari poſſit. Item equus quiſubeſt aīali loco ſpeciei: plurimos habet indiuiduosde quibꝰ predicat̉: differentia v̓o ipſa quoqꝫ de pluribus ſpeciebus dici poteſt: vt rationale de homine acde deo corporibuſqꝫ celeſtibꝰ: que (ſicut Platōni placet) animata ſunt ⁊ ratione vigētia. ꝓprium item ⁊ſi de vna ſpecie predicat̉: de multis tn̄ indiuiduis dicitur: que ſub ipſa ſpecie collocant̉ vt riſibile de platone ſocrate ⁊ ceteris indiuiduis dr̄ que homini ſupponuntur. accidens etiam de multis dicitur album .n. ⁊nigrum de multis oīno dici pōt: que a ſe genere ſpecieqꝫ ſeiūcta ſunt. ſedere etiaꝫ de multis dr̄ hō enī ſedet: ſimia ſedet: aues quoqꝫ quarū ſpecies lōge diuerſe ſunt: accidens autem qm̄ cōmuniter accidens eſſepoteſt ⁊ ꝓprie alicui: iccirco determinauit dicens accidentia cōmuniter ſed non proprie que eniꝫ propriealicui accidunt indiuidua fiunt: ⁊ de vno tm̄ valentiapredicari: ⁊ ea que communiter accipiuntur: de pluribus dici queūt: vt enī de niue dictum eſt. illud albumqd̓ in hac niue ſubiecta eſt: nō eſt cōmuniter accidēsſed ꝓprie huic niui que oculis oſtenſioniqꝫ ſubiectaeſt. ita quoqꝫ ex eo qd̓ communiter predicari poterat(de multis .n. album dici poteſt: vt albus equus albanix) factū eſt: vt de vna tm̄ niue predicari illud albūpoſſit: cuius participatiōe ipſuꝫ quale quid factū eſtſingulare. Omnino autem oīa genera vel ſpecies veldifferētias vel propria: vel accidentia: ſi ꝑ ſemetipſaſpeculemur ī eo ꝙ genera vel ſpecies vel differentievel propria vel accidentia ſunt: manifeſtū eſt qm̄ depluribꝰ predicātur. at ſi ea ſpeculemur in quibus ſūtvt ſcd̓m ſubiectum eoꝝ formam ⁊ ſub̓am metiamureuenit vt ex pluralitate p̄dicationis ad ſingularitateꝫvideantur adduci. animal .n. qd̓ genus eſt: de pluribꝰpredicatur: ſed cum hoc aīal in ſocrate conſideramusex pluralitate predicationis adducitur ad ſingularitatem. ſocrates .n. aīal eſt: ⁊ ipſum ſit indiuiduū qm̄ ſo-

crates eſt indiuiduum ac ſingularis. Item homo depluribus quidem hominibus predicatur: ſed ſi illā humanitatem que in ſocrate eſt indiuiduo conſideremꝰindiuidua eſt: qm̄ ſocrates ipſe indiuiduus eſt atqꝫ ſingularis. item differentia vt rōnale de pluribus dicipōt: ſed in ſocrate indiuidua eſt: riſibile etiā cū d̓ pluribus hoībus predicatur: ſit vnicū. coīter quoqꝫ accidens: vt album: cum de pluribus dici poſſit: in vnoquoqꝫ ſingulari ꝑſpectum indiuiduum eſt. Fieri autēpotuit cōmodior diuiſio hoc mō: vt eoꝝ que predicātur. alia quidem ad ſingularitatem dicuntur. alia adpluralitatem eorum que de pluribus p̄dicantur. aliaſcd̓m ſubſtantiā predicātur: alia ſcd̓m accidens: eoꝝque ſcd̓m ſubſtantiam p̄dicātur: alia in eo qd̓ quid ſitdicuntur: alia in eo ꝙ qͣle. in eo ꝙ ꝗd ſit quidem genꝰ⁊ ſpēs: ī eo ꝙ qͣle ſit differentia: item eoꝝ que in eoꝙ quid ſit predicantur. alia de ſpeciebus p̄dicant̉ pluribus: alia minime: de ſpēbꝰ ꝗdē pluribꝰ p̄dicāt̉: vt genera: de nullis v̓o ſpecies: eorum aūt que ẜm accidēsp̄dicantur: alia quidem ſunt que de pluribus predicātur: vt accidentia: alia que de vno tm̄: vt propria. poteſt autem fieri etiam huiuſmodi diuiſio. eorum quep̄dicantur: alia de ſingulis p̄dicantur alia de pluribꝰeorum que de pluribus: alia in eo ꝙ quid ſit: alia ī eoꝙ quale quid ſit predicantur: ea que in eo ꝙ quid ſit:alia de differentibus ſpeciebus dicuntur: vt genera.alia minime: vt ſpecies: eorum autem que in eo ꝙ qͣle ſit: de pluribus predicant̉: alia quidem de differentibus ſpecie predicantur: vt differentie ⁊ accidentiacōmuniter. alia de vno tm̄ ſpē: vt ꝓpria. eoꝝ v̓o quede pluribus differentibus ſpecie in eo ꝙ qͣle ſit predicantur. alia in ſubſtantia predicantur: vt differentie:alia in cōiter eueniētibus: vt accidētia. Et per hancdiuiſionē quinqꝫ harum rerum diffinitiones colligipoſſunt hoc modo. Genus eſt quod de pluribus in eoꝙ ꝗd ſit ſpē differentibus p̄dicat̉. ſpēs qd̓ de pluribꝰminime ſpecie differētibus ī eo ꝙ ꝗd ſit predicatur:Differētia eſt qd̓ de pluribꝰ ſpē differentibus in eoꝙ quale ſit in ſubſtātia p̄dicat̉. Propriū ē ꝙ de vnatm̄ ſpecie ī eo ꝙ qͣle ſit nō in ſubſtātia p̄dicat̉. Accn̄seſt quod d̓ pluribus ⁊ ſpecie differentibꝰ in eo ꝙ qͣleſit non in ſubſtantia p̄dicatur. Et nos ꝗdem has diuiſiones fecimus: vt oīa a ſemetipſis ſeparemus. Porphyrio v̓o alia intentio fuit. Non .n. oīa a ſemetipſisnunc diſiungere feſtinabat: ſed tm̄ vt cetera a generis forma ⁊ proprietate ſepararet. Iccirco diuiſit oīaque p̄dicantur. aut in ea que de ſingulis p̄dicātur. autin ea que de pluribus: ea v̓o que de pluribus predicātur: aut genera eſſe dixit: aut ſpecies: aut cetera. hoꝝquoqꝫ exempla ſubijciens adiūgit.¶ Ab his ergo que de vno ſolo p̄dicātur. differūtgenera. eo ꝙ hec de pluribus dicūtur Ab his aūtq̄ de pluribus. a ſpeciebus ꝗdem primuꝫ. qm̄ ſpēs⁊ ſi de pluribus p̄dicantur. non tn̄ de differentibꝰſpecie. ſed numero. hō enim cum ſit ſpecies. de ſocrate. ⁊ de platōne p̄dicat̉ qui nō ſpecie a ſe inuicēdifferunt ſed numero. Aīal v̓o cum ſit genus. dehoīe equo. ⁊ boue predicatur. qui differunt a ſe inuicem ſpecie. non numero ſolum. A proprio v̓odiffert genus. qm̄ proprium de vna ſola ſpē cuiuseſt proprium predicatur. ⁊ de his que ſub vna ſpecie ſunt indiuiduis. quemadmoduꝫ riſibile de homine ſolo. ⁊ de particularibus hominibus genusautem non