Secunda editio in porphi.

non eſt: verum etiam ſolus intellectus id quod in proprietate verum eſt: inuenire poteſt. Sūt igitur huiꝰmodi res in corporalibus atqꝫ in ſenſibilibus rebus.Intelliguntur autem preter ſenſibilia: vt eoruꝫ natura perſpici: ⁊ proprietas valeat cōprehēdi. Quocircacum genera ⁊ ſpecies cogitantur: tunc ex ſingulis exquibus ſunt eorum ſimilitudo colligitur: vt ex ſingulis hominibus inter ſe diſſimilibus humanitatis ſimilitudo colligitur: cogitata animo veraciterqꝫ perſpecta ſit ſpecies: quarum ſpecierum rurſus diuerſarum cōſiderata ſimilitudo: que niſi in ipſis ſpeciebusaut in earum indiuiduis eſſe non pōt efficit genꝰ. itaqꝫ hec ſunt quideꝫ in ſingularibus. Cogitātur v̓o vniuerſalia: nihilqꝫ aliud ſpēs eſſe putanda eſt niſi cogitatio collecta ex indiuiduorum diſſimilium numeroſubſtantiali ſimilitudīe: genus v̓o collecta cogitatioex ſpecierum ſimilitudine. Sed hec ſimilitudo cū ī ſingularibus eſt: ſit ſenſibilis: cū in vniuerſalibus ſit intelligibilis: eodēqꝫ modo cū ſenſibilis eſt: in ſingularibus ꝑmanet: cum ītelligitur ſit vniuerſalis. Subſiſtūt ergo circa ſenſibilia: intelligūtur āt p̄ter corporaneqꝫ enī intercluſuꝫ eſt: vt due reſ eodē in ſubiecto n̄ſint: qͣꝫ qͣꝫ rōne diuerſe ſint: ut linea curua atqꝫ caua ēque res cum diuerſis terminationibus terminenturdiuerſuſqꝫ eaꝝ intellectus ſit: ſemꝑ tn̄ in eodē ſubiecto reperiuntur: eadē caua linea eadēqꝫ curua ē. Itaquoqꝫ generibꝰ ⁊ ſpeciebus idē ſingularitatis ⁊ vniuerſalitatis vnum quidē ſubiectū eſt: ſꝫ alio mō vniuerſale eſt cū cogitatur: alio ſingulare cum ſentit̉ inrebus his in ꝗbus eſſe ſuū hꝫ. His igitur terminatisoīs (ut arbitror) queſtio diſſoluta eſt. ipſa enī genera⁊ ſpecies ſubſiſtunt quidē alio mō: intelligunt̉ v̓o alio⁊ ſunt incorporalia: ſed ſenſibilibus iūcta ſubſiſtunt inſenſibilibus. Intelliguntur v̓o preter corpora: ut ꝑ ſemetipſa ſubſiſtētia: ac nō in alijs eſſe ſuū habētia. ſꝫPlato genera ⁊ ſpecies ceteraqꝫ nō mō intelligi vniuerſalia: verū ēt eſſe atqꝫ p̄ter corpora ſubſiſtere putat. Ariſtoteles v̓o intelligi quidem incorporalia atqvniuerſalia: ſed ſubſiſtere in ipſis ſenſibilibus putat:quoꝝ dijudicare ſententias aptum eē nō duxi. Altioris enī ē philoſophie: idcirco v̓o non ſtudioſius Ariſtotelis ſententiam executi ſumus: nō ꝙ eā nō maxīeprobaremus: ſed ꝙ hic liber ad predicamenta cōſcriptus eſt: quoꝝ Ariſtoteles auctor eſt.¶ Illud vero quemadmodum de his: ac de propoſitis probabiliter antiqui tractauerunt ⁊ horuꝫ maxime peripatetici: tibi nunc tentabo monſtrare.¶ Pretermiſſiſ his queſtionibus: quas altiores eſſe p̄dixit. exoptat mediocrē introductorij operiſ tractatūſed ne hec ip̄a harū qōnū omiſſio vicio daret̉: appoſuit: quemadmodū de propoſitis tractaturus eſt. exquorūcūqꝫ hoc opꝰ auctoritate ſubnixꝰ aggredit̉: an̄denūciat. Cū mediocritatē quidē tractaturꝰ ꝓmittitdetracta obſcuritatis difficultate: animū lectoris īuitat: vt v̓o acquieſcat ac ſileat ad id quod dicturus eſtꝑipateticoꝝ auctoritate cōfirmat. Atqꝫ ideo ait d̓ hisideſt de generibuſ ⁊ ſpeciebus de quibus ſuꝑiores intulerat qͥſtiones: ac de propoſitis .i. de differētiis: proprijs accidentibus: ſeſe probabiliter diſputaturū: probabiliter aūt ait .i. veriſimiliter. qd̓ greci. λογίκῶοvel έηδοξωσ dicunt Sepe enim ⁊ apud Ariſtoteleꝫλογίκῶσ veriſimiliter ac ꝓbabiliter dictum inuenimus: ⁊ apud Boetum ⁊ apud Alexandrum: Porphyriꝰ quoqꝫ ipſe ī multis hac ſignificatiōe hoc v̓bo

vſus ē. qd̓ nos .ſ. ī trāſlatione ꝙ ait. λ0 YIRcτc pͥdyita interp̄tari: vt rōnabiliter diceremus omiſimus.Longe .n. melior ac verior ſignificatio ea viſa ē: vt ꝓbabiliter ſeſe dicere ꝓmitteret .i. n̄ p̄ter opinionē ingrediētium atqꝫ lectoꝝ: qd̓ introductionis eſt proprium. Nā cum ab imperitoꝝ hominū mentibus doctrine ſecretum altioris abhorreat: talis eſſe introductio debet vt nō p̄ter opinionē ingredientium ſit. Ergo melius probabiliter qͣꝫ rōnabiliter interpretati ſumus. Antiquos autem ait de eiſdem diſputaſſe rebꝰſed eoꝝ illum maxīe tractatum inſequi: quem peripatetici. Ariſtotele duce reliquerunt. ut tota diſputatioad predicamenta conueniat.Idetur autem neqꝫ genus neqꝫ ſpeciesſimpliciter dici.Ab¶ Queri in expoſitionum principijs ſolet:d. cur vnūqd̓qꝫ ceteris in diſpoſitionis ordīepreponat̉. velut nūc in genere dubitari ſolet: cur genus ſpeciei: differentie: proprio: accidentiqꝫ p̄tuleritde eo enī primitus ꝑtractat. Reſpōdebimus itaqꝫ iure factum videri: oē enim quod vniuerſale eſt: intraſemetipſū cetera concludit: ipſum v̓o non magnitudine clauditur. Maioris itaqꝫ meriti eſt ac principalisnature: illud quod ita cetera cohercet: ut ipſum nature magnitudine nequeat ab alijs contineri. Genusigitur ſpēs intra ſe poſitas hꝫ: ⁊ earum differentias:propriaqꝫ. nihilominus etiam accidentia. atqꝫ ita degenere inchoādū fuit quod cetera nature ſue magnitudine coercet. ⁊ continet. Preterea illa ſemꝑ prioraſunt que ſi auferat quis contenta cetera perimūtur:illa poſteriora ꝗbus poſitis ea que ceteroꝝ ſubſtātiāperficiunt: conſequūt̉: vt in genere ⁊ ceteris. Nam ſianimal auferas: qd̓ eſt hominis genus: homo quoqꝫqui eſt ſpecies: ⁊ rationale: quod differentia ⁊ riſibile qd̓ propriuꝫ ⁊ gāmaticū quod accidens eſt: nō manebit: ⁊ interemptum genus cuncta conſumit. Si vero hominem eſſe conſtituas: vel grammaticum velrationale vel riſibile: animal quidē eſſe neceſſe ē. Siue enī hō ē: aīal ē ſiue rōale: ſiue riſibile: ſiue grammaticū: ab aīali ſubſtantia non recedit. Sublato ergo genere ⁊ cetera cōſumuntur. poſitis vero ceterisſeꝗtur genꝰ. prior ē igit̉ natura generis poſterior eſtceteroꝝ. Iure eſt igitur ī diſputatiōe prepoſitū genꝰſed qm̄ generis nomē multa ſignificat (hoc eſt .n. qd̓ait videtur autem neqꝫ genus neqꝫ ſpēs ſimpliciterdici. Ubi .n. non eſt ſimplex dictio: illic multiplex ſignificatio eſt.) prius huius nominis ſignificationes diſcernit: ac ſeparat: vt de qua ſignificatōe generis tractaturꝰ ē: ſub oculis ponat. Sed cū neqꝫ genus neqꝫſpēs: neqꝫ differētia: nec ꝓpͥuꝫ: nec accn̄s ſignificatōeſimplicia ſint. Cur d̓ his tm̄ duobꝰ genere inqͣꝫ ac ſpēdixit non ſimpliciter dici cū propiū differētie: atqꝫ accidens ipſa quoqꝫ ſint ſignificatiōe multiplici. Dicendum eſt quoniam longitudinem vitans tm̄ ſpeciemnoīauit: eamqꝫ idcirco ne ſolum genus eſſe ſignificationis multiplicis putaretur. Enumerat auteꝫ primāgeneris ſignificationeꝫ hoc modo.¶ Genus enim dicitur ⁊ aliquorum quodāmodoſe habentium ad vnum aliquod. ⁊ ad ſe inuicē collectio. ſecundum quā ſignificationē romanoꝝ dicitur genus ab vnius .ſ. habitudine. Dico autemromuli ⁊ multitudinis habentium aliquo mō adinuicem eam. qͦ ab illo eſt. cognationem ſecunduꝫdiuiſionem ab alijs generibus dictum.