in epiſtolam ad Vebreos XIII

Finis enī noſter non ſunt legalia nec temporalia: ſed finis noſter xp̄s ē. Ro. 10. Finis noſter xp̄s ē ad ſalutē oīcredenti. Nō ergo habemꝰ hic manente ciuitatē ſed vbiē xp̄s: ergo exeamꝰ ad ip̄m. Col̓. 3. Si cōſurrexiſtis cumxp̄o que ſurſum ſunt querite vbi xp̄s ē in dextera dei ſedens ⁊c. Eſa. 33. Reſpice ſyon ciuitatē ſolēnitatis nr̄e.ſupra. ii. Expectabat fundamēta habentē ciuitatē cuiusartifex ⁊ conditor dominꝰ. Item meliorem ciuitatē appetunt id ē celeſtem. Ad ip̄m enim intendimus tranſferriſicut ad locū ⁊ altare noſtrum. Ergo exeundū ē ad illud.¶ Deinde cum dicit. Per ip̄m ergo offeramꝰ ⁊c. ponitſecundam concluſionē ꝙ ſcꝫ ſuꝑ iſtud altare ſacrificaredebemus ⁊ qualia ſacrificia. Duplex ē autē ſacrificiū qd̓ſuꝑ altare xp̄i offerre debemus .ſ. deuotioneꝫ ad deum ⁊miſerationē ad ꝓximū Quantuꝫ ad primū dicit ꝙ poſtꝙͣ nō ſunt offerenda ſacrificia legalia. p̄s. Sacrificium ⁊oblationē noluiſti. ergo per ip̄m id ē per xp̄m offeramꝰſemper deo hoſtiā laudis. p̄s. Sacrificiū laudis honorificabit me. Iſtud autē ſacrificium laudis vocat fructumlabiorum .i. cōfeſſionē vocis. Melius enim laudat̉ deusore ꝙͣ occiſione animaliū. Vnde dicit. Fructū labiorumconfitentiū nomini eius. Hoc eſt enim neceſſarium. Ro.i0. Corde creditur ad iuſticiam ore auteꝫ confeſſio fit adſalutem. Oſee. 14. Reddemꝰ vitulos labioꝝ noſtrorumEſa. 57. Creaui fructum labiorū pacem. Hoc autē ſacrificium debet eſſe ſemꝑ .i. cōtinue: ſicut in lege erat iugeſacrificium: ſicut patet numeri. 28. p̄s. Benedicam dn̄min omni tempore: ſemper laus eius in ore meo. Aliud ſacrificiū ponit cum dicit. Beneficentie aūt ⁊ cōmunionisnolite obliuiſci. Quaſi dicat. Olim oꝑe exhibebatꝭ oꝑamiſericordie: modo aūt ſaltē corde ⁊ ſi non poteſtis oꝑe.Et ideo dicit. Nolite obliuiſci beneficentie .i. liberalitatis quantū ad ea que datis. Largus em̄ beneficus dicit̉Gal̓. 6. Bonū autem facientes nō deficiamus. Eccl̓. 12.Benefac humili ⁊ nō dederis īpio. ¶ Et nolite obliuiſcicōionis ꝙͣtum ad ea q̄ ẜuatis vt tꝑe ſuo cōicetis. Act̓.2. Oēs qͥ credebāt erāt pariter ⁊ habebāt oīa cōia. Ro.12. Neceſſitatibus ſanctorū cōmunicantes. Vel cōionisid eſt charitatis ꝑ quā ſunt omnia cōia. ¶ Quare auteꝫiſtud duplex beneficiū offerre debeamꝰ oſtendit dicens:quia talibus hoſtijs promeret̉ paſſiue deus .i. poſſumusdeum mereri talibus ſacrificijs. Ip̄e enim ē merces nr̄aquam iſtis operibus poſſumus acquirere Gen̄. 17. Egoprotector tuus ſum ⁊ merces tua magna nimis. psͣ. Tūcacceptabis ſacrificiū iuſticie ⁊cͣ. Eſa. 19. Colent eum inhoſtijs ⁊ muneribꝰ ⁊ vota vouebūt domino ⁊ ſoluent.Lectio tertia.Bedite prepoſitis veſtris: ⁊ ſubiao cete eis. Ipſi enim peruigilāt qua-ſi rationem pro animabus vr̄is reddituri: vt cum gaudio hoc faciant ⁊ non gementes. hoc enim non expedit vobis. Orate pro nobis. Conſidimus enim: quia bonāconſcientiam habemus in omnibꝰ bene volentes conuerſari. Amplius auteꝫ deprecorvos hoc facere quo celeriꝰ reſtituar vobis.Deus autem pacis qui eduxit de mortuispaſtorem magnū ouium in ſanguine teſtamenti eterni dominū noſtruꝫ ieſum chriſtūaptet vos in omni bono vt faciatis eius voluntatem: faciens in vobis qd̓ placeat coraꝫ

ſe per ieſum chriſtum cui eſt gloria in ſecula ſeculorum Amen. Rogo aūt vos fratresvt ſufferatis verbum ſolacij. Etenī perpaucis ſcripſi vobis. cognoſcite fratrē veſtrumTimotheum dimiſſum cum quo ſi celeriusvenerit videbo vos. Salutate omnes prepoſitos vr̄os ⁊ oēs ſcōs. Salutāt vos de italia fratres: gratia cū omnibꝰ vobis Amen.Supra monuit apl̓s quō ſe debent habere ad prelatosmortuos vt ſcꝫ in fide ip̄orū permaneant: hic monet eosqualiter ſe debeāt hr̄e ad viuētes: ⁊ pͥmo quō ad alios.Scd̓o quō ad ſeip̄m paulū ibi. Orate ꝓ nobis ⁊c̄. Dicitergo. Obedite p̄poſitis vr̄is. Vbi cōſiderandū ē ꝙ duodebemꝰ p̄latis .ſ. obedientiā vt ip̄orū mādata impleamꝰUnde dicit. Obedite ⁊c̄. pͥmi Re. 15. Melior eſt obedientia ꝙͣ victime. Itē reuerentia vt eos honoremꝰ tanꝙͣ patrē ⁊ ip̄orū diſciplinā toleremus. Et iō dicit. Subiacēte eis. pͥme Pe. 2. Subiecti eſtote om̄i humane creature. Ro. 13. Qui poteſtati reſiſtit dei ordinationi reſiſtit. ¶ Rōnem ſubiectiōis ſubdit dicēs: Ip̄i em̄ ꝑuigilāt⁊c̄. Quare enim debeamꝰ obedire ⁊ ſubijci p̄latis. Hoceſt iō qꝛ incumbit eis labor ⁊ ꝑiculū īminet. Un̄ ꝙͣtumad laborē ſollicitudinis qui eis incūbit de regimīe ſubditorum dicit ꝙ ip̄i ꝑuigilant .i. perfecte vigilant. Ro. 12.Qui p̄eſt in ſollicitudine. Uigilare em̄ ſuꝑ gregē commiſſū incubit p̄latis. Vnde Luc̄. 2. dicit̉ Paſtores perquos deſignant̉ p̄lati erant vigilātes ⁊ cuſtodiētes vigilias noctis ſuꝑ gregē ſuū qꝛ dū dormiūt hoīes inimicushō ſuꝑſeminat zizania in medio tritici. vt dicit̉ Mat. 13.¶ Quantū aūt ad ꝑiculū qd̓ īminet dicit. Quaſi ꝓ aīabus vr̄is reddituri rōnem. Hoc ē enī maximū ꝑiculū hominē de factis alteriꝰ rōneꝫ reddere qͥ ꝓ ſuis nō ſufficit.3. Re. 20. Cuſtodi virū iſtū qui ſi lapſus fuerit erit aīmatua ꝓ aīa illiꝰ. Reddēt em̄ p̄lati in die iudicij rōnē de ſibi cōmiſſis qn̄ fiet eis illa qō. Iere. 13. Ubi ē grex qui datus ē tibi pecus inclitū tuū. Quid dices cū viſitauerit teTu em̄ docuiſti eos aduerſū te .ſ. loquēdo bona ⁊ faciendo mala ⁊ erudiſti ī caput tuū ꝑ malatua exēpla. Gregꝰ.Scire debēt p̄lati ꝙ tot mortibꝰ digni ſūt quot exēpla ꝑditōis ad ſubditos trāſmittūt. Prouer. 6. Fili ſi ſpōponderis ꝓ amico tuo defixiſti apud extraneū manū tuā illaqueatꝰ es verbis oris tui ⁊ captꝰ ꝓprijs ſermonibꝰ Facergo qd̓ dico fili mi ⁊ temetip̄m libera qꝛ incidiſti in manū ꝓximi tui. Diſcurre feſtina ſuſcita amicū tuū ⁊c. Prelatus em̄ manu .i. exēplo boni oꝑis ⁊ ore .i. p̄dicatōe obligat ſe xp̄o ꝓ ſubditis. Dicit̉ aūt xp̄s extraneꝰ: qꝛ vt dic̄Bernardꝰ Amicꝰ ē in ſpōſione ſꝫ extraneus ī exigendarōne. Sꝫ nō videt̉ ꝙ aliqͥs teneat̉ reddere rōnē niſi proſe tm̄. 2. Coꝝ. 5. Oēs nos māifeſtari oꝑtet an̄ tribunalxp̄i vt recipiat vnuſqͥſqꝫ ꝓpria corꝑis ꝓut geſſit Rn̄deodicēdū ē ꝙ qͥlibet pͥncipal̓r reddet rōne de factꝭ ſuis. Sꝫinqͣtū actus ſui qͦdāmō ꝑtinēt ad aliū in tm̄ reddet rōneꝫde illo. Facta āt plati ꝑtinēt ad ſubditos ẜm illd̓ Azech̓.z. Fili hoīs ſpeculatorē dedi te domui iſrl̓ et audies decre meo ꝟbū ⁊ annūciabis eis ex me. Ubi ſequit̉ ꝙ ſi p̄latꝰ qͥ noīe ſpeculatorꝭ intelligit̉ nō ānunciauerit imꝑio:ip̄e qͥdem impiꝰ ī iniqͥtate ſua moriet̉: ſꝫ ſanguis de māuſpeculatorꝭ inqͥrēt̉. Si igit̉ ꝑuigilant qͣſi reddituri rōneꝫꝓ nobis ⁊ nos debemꝰ qd̓ ī uobis eſt facere .ſ. obedire ⁊nō rebellare vt ip̄i cū gaudio hoc faciāt nō gemētes .i. ſuſtineāt ꝑiculū ⁊ labore ꝓ nobis cuꝫ gaudio ⁊ nō cuꝫ gemitu: qꝛ bonꝰ p̄latꝰ multuꝫ gaudet qn̄ videt ſubditos bn̄oꝑantes: qꝛ tūc labor ſuꝰ nō ē inanis. 3. Io. Maiorē hoꝝ