Explanatio ſancti Thome

gr̄aꝫ nō habeo ꝙͣ vt audiā filios meos ī ꝟitate ambulare. Philip. 4. Itaqꝫ frēs mei chariſſimi ⁊ deſiderantiſſimi gaudium meum ⁊ corona mea ſic ſtate in dn̄o chariſſimi. ¶ Ipſi aūt gemunt in rebellione veſtra. Gal̓. 4Filioli mei quos iterum parturio donec formetur chriſtus in vobis. Iere. 9. Quis dabit capiti meo aquam ⁊oculis meis fontem lachrymarū ⁊ plorabo die ac nocteinterfectos filie populi mei. Gemunt etiam compatiendo quando propter rebellionem noſtram nō conſeqͥmurfructum laborū ipſorum qui eſt fructus eterne hereditatis. Eſa. 33. Ecce videntes clamabūt foris: angeli pacisamare flebunt. ¶ Subdit autē rōnem quare debemꝰ obedire eis quia non expedit nobis ꝙ ſcilicet ipſi gemant ꝓnobis ex rebellione noſtra. Deus enim vindicabit proip̄is. p̄s. Irritauerunt moyſen in caſtris aaron ſanctumdomini. Aperta eſt terra ⁊ deglutiuit datan ⁊ operuit ſuper congregationē abiron. Eſa. 63. Ipſi autē ad iracundiam prouocauerunt eum ⁊ afflixerunt ſpiritum ſanctuꝫeius. ¶ Sequitur. Et cōuerſus eſt eis in inimicuꝫ ⁊ ipſedebellauit eos. Nota autem ꝙ dicit. Non expedit vob̓.non enī dicit. Non expedit illis. Gemere em̄ pro cōmiſſis ſubditorum bene expedit prelatis. Sic gemebat Samuel ſuper reprobationē ſaulis. pͥmi Regꝭ. 15. et. 16.¶ Deinde cum dicit. Orate pro nobis ⁊cͣ. monet apoſtolus qualiter ſe debeant haberę ad ipſum. Petit enim ꝙip̄i orent pro eo. Simile habet Ronia. 15. Obſecro vosfratres per dominū noſtrum ieſum xp̄m ⁊ per charitateꝫſpirituſſancti vt adiuuetis me in orationibus veſtris: qꝛſicut dicit ibi glo. Impoſſibile eſt id eſt valde difficile p̄ces multorū nō exaudiri. Mat. 18. Si duo ex vobis conſenſerint ſuꝑ terram de omni re ꝙͣcunqꝫ petierint fiet eisa patre meo. In hoc ergo ꝙ apoſtolus qui certus erat ꝙdeo erat acceptus petit orari pro ſe: ꝑcutit ſuperbiam aliquorum qui dedignantur ab alijs preces petere: vt dicitglo. ¶ Rationem ſue petitionis aſſignat dicens. Conſidimus enim ⁊c̄. quod poteſt duobus modis intelligi.Uno modo reſpectu ipſorū quoruꝫ petit orationes: quiacum apoſtolus iudeis nō predicaret: ſed tantum gentibꝰnon videbatur eis acceptus. Et ideo poterant ſe excuſare ne exaudirent petitionem eius: ⁊ ideo dicit quaſi ſe excuſando ꝙ ip̄e non habet conſcientiā quin bonū ipſoruꝫvelit. Unde dicit. Confidimus em̄ ꝙ nos habemus bonam conſcientiam ꝙ volumus vos bene cōuerſari ī omnibus. Per qd̓ dat intelligere ꝙ etiā intendit eis ꝓdeſſe cum poterit. Quia vero bonum conſcientie eſt a ſolodeo: ideo illud attribuit fiducie quam gerit de ipſo. Uelpoteſt referri ad ip̄m apoſtolum: quia cum non p̄dicaretiudeis non videbatur dignus ꝙ orōnes pro ip̄o fierent:qꝛ dominꝰ nō exaudiret eas: quia hoſtis fidei ip̄oruꝫ videbatur: ſicut dicitur Iere. 7. Tu ergo noli orare ꝓ populo hoc neqꝫ aſſumas pro eis laudem ⁊ orōnem ⁊ nonobſiſtas mihi quia non exaudiam te. Hoc ergo remouetapoſtolus dicens. Orate pro nobis quia nō habemꝰ conſcientiam alicuius peccati nec alicuiꝰ malefacti ſed confidimus. Nec ait. certi ſumus quia delicta quis intelligit. Eccl̓. 9. Neſcit homo vtrū amore aut ꝯdio dignꝰ ſitpͥme Coꝝ. 4. Nihil mihi conſcius ſum ſed in hoc nō iuſtificatus ſum. Quia ergo bonā conſcientiam habemusbene volentes cōuerſari in omnibus: ideo nō repugnatmihi quin orōnes veſtre ſint vtiles. ¶ Deinde cuꝫ dicit.Ampliꝰ aūt dep̄cor ⁊c. aſſignat aliā rōnem quare debētorare pro ip̄o: qꝛ ſcꝫ hoc erit eis vtile. Unde dicit. Amplius id eſt propter aliud dep̄cor hoc vos facere. ſcꝫ orare quo reſtituar vobis celerius qd̓ erit ad vtilitatem veſtram. Ro. pͥmo. Deſidero videre vos vt aliquid impartior vobis gratie ſpiritualis. Apl̓s aūt qui ſic pro omni-

bus factis ſuis recurrit ad or̄oneꝫ inſinuat nobis ꝙ oēsvie eius ⁊ facta ordinabantur ab ip̄o ẜm dei diſpoſitiōeꝫIob. 37. Nubes ſꝑargunt lumen ſuum que luſtrant cuncta per circuitum: quocunqꝫ eas voluntas gubernantisduxerit. Per nubes enī predicatores ⁊ apoſtoli intelliguntur. Eſa. 60. Qui ſūt iſti qui vt nubes volant. ¶ Deinde cum dicit. Deus autē pacis. ⁊cͣ. orat apl̓s pro ip̄is.⁊ primo orat. Secundo aliquid ab ip̄is perendo ſe excuſat ibi. Rogo autē vos fratres ⁊c. Circa primū prius deſcribit eum quem orat dicens. Deus aūt pacis ⁊c̄. Proprius enim effectus dei eſt facere pacem. Non enī ē deꝰdiſſenſionis ſed pacis. pͥme Coꝝ. 14. Item. 2. Coꝝ. 13.acem habete ⁊ deus pacis ⁊ dilectionis erit vobiſcuꝫPax em̄ nihil aliud ē niſi vnitas affectuū quos vnire eſtproprium ſolius dei: qꝛ per charitatem que a ſolo deo eſtvniuntur corda. Deus etiam nouit colligere ⁊ vnire: qꝛdeus eſt charitas que eſt vinculum perfectōis. Unde ip̄ehabitare facit vnanimes in domo. p̄s. Homo inter ſe etdeum pacem fecit per myſterium xp̄i. Et ideo dicit Quieduxit de mortuis paſtorem magnum ouium. Quādoqꝫautē dicitur xp̄s ſuſcitatus per virtutem patris. Roma.8. Si ſpiritus eiꝰ qui ſuſcitauit ieſum chriſtum a mortuis ⁊cͣ. Quandoqꝫ vero dicitur ſeipſū ſuſcitaſſe. p̄s. Egodormiui ⁊ ſoporatus ſum. Que tamē nō ſunt contrariaquia furrexit virtute dei que eſt vna patris ⁊ filij ⁊ ſpūsſancti. Eduxit ergo de mortuis id eſt de ſepulchro qd̓ eſtlocus mortuorū. Roma. 8. Quō ſurrexit xp̄s a mortuisper gloriā patris: ita vt nos in nouitate vite ambulemꝰ.Dicitur autē xp̄s magnus paſtor ouium .i. fideliuꝫ ⁊ humilium. Ioh. 10. Ego ſum paſtor bonus. ⁊c̄. Dues eniꝫſunt qui deo obediunt. Ibidem. Et oues mee vocē meāaudiunt. Dicit autem ip̄m paſtorē magnū: quia omnesalij ſunt vicarij eius qꝛ ip̄e paſcit oues proprias: alij vero oues chriſti. Ioh. vltimo. Paſce oues meas. 1. Pet̓.5. Cum apparuerit princeps paſtorū ꝑcipietis īmarceſſibilem glorie coronā. Eduxit autē ip̄m in ſanguine teſtamenti eterni id eſt in virtute ſanguinis chriſti per quemconfirmat̉ teſtamentū nouū in quo eterna promittunturad differentiam veteris. xp̄s enim ſanguinem ſuum dicit ſanguinem noui teſtamenti. apoſtolus autē dicit eterni. Et ideo in cōſecratiōe ſanguinis in forma ponit̉ vtrūqꝫ. Ipſe vero xp̄s per paſſionē ſuam meruit ſibi ⁊ nobisgloriā reſurrectionis. Iō dicit ꝙ eduxit dn̄m noſtrū ieſūxp̄m de mortuis in ſanguine teſtamenti eterni. Phil̓. 2Humiliauit ſemetip̄m ⁊c. Lach̓. 9. Tu vero in ſanguīeteſtamēti tui eduxiſti vinctos de lacu ī quo nō erat aqua¶ Conſequenter ſubiungit petitionē ſuam cū dicit. Aptet vos in omni bono. Volūtas enim humana cū ſit quedam inclinatio rōnis: eſt principium actuū humanorumſicut grauitas ē principium motus grauiū deorſuꝫ vndeſe habet ad actus rōnis ſicut inclinatio naturalis ad actus naturales. Res autem naturalis dicit̉ apta ad illudad qd̓ habet inclinationē. Sic etiam homo quando habet voluntatem bene faciendi dicitur aptus eſſe ad illudDeꝰ etiā quādo īmittit homini bonā voluntatem aptateū .i. facit ipſū aptū. Et ideo dicit. Aꝑtet vos in om̄i bono vt faciatis eius volūtatē .i. faciat vos velle omne bonum. Prouerb̓. 11. Deſiderium iuſtorū omne bonū. Heceſt inim voluntas dei ſcꝫ velle qd̓ deus vult nos velle.Aliter enim non eſt bona voluntas noſtra. Volūtas autem dei eſt bonum noſtrū. pͥme Theẜ. 4. Hec voluntasdei ſanctificatio veſtra. Ro. 12. Vt probetis q̄ ſit voluntas dei bona ⁊ beneplacēs ⁊ ꝑfecta. Duplicit̓ aūt aptat̉hō ad benefaciēdū. Uno mō exteriꝰ oꝑando. Et ſic vnꝰhō aptat aliū ꝑſuadēdo vl̓ cōminādo Alio mō aliqͥd interiꝰ exhibēdo: ⁊ ſic ſolꝰ deꝰ aptat volūtatē q̄ ſolꝰ ipſā pōt