in epiſtolam ad Sebreos XIII

quo patet ꝙ actus matrimonialis poteſt eſſe ſine peccato. quod eſt cōtra hereticos. 1. Corin. 7. Si nupſerit virgo non peccauit. Unde dominus ad oſtendendum bonūeſſe actum matrimonij: Primum ſignum fecit in nuptiis ⁊ matramonium nobilitauit preſentia ſua corporali etnaſci voluit de coniugata. Alio modo per violēntiā thori maritalis quando ſcꝫ vir accedit ad alterius vxorem:vel mulier ad alterius viruꝫ. Et quantū ad hoc dicit. Etthorus immaculatꝰ. Et Sap̄. 14. Neqꝫ vitam neqꝫ nuptias mundas iam cuſtodiunt. ſed alius alium ꝑ inuidiam occidit aut adulterans contriſtat. Item capitulo tertio. Felix ſterilis ⁊ incoinquinata. ⁊ que neſciuit thorumin delicto. habebit fructum in reſpectione animarū ſanctaꝝ. ¶ Subdit autē apoſtolus rationē dicens: Fornicatores enim ⁊ adulteros iudicabit deus. In quo eliditerrorem aliquorum dicentium ꝙ deus peccata carnalianon punit nec curat. Ephe. 5. Nemo vos ſeducat inanibus verbis. ꝓpter hec enim ſcꝫ propter peccata carnaliaque premiſerat venit ira dei in filios diffidentie. Ideo dicit hic ꝙ fornicatores propter hoc ꝙ dixit honorabile cōnubium ⁊ adulteros ꝓpter hoc ꝙ dixit thorus immaculatus deus iudicabit id eſt cōdemnabit. Aphe. 5. Om̄isfornicator aut immundus aut auarus quod eſt idoloruꝫſeruitus nō habet partem in regno dei ⁊ xp̄i. ¶ Deindecū dicit. Sint mores ⁊c. ꝓhibet cupiditatē bonoruꝫ exteriorum: circa que contingit peccare duobus modis.Uno em̄ modo per tenacitatem. Alio modo ꝑ cupiditatem. Liberalitas em̄ eſt virtus que ponit medium circapecunias ꝙͣtū ad dationē ⁊ ꝙͣntuꝫ ad acceptionē. Quātum ad primum ſcꝫ contra tenacitateꝫ dicit. Sint moresſine auatitia. Auarus em̄ dicit̉ nimis tenax quaſi auidꝰeris. Vnde Eccͣ. 10. Auaro nihil eſt ſceleſtius. Quantūad ſecundum dicit. Contenti preſentibus. Illi qui ſemꝑhis que habent volunt alia cumulare non ſunt contentipreſentibꝰ. 1. Timo. 6. Habentes alimēta ⁊ quibꝰ tegamur: his contenti ſimus. Vel qd̓ dicitur. Sint mores ſine auaritia. ꝓhibet auaritiam ꝙͣtum ad cupiditatē ⁊ tenacitatem. Cum vero dicit. contenti preſentibus. excludit cauſam auaritie ſcꝫ ſollicitudinē. Matth̓. 6. Noliteſolliciti eſſe ⁊c. Non enim ꝓhibet ꝙ homo non ſollicitetur de rebus in poſterum neceſſarijs. ſed ꝙ cura ⁊ ſollicitudo non preocrupet mentem. Sic em̄ qui preoccupat futurā ſollicitudinē ſollicitus eſt in craſtinū. ¶ Deinde cum dicit. Ipſe enim dixit ⁊c. ponit monitionis rationē Et eſt ratio quare nō debemus ſuꝑflue eſſe ſolliciti. ſed tamen facere qd̓ in nobis eſt ſcꝫ cū fiducia diuiniauxilij. Ipſe enim dixit Ioſue. 1. Non te deſeram id eſtqͥn miniſtrē tibi neceſſaria. neqꝫ derelīquā ſcꝫ fame ꝑirepsͣ. Non vidi iuſtum derelictum nec ſemen eius querēspānem. Vel nō derelinquā quin liberem te a malis. Etex hoc cauſat̉ fiducia in corde. ita vt confidenter dicamꝰEſa. 12. Fiducialiter agā ⁊ nō timebo. ⁊ ꝙ dicamꝰ illudpsͣ. Dn̄s mihi adiutor eſt nō timebo quid faciat mihi homo. Adlutor inꝙͣtum a malis liberat. psͣ. Adiutor in tribulationibus que inuenerunt nos nimis. Et ideo non tiniebo quid faciat mihi homo id eſt aduerſarius quicūqꝫcarnalis Eſa. 51. Quis tu vt timeas ab homīe mortali.Uel diabolus qui dicit̉ homo ab homine victus ſicut ſcipio affricanus. Matth̓. 13. Inimicus hō hoc fecit. ¶ Deinde cū dicit. Hementote prepoſitoꝝ ⁊cͣ. oſtendit quomodo debent bonū operari ꝙͣtum ad prelatos. Et circahoc facit duo. Primo em̄ oſtendit quō ſe debēt haberead mortuos. ſcꝫ vt eorū ſequant̉ exempla. Secūdo quomō ad viuentes vt eis obediant ibi. Obedite prepoſitisveſtris ⁊c. Quantū ad primū duo facit. Prīo em̄ on̄ditquomō bonorum doctrinā imitent̉. Secundo quō malo-

rum doctrinam deuitent ibi. Doctrinis varijs ⁊c. Dicitergo. Mementote prepoſitoꝝ veſtrorū qui vobis locutiſunt verbuꝫ dei id eſt apoſtoloꝝ qui vobis predicauerūtEſa. 51. Attendite ad abraā pr̄em vr̄m ⁊c. Non ſolū aūtp̄dicauerūt verbo: ſed etiā facto oſtenderūt. Matth̓. vlt.Sermonē confirmante ſeq̄ntibꝰ ſignis. Nō ſolū memētote verboꝝ: ſed etiā intuemini exituꝫ. 1. Mach̓. 2. Memētote operū patrū q̄ fecerūt ī generationibꝰ ſuis ⁊ accipietis gloriā magnā ⁊c Iac. 5. Exemplū accipite fratreſmei mali exitus ⁊ longanimitatis ⁊ laboris et patientieꝓphetas qͥ locuti ſunt in noīe dn̄i ⁊c. Sed non ſolū hocīmitemini ſcꝫ exitum vt ſcꝫ ꝓ xp̄o ſapiēter ſuſtineatis: ſꝫetiam conuerſationē. ad bonā em̄ mortem venitur ꝑ bonam conuerſationē. Imitamini etiā fidē illoꝝ: vt ab illanon declinetis. ¶ Sequit̉. Ieſus chriſtus heri ⁊ hodieipſe ⁊ in ſecula. ſcd̓m gloſam ſic introducitur littera iſta.Ipſe enim ſupra dixerat quod ſcilicet dictum eſt Ioſue.Non te deſerā neqꝫ derelinquā. poterant iſti dicere. Ille cui hoc dictū eſt bene debebat confidere de dei adiutorio. Nos autem non ſic quibus non eſt dictum. Hoc remouet apoſtolus dicens ꝙ chriſtus qͥ hoc tunc dixit Ioſue manet ineternum. Et ideo ſicut tūc potuit ipſum iuuare. ita poteſt modo auxiliari nobis. Ideo dicit. Ieſuschriſtus heri ⁊ hodie ⁊c. Uel poteſt referri ad immediate dictum. Iam enim dixerat ꝙ deberent imitari apoſtolos. Poterant dicere ꝙ non eſt ſimile qꝛ illi immediateinſtructi fuerunt a chriſto ⁊ ſeruierūt ſibi. nos autē nō ſicEt iō dicit apl̓s ꝙ chriſtus manet. ⁊ ideo inſtruit nos adſeruiendum ſibi. Unde dicit. Ipſe chriſtus heri ſcilicetin tempore primitiuorum apoſtolorum. et hodie ſcilicetin tempore iſto ipſe ⁊ in ſecula Matth̓. vltimo. Ecce egovobiſcum ſum vſqꝫ ad conſumationem ſeculi. Apoc. 1.Dicit dominus deus qui erat ⁊ qui eſt ⁊ qui venturus ēomnipotens. psͣ. Tu autē idem ipſe es ⁊ anni tui nondeficient. In hoc ergo oſtendit apoſtolus eternitatē xp̄iLectio ſecundaOctrinis varijs ⁊ peregrinis noliteDabduci. Optimū eſt em̄ gr̄a ſtabilire cor: non eſcis que nō profueruntambulantibus in eis: Habemus altare: dequo edere non habent poteſtatē qui tabernaculo deſeruiunt. Quoruꝫ enim animaliūinfertur ſanguis ꝓ peccato in ſancta ꝑ pontificē: hoꝝ corꝑa cremant̉ extra caſtra. Propter qd̓ ⁊ ieſus vt ſctīficaret ꝑ ſuū ſanguinēppl̓m exͣ portā paſſus eſt. Exeamꝰ igit̉ ad eūextra caſtra: improꝑiū eiꝰ portātes. Nō em̄habemꝰ hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrimꝰ. Per ip̄m gͦ offeramꝰ hoſtiā laudis ſꝑdeo id ē fructū labioꝝ ꝯfitentiū noī eiꝰ. Bn̄ficentie aūt ⁊ conmunionis nolitt obliuiſci.Talibꝰ em̄ hoſtijs ꝓmeret̉ deus.Supra monuit apl̓s ad imitandū exempla ⁊ conuerſationem eorum qui deceſſerunt: hic monet ad inſiſtendumdoctrine eoruꝫ. Et circa hoc duo facit. Primo em̄ ponitmonitionē ſuam. Secūdo aſſignat rationē ibi. Habemꝰaltare ⁊c. Iteumr pͥma in duas. Primo enim ponit monitioneꝫ ſuam in generali. Secundo exemplificat ipſamibi. Optimū eſt em̄ gratia ⁊c. Dicit ergo. Nolite abducivarijs ⁊ peregrinis doctrinis. quaſi dicat. Ita dixi ꝙ debetis imitari fidē apl̓orū. Ergo a doctrina ipſoꝝ ꝑ quācūqꝫ aliam doctrinaꝫ nolite abduci id eſt remoueri. Vbi

rfola cqꝫ