Explanatio ſancti Thome

dilatiōis ex quo aliqui ſumpſerūt cauſam. vel occaſionēerroris qui dicūt ꝙ nullus in paradiſuꝫ intrabit vſqꝫ advltimā conſūmationē que erit per finalē reſurrectionē.Sed hoc eſt cōtra apoſtolū. 2ᵉ. corinth. 5. Scimus ꝙ ſiterreſtris domus noſtra huius habitatiōis diſſoluāt̉ ꝙedificationē habemus ex deo domū non manufactā: ſedeternā in celis ⁊c. Iſta ergo cōſumatio de qua loquiturapoſtolus poteſt referri ad premiū eſſentiale. ſcꝫ beatitudineꝫ que habetur per xp̄m. Michee. 2º. Aſcendit pandēs iter ante eos. Quam nō habuerūt ſancti veteris teſtamēti. Vel poteſt referri ad ſtolā corporis que nō dabitur vniuerſaliter vſqꝫ poſt reſurrectionē vniuerſalē: licet forte aliqui iam habeant ip̄am ex ſpeciali priuilegio.Non ergo ſine nobis conſūmant̉: ſed perficiunt̉ dupliciſtola vt ſicut dicit glo. in cōmuni gaudio omniū maiusfiat gaudiū ſinguloꝝ. Unde in hoc nobis deus ꝓuidit.Et ideo dicit. Deo pro vobis aliquid melius ꝓuidentep̄s. Ecce ꝙͣ bonum ⁊ ꝙͣ iocundū habitare fratres in vnūMagis em̄ gaudet homo cū pluribus gaudentibꝰ. Gloſa. Si iſti tenuerūt fidem qui tamdiu expectauerūt regēmultomagis teneamꝰ nos qui ſtatim recipimus. Luce.23. Hodie eris mecū in paradiſo.Capitulū duodecimū.Deoqꝫ ⁊ nos tantā habentes impoſitā nubem teſtiū: deponētesomne pondus ⁊ circumſtās nospeccatū per patientiā curramusad propoſitū nobis certamen: aſpiciētes inauctorē fidei ⁊ cōſummatorē ieſum qui propoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē confuſione cōtempta atqꝫ in dextera ſedis dei ſedetRecogitate em̄ eum qui talē ſuſtinuit a peccatoribus aduerſus ſemetip̄m contradictionē vt ne fatigemini animis veſtris deficientes. Nondū em̄ vſqꝫ ad ſanguinē reſtitiſtisaduerſus peccatū repugnantes.Supra apl̓us multipliciter cōmendauit fidē per quā mēbra xp̄o capiti ꝯiungunt̉: hic ponit moralē monitionē exhortans vt fidē quā tenent corde: operibus demōſtrentſicut etiā monet Iaco. ca. 2ª. canonice ſue. Et primo docet qūo ſe debeant habere circa mala. Secūdo qūo debeant ſe habere circa bona. ca. 13. ibi. Charitas fraternitatis ⁊c̄. Eſt aūt duplex malū. ſcꝫ pene ⁊ culpe. Primo ergo docet qūo ſe debent habere circa mala penalia tolerāda. Secūdo circa mala culpe vitanda. ibi. Propter qd̓remiſſas ⁊c. Ad tolerandū autē malū pene. Primo inducit exemplo antiquoꝝ Secūdo exemplo xp̄i ibi. Aſpicientes in actorē ⁊c. Tertio auctoritate ſcripture ibi. Etobliti eſtis ⁊c. Quantū ergo ad primū dicit Ideoqꝫ noshabentes tantā nubem teſtium interpoſitaꝫ ⁊c̄. Quaſidicat. Ita dictū eſt ꝙ ſancti teſtimonio fidei ꝓbati: nectamen habuerūt ꝓmiſſiones. ⁊ tamen cū hoc nō defecerūt in expectando. Ergo nos qui habemus tantā nubēteſtiū interpoſitā ⁊c. Sancti dicunt̉ teſtes dei: qꝛ verbo⁊ facto glectficabat̉ deus per eos. Math. 5. Sic luceatlux veſtra corā homībus vt videant opera veſtra bona ⁊glorificēt patrē veſtrū qui in celis eſt. Eſaie. 44º. Uosteſtes mei dicit dn̄s. Dicunt̉ autē ſancti nubes. Primoꝓpter cōuerſatiōis ſublimitatē. Eſa. 60º. Qui ſunt iſtiqui vt nubes volāt ⁊c̄. Secūdo ꝓpter doctrine fecunditatē. Iob. 26. Qui ligat aquas in nubibus ſuis vt nonerūpant pariter deorſum. Et. 36. Effundit ymbres ad in-

ſtar gurgitū qui de nubibꝰ fluūt. Tertio ꝓpter ſpiritualis ꝯſolatiōis vtilitatē. Sicut em̄ nubes preſtāt refrigeriū ſic exempla ſcōꝝ. Eſa. 18. Et ſicut nubes roris in diemeſſis. Hanc ergo nubē teſtiū habemus interpoſitā: qꝛex vita ſanctoꝝ quodāmodo inducitur nobis neceſſitasad imitandū. Iaco. 5º. Exemplū accipite fratres exitusmali ⁊ longanimitatis laboris ⁊ patiētie ꝓphetas. Auguſti. Sicut ſpūſſanctus loquit̉ in ſcriptura: ita in geſtisſanctoꝝ que nobis ſunt forma ⁊ preceptū vite Hoc eſt ergo exemplū ſanctoꝝ quod inducit. Sed qꝛ ad cōfirmandū ſe ad aliqd̓ exemplar interdū ex impedimēto ſuperueniente impedit̉ homo. ideo remouet illud qd̓ potiſſimepoteſt impedire. Illud autē eſt pondus peccati. Tribulatio autē eſt quaſi quidā agon. 1º. coꝝ. 9. Om̄is qui inagone cōtendit ab oībus ſe abſtinet. ¶ Sicut aūt in cuiſu ⁊ certamine oportet omnia aggrauatia deponere: ita⁊ in agone tribulatiōis. 2ᵉ. tymoth. 4. Bonū certamencertaui curſum cōſumaui. Qui ergo in tribulatiōe vultbene ad deū currere oportꝫ impedimēta deponere. Iſtaip̄e impedimēta vocauit apl̓us pondus ⁊ circūſtans peccatū. Per pondus aūt poteſt intelligi peccatū perpetratū quod dicit̉ pondus qꝛ animā deprimit ad infima ⁊ inclinat ad aliud. p̄s. Sicut onus graue grauate ſunt ſuꝑme. Grego. Peccatū qd̓ per penitentiā non diluit̉ moxſuo pondere ad aliud trahit. Per circūſtans peccatū poteſt intelligi occaſio peccādi que quidē eſt in omni eo qd̓circūſtat. ſcꝫ in mūdo carne. ꝓximo. demone. Deponentes ergo om̄e peccatū perpetratū quod dicit̉ pōdus ⁊ circūſtans nos peccatū. ſcꝫ occaſionē peccādi. 1ͤ. petri. 2º.Deponētes omnē malitiā ⁊ omnē dolū. Uel pondus poteſt intelligi tediū tribulatiōis. Sic em̄ frequenter tribulatio dicit̉ onus per ꝓphetas ſicut onus damaſci. id eſttribulatio. Quaſi dicat. Nō ſit vobis graue pati ꝓ xp̄oCircūſtans peccatuꝫ dicit̉ temptatio nobis īmiſſa ex circultu hoſtis. 1ᵉ. petri. 5º. Aduerſarius veſter dyabolus⁊c. Uel per pondus affectio terrena. per circūſtans peccatū affectio carnalis que ſcꝫ cauſat̉ in nobis a carne circūſtante. Quaſi dicat. Deponatis affectionē tam tꝑaliūꝙͣ carnaliū ſi vultis libere currere Vnde ſubdit monitionē dicens: Curramus per patientiā ad certamen nobisꝓpoſitū non ſolū illatū qd̓ tamen ſuſtineamus patiēter.Sed nos ip̄i volūtarie curramus. p̄s. Viam mandatoꝝtuoꝝ cucurri. Hoc autē certamen nobis ꝓpoſitū eſt cumiuſticia. Eccl̓. 4. Uſqꝫ ad mortē certa ꝓ iuſticia. ¶ Deinde cū dicit. Aſpicientes ⁊c. ponit exemplū xp̄i. Et circa hoc duo facit. Primo em̄ oſtēdit quare paſſio xp̄i habenda eſt in exemplū ⁊ quid in ip̄a conſiderandū eſt. Secūdo oſtendit fructū iſtius cōſideratiōis ibi. Recogitate eū ⁊c. Sicut em̄ dicit̉ Ephe. 2º. Gratia ſaluati eſtis ꝑfidē. Xp̄us autē eſt auctor fidei. Si ergo vis ſaluari debes intueri exemplar illud. Unde dicit. Aſpiciētes in ieſum paſſum. Hoc ſignificatū fuit per ſerpentē eneū eleuatū ꝓ ſigno in quē aſpiciētes curabant̉. Num̄. 21. ⁊ Io. 3Sicut moyſes exaltauit ſerpentē in deſerto ita exaltarioportet filiū hoīs vt oīs qui credit in ip̄m non pereat ſedhabeat vitā eternā. ¶ Si ergo vis ſaluari reſpice in faciem xp̄i tui. Ipſe em̄ eſt auctor fidei dupliciter. Primoeā docendo verbo. Supra. 1. Locutus eſt nobis in filio.Iohan̄. 1. Unigenitus qui eſt in ſinu patris ipſe enarrauit. Secūdo eam in corde imprimēdo. Phil̓. 1ª. Uobisdonatū eſt pro xp̄o non ſolū vt in ip̄m credatis ⁊c. Itemip̄e eſt conſummatio fidei dupliciter. Uno modo ip̄ammiraculis cōfirmando. Io. 10. Si mihi nō vultis credore operibus credite. Item fidē premiādo. Cuꝫ em̄ fidesſit imperfecta cognitio eius premiū ꝯſiſtit in ip̄ius cognitiōis perfectiōe. Ioh. 14. Ego diliga eū ⁊ manifeſtabo