in epiſtolam ad Hebreos XIX

Lectio ſeptima.T quid adhuc dicam. Deficiet em̄me tempus enarrantē: de gedeon.barach. ſamſon. iepte. dauid. ſamuel. ⁊ ꝓphetis qui per fidem vicerunt regnaoperati ſunt iuſticiā. adepti ſunt repromiſſiones. Obturauerunt ora leonum. extinxerunt impetū ignis. Effugauerūt aciem gladij. conualuerūt de infirmitate: fortes factiſunt in bello. Caſtra verterunt exterorum.acceperunt mulieres de reſurrectione mortuos ſuos.Supra poſuit apoſtolꝰ ea que facta ſunt a patribus perfidem ante introitū ⁊ in ip̄o introitu terre ꝓmiſſiōis: hicaccedit ad narrandū exempla illoꝝ qui fuerūt in ip̄a terra promiſſiōis. que quia multa ſunt ideo breuiter premiſſis noībus patrū ponit in generali precipua facta ip̄oꝝ:ponens cauſam illius breuitatis. Et circa hoc facit tria.Primo ponit noīa patrū: ⁊ cauſam quare breuiter vulteoꝝ facta pertranſire. Secūdo oſtendit quid fecerūt perfidem ibi. Qui per fidē vicerūt ⁊c. Tertio quid per fidēreceperūt ibi. Adepti ſunt ⁊c. Dicit ergo. Quid adhucdica? Quaſi dicat. Perueni vſqꝫ ad tempus introitusterre ꝓmiſſionis: in quo pauca reſpectu dicendoꝝ dictaerant. Remanēt em̄ tot dicenda ꝙ nō poſſent explicariDeficiet em̄ tempus me enarrantē. id eſt ſi velim enarrare non ſufficiet mihi tempus epl̓aris enarratiōis: quedebet eſſe ſuccincta. Unde hieronymꝰ ad paulinū. 6º.cap. Neqꝫ em̄ epiſtolaris anguſtia longius euagari patiebat̉. Vel tpūs vite capit̉ hic. Iſto modo loquit̉ Ioh.vlti. Sunt quidē alia multa que fecit ieſus ⁊c. vbi dicitglo. ꝙ loquit̉ yperbolice. Nec tamen eſt falſum: ſed eſtfiguratiua locutio. p̄s. Ubi nos habemꝰ annūciaui ⁊ locutus ſum multiplicati ſunt ſuper numerū. Dicit litterahieronymi. Si annūciare voluero plura ſunt ꝙͣ narrariqueāt. ¶ Sciendū tamen ꝙ aliqui iſtoꝝ aliqua mala fecerūt. ⁊ aliqua bona. vnde nō numerant̉ hic niſi quantūad bona que fecerūt vel receperūt. Tamen ꝓbabile eſtꝙ om̄es fuerint finaliter ſancti exquo apl̓us nomīat eosin cathalogo ſanctoꝝ. Primo ergo ponit gedeonem dequo Iudic. 6º. quē premittit ⁊ quia nihil mali fecit. ⁊ qꝛfecit factū multū inſigne. ⁊ forte etiā quia accepit maximū ſignū incarnatiōis xp̄i in vellere ⁊ rore. De quo dicitur in p̄s. Deſcendit ſicut pluuia in vellus. Secūdo ponit barach. de qͦ Iudic. 4. Qui nō fuit ita inſignis ſicutgedeon. cui etiā illa victoria nō fuit reputata ſed magismulieri. ⁊ iō forte poſtponit ip̄m. Tertio ponit̉ ſamſon.de quo Iudic. 13. De quo ſpecialiter videt ꝙ non deberet hic numerari: quia in morte peccauit interficiēdo ſe.Auguſti. autē. 1. de ciui. dei dicit ꝙ excuſat̉ quia credit̉hoc feciſſe mandato dei. cuius ſignū eſt: quia nō potuiſſet domū tantā ꝓpria virtute ſubuertere: ſed virtute deique nō adiuuat ad malum. Quarto ponit iepte: de quoIudic. I1º. Iſtū poſtponit ſamſon quia nō fecit tot factainſignia ſicut ille. ¶ Dubitat̉ autē de iepte ſi immolādofiliā ſuam ex voto peccauerit. videt̉ ꝙ nō: quia dicit̉ ibi.Irruit ſpiritus dn̄i in iepte. Et poſt hoc ſequit̉ votū ſuuꝫ⁊ victoria. Contra. Dicit hieronymus ꝙ fuit in vouendo indiſcretus ⁊ in reddēdo impius. Reſpondeo. Dicēdū eſt ꝙ fuit ibi aliquid a ſpiritu ſancto. ſcꝫ motus ad vouendū in generali ꝙ ſcꝫ īmolaret quicquid occurreret ſibi īmolabile. aliquid autē ex ꝓprio ſuo ſpiritu. ſcꝫ ꝙ im

Xmolauit qd̓ non debuit ⁊ in hoc peccauit: ſed poſt penituit. Similiter gedeon peccauit faciēdo ephot ⁊ in temptando deū in petitiōe ſigni in vellere ⁊ poſtea penituitſicut ⁊ dauid de quo ſubdit dicēs: Et dauid ⁊ ſamuel dequibus ſcꝫ in libris regū agit̉. Et alijs ꝓphetis de quibus ſi vellē dicere tempus de ficiet. ¶ Sed tunc queſtioeſt vtrū omnes iſti qui dicti ſunt fuerūt ꝓphete. Reſpōdeo. Dicendū eſt ꝙ ſpūſſanctus mouet mentē ꝓphete ſicut agens principale mouet inſtrumentū ſuū. Poteſt autem ſpūſſanctus mouere ad tria. ſcꝫ ad cognoſcendū. adloquēdū. ⁊ ad faciendū. Et quodlibet iſtoꝝ dupliciter.Ad cognoſcendū. ſcꝫ quādoqꝫ cū intellectu eius qd̓ videt̉ ſicut fuit yſaac ⁊ alij ꝓphete. vnde dicti ſunt videntes. 1. Regū. 9. Qui hodie dicit̉ propheta olim dicebat̉videns. Aliquādo autē ſine cognitiōe eius qd̓ videt̉ ſicut patet in ſomnio pharaonis ⁊ in viſiōe balthaſar. Adloquendū etiā mouet dupliciter. quādoqꝫ ad ſciendū idde quo loquit̉ ſicut patet de dauid. qn̄qꝫ autē neſcit ſicutcayphas ⁊ forte etiā balaam. Similiter etiā quādo mouet ad faciendū ⁊ ſcit quid facit. ſicut hieremias qui abſcōdit lumbare ſuū ſuper eufraten. Quādoqꝫ aūt neſcitſicut dicit augꝭ. ſuper Ioh. de militibus qui diuiſerūt ſibi veſtimenta xp̄i. non tamē cognoſcebant myſteriū adqd̓ illa diuiſio ordinabat̉. Hoc eſt ergo de ratiōe ꝓpheteꝙ cognoſcat illud qd̓ videt. vel dicit. vel facit. Quādoautē non cognoſcit nō eſt vere ꝓpheta ſed participatiuetantū. Et ſic dicit iohānes cayphā ꝓphetaſſe: quia habuit aliquid ꝓphetie. Iſte aūt motus ſpūſſancti dicit̉ inſtinctus ſcd̓m auguſtinū. ¶ Deinde cū dicit. Qui per fidem vicerūt regna ⁊c. oſtendit quid ſancti de quibus lacutus eſt fecerūt. ⁊ primo oſtendit hoc in generali. Secūdo deſcendit ad quedā ſpecialia ibi. Obturauerūt oraleonū ⁊c. Primo autē ponit facti ip̄oꝝ meritū. Secūdopremiū. ibi. Adepti ſunt ⁊c. Circa primū ſciendū eſt ꝙinter om̄es actus exteriores virtutū moraliū actus fortitudinis ⁊ iuſticie vident̉ eſſe precipui: quia maxime pertinēt ad bonū cōmune. Per fortitudinē em̄ reſpublicadefendit̉ ab hoſte. per iuſticiā vero cōſeruat̉. Unde apoſtolus ex vtroqꝫ actu cōmendat ſanctos patres Ab actuquidē fortitudinis cū dicit ꝙ iſti per fideꝫ vicerūt regnaid eſt reges vel etiā regna ip̄oꝝ. ſicut dauid ⁊ ioſue. Nihilominus tamē ſancti ſpūaliter per fideꝫ vicerūt regnaſcꝫ regnū dyaboli de quo Iob 41. Ip̄e eſt rex ſuper vniuerſos filios ſuperbie. Item carnis. Rom̄. 6. Non ergoregnet peccatū in veſtro mortali corpore. Itē regnū mūdi Ioh. 18. Regnū meū non eſt de hoc mūdo. Iſti autēvincūt per fidē. 1ᵉ. Io. 5. Hec eſt victoria que vincit mūdum fides noſtra. Nullus em̄ poteſt preſentia cōtemnere niſi ꝓpter ſpem futuroꝝ bonoꝝ. Per cōtemptū enimprincipaliter vincit̉ mundus. Et ideo quia fides oſtēditnobis inuiſibilia ꝓpter que cōtemnit̉ mūdus. ideo vincit mundū fides noſtra. Ab actu autē iuſticie cōmendateos cū dicit. Operati ſunt iuſticiā. Aliquādo autē iuſticia eſt virtus generalis quādo ſcꝫ obedit legi diuine. p̄sIuſtus dn̄s ⁊ iuſticias dilexit. Et. 2. macha. 9. Iuſtū eſtſubditū eſſe deo. 1ᵉ. Ioh. 3. Qui iuſticiā facit iuſtus eſt.Aliquādo autē eſt virtus ſpecialis ⁊ iſta cōſiſtit in actionibus ⁊ cōicationibus humanis. quādo ſcꝫ reddit quisvnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. Utrāqꝫ autē iuſticiā habuerūt ſancti.Eſaie. 54. Hec eſt hereditas ſeruoꝝ dei ⁊ iuſticia apudme dicit dn̄s Eccl̓. 1. Concupiſcēs ſapientiā ſerua iuſticiā. ſcꝫ obediendo mādatis. Item ip̄am exercendo in populo. p̄s. Feci iudiciū ⁊ iuſticiā in oī tꝑe. ¶ Deinde cūdicit Adepti ſunt ⁊c. on̄dit qͥd receperūt qꝛ adepti ſūt reeꝓmiſſiones. Promiſſio em̄ dei efficax eſt qꝛ nūꝙͣ deficitideus in ꝓmiſſis. Ro. 4. Quecūqꝫ ꝓmiſit deus potens