in epiſtolam ad Sebreos XI&

nebras exteriores. Iſta vero benedictio que erat de fide gentiū futura ꝑ fidē facta fuit. qꝛ reſpicit aliqͥd futurū¶ Deinde cū dicit. Fide Iacob moriēs ⁊cͣ. ꝓſequit̉ defide iacob. ⁊ ponit illud qd̓ ipſe fecit in benedicēdo duobus filijs ioſeph. ſicut habet̉ Gen̄. 48. vbi dicit̉ ꝙ cumnūciatū fuiſſꝫ ioſeph ꝙ pater eius egrotaret adduxit duos filios ſuos quibꝰ iacob benedixit cācellatis manibusin hoc preferēs effraim manaſſe quantū ad dignitatē qꝛde effraim fuit dignitas regalis ſcꝫ ieroboā. Hec aūt benedictio fuit per fidē: qꝛ reuelatū ei fuit ꝙ ita futuꝝ erat.Que quidē benedictio referebat̉ ad populū qui egreſſꝰeſt ab ip̄is nō ad perſonas ip̄oꝝ. Item per fidē adorauitfaſtigiū virge eiꝰ. hoc habet̉ Gen̄. 50. vbi dicit̉ ꝙ fecitioſeph iurare ꝙ ſepeliret eū in ſepulchro patrū ſuoꝝ. etpoſt iuramentū tanꝙͣ ſecurus de ꝓmiſſo adorauit ad caput lectuli vt dicit lr̄a noſtra. Uel faſtigiū virge eius vtdicūt lxx. Uel ſuꝑ faſtigiū vt habet̉ in greco Et totū hocpoteſt ſtare qꝛ ip̄e erat ſenex ⁊ ideo portabat virgā vel recepit ſceptrū ioſeph donec iuraſſet et ante ꝙͣ redderet eiadorauit nō ip̄am virgā nec ioſeph vt quidā male putauerūt ſed ip̄m deū īnixus ad cacumē vel ſuꝑ faſtigiū virge eius. Ad qd̓ motus fuit ex ꝯſideratiōe ptātis xp̄i quāptās ioſeph p̄figurabat. Ip̄e em̄ tanꝙͣ prefectus egyptoportabat ſceptrū in fignū ptātis xp̄i. p̄s. Reges eos invirga ferrea. Ul̓ ſi adorauit faſtigiū idē eſt ſenſus. qꝛ adorauit xp̄m ſignificatū per virgā illā ſicut ⁊ nos adoramꝰcrucifixū ⁊ crucē ratiōe xp̄i paſſi in ip̄a. Vnde ꝓprie nonadoramus crucē: ſed xp̄m crucifixū in ip̄a. ¶ Deinde cūdicit. Fide ioſeph moriens ⁊c. ꝓſequit̉ exemplū de fideloſeph vbi ponit duo: que hn̄t̉ Gen̄. vlti. vbi dixit fratribꝰ ſuis Uiſitabit vos dn̄s. ⁊ mādauit oſſa ſua inde portari. Unde fides eiꝰ fuit quantū ad duo. Prīo qꝛ crediditꝓmiſſionē factā debere īpleri per reditu filioꝝ iſrl̓ in terrā ꝓmiſſiōis. Scd̓o qꝛ in ip̄a credebat xp̄m eſſe naſciturū ⁊ reſurrecturū ⁊ multos cū ip̄o vnde deſiderabat hr̄epartem in illa reſurrectiōe. Et hoc eſt qd̓ dicit ꝙ ioſephmoriēs fide .i. per fidē memoratus eſt de ꝓfectiōe filioꝝiſrael. ⁊ hoc quantū ad primū. ⁊ de oſſibus ſuis mādauitquātū ad ſcd̓m. ¶ Sed quare nō fecit ſe ſtatim portari ſicut pater ſuus. Rn̄deo. Dicendū ꝙ hoc nō potuit qꝛ nōhabebat tūc tantā ptātem ſicut hēbat in morte pr̄is. Etideo tūc poterat qd̓ tn̄ circa mortē ſuā non potuit. Scd̓oqꝛ ſciebat ꝙ multas afflictōes debebāt ſuſtinere filij iſrl̓poſt mortē eius. Vt gͦ haberē t certā ſpem de liberatiōeſua ⁊ reditu ad terrā ꝓmiſſiōis voluit ad ſolatiū corpusſuū remanere cū ip̄is. Un̄ ⁊ moyſes tulit illud ſecū ſicut⁊ quelibet tribus corpus pr̄is ſui. vt dicit hieron̄. ¶ Deinde cū dicit. Fide moyſes ⁊c. ꝓſequit̉ de pr̄ibꝰ qui fuerūt ſub lege. Hoc em̄ tp̄s incepit a moyſe. Eccl̓. 24. Legē mādauit moyſes in p̄ceptis iuſticiarū. Io. 1. Lex permoyſen data eſt. Iſtud aūt tp̄us diſtinguit̉ in tria. ſcꝫ ante exitū de egypto. in exitu ⁊ poſt exitū. Vnde tria facit.Primo em̄ oſtendit qͥd factū ſit ante exitū. Scd̓o qͥd inexitu ibi. Fide reliquit egyptū ⁊c. Tertio qͥd in terra ꝓmiſſiōis ibi. Quid adhuc dicā ⁊c̄. Circa primū duo facit. Prīo em̄ oſtendit quid factū ſit in natiuitate moyſi.Scd̓o qͥd ip̄e fecit ibi. Fide moyſes ⁊c. Ubi tangit̉ hiſtoria que ponit̉ Exod̓ .1. ꝙ pharao mādauit occidi maſculos ne multiplicarent̉. Scd̓o habet̉ ꝙ parētes moyſi vi.dentes ip̄m elegantē abſconderūt eū mēſibus tribus qd̓attribuit apl̓s fidei ip̄oꝝ. Credebāt em̄ aliquē naſciturū qui liberaret eos ab illa ſeruitute. Un̄ ex elegātia pueri eſtimabāt aliquā virtutē dei eſſe in illo. Ipſi em̄ erantrudes ⁊ ruſtici ſudātes in oꝑibus luti ⁊ lateris. Ecc. 19.Ex viſu cognoſcit̉ vir. Ex quo habet̉ ꝙ licet fides ſit deinuiſibilibus tn̄ per aliqua ſigna viſibilia poſſumus nitiad ip̄am. Marci vlti. Sermouē ꝯfirmāte ſequētibus ſi-

&gnis. Ꝙ aūt ipſi hoc fecerūt ex fide nō ex affectu carnalipatꝫ qꝛ nō timuerūt regis edictū. Unde exponebāt ſe periculo perſonarū qd̓ nō feciſſent niſi credidiſſent aliquidmagnū futurū de puero. Math. 10. Nolite timere eos qͥoccidūt corpus ⁊c. ¶ Sed ꝯtra qͣꝛ ip̄i poſtea expoſuerūtip̄m. gͦ nō ꝓpter fidem ſeruabāt ip̄m. Rn̄deo. Dicendūeſt ꝙ expoſuerūt ip̄m nō ad necandū ſed ne ſubriꝑet̉ eis.vnde poſuerūt eū in fiſcella cōmittētes eū diuine ꝓuidētie. Credebāt em̄ ꝓbabiliter ꝙ fuiſſet interfectus ſi fuiſſet apud eos inuētus. ¶ Deinde cū dicit. Fide grandiseffectus ⁊c. oſtendit qͥd ipſe moyſes per fideꝫ fecerit. Etprīo qͥd fecit. Scd̓o on̄dit ꝙ illud factū pertinebat ad fidē ibi. Aſpiciebat em̄ ⁊c. Tāgit em̄ hiſtoriā que habetExo. 2. vbi dicit̉ ꝙ filia pharaonis fecit ip̄m a mr̄e pueri nutriri ⁊ ꝙ adoptauit eū in filiū. Ip̄e aūt negauit ſe eſſe filiū eius nō quidē verbo ſed facto: qꝛ ꝯtra voluntatēpharaonis interfecit egiptiū qui ledebat hebreū Et hoceſt qd̓ dicit grādis effectꝰ ꝑ fidē negauit ſe eſſe filiū filiepharaonis. Quo aūt affectu hoc fecerit on̄dit cū ſubditMagis eligēs ⁊c. In quo on̄dit̉ mirabilis virtus eius.¶ Duo em̄ ſunt que maxīe hoīes appetūt .ſ. iocūditatē⁊ delectationē circa bona exteriora ⁊ his cōtraria maxīefugiūt .ſ. dolorē ⁊ afflictionē que opponit̉ primo. pauꝑtatē ⁊ abiectionē que opponit̉ ſcd̓o. Iſta aūt duo elegitmoyſes .ſ. qꝛ p̄poſuit dolorē ⁊ afflictionē iocūditati peccati tꝑalis que .ſ. ſemꝑ eſt cū peccato. Itē paupertatē p̄poſuit diuitijs ꝓpter xp̄m Prouer. 16. Melius eſt hūiliari cū mitibus ꝙͣ diuidere ſpolia cuꝫ ſuꝑbis. p̄s. Elegiabiectus eſſe in domo dei mei magꝭ ꝙͣ habitare in tabernaculis pctōꝝ. ¶ Quantū gͦ ad primū dicit. Magis eligēs affligi cū populo dei .ſ. quē pharao affligebat ꝙͣ habere iocūditatē peccati tꝑalis .i. trāſitorij. Qd̓ fuiſſet ſicū egyptijs afflixiſſet filios iſrl̓. ¶ Quantū aūt ad ſcd̓mſcꝫ ꝙ p̄elegit pauꝑtatē dicit. Maiores diuitias eſtimāsīproperiū xp̄i .i. ꝓ fide xp̄i. Ead̓ em̄ eſt fides antiquoꝝ ⁊nr̄a. Uel īproperiū xp̄i. qd̓ ſcꝫ ſuſtinuit a fratribus ſuiscui dictū eſt. Nūquid interficere tu me vis ſicut occidiſti heri egyptiū? Qd̓ īproperiū fuit figura ꝙ xp̄s ſuſcipere deberet improperiū a iudeis. p̄s. Improperiuꝫ expectauit cor meū ⁊ miſeriā. Maiores aūt diuitias credidit eſſe duo p̄dicta theſauris egyptioꝝ. Eſaie. 33º. Diuitie ſalutis ſapīa ⁊ ſcīa. ¶ Deinde cū dicit. Aſpiciebatem̄ ⁊c. on̄dit ꝙ p̄dicta fctā moyſi pertinebāt ad fidē xp̄i.Sciendū eſt aūt ꝙ quedā ſūt ẜm ſe bona ⁊ delectabilia.q̄dā aūt ẜm ſe triſtia ⁊ mala. Mala aūt nullꝰ ꝓpt̓ ſe p̄eligit: ſed ꝓpter finē ſicut infirmꝰ p̄e ligit potionē amarā ⁊triſtia delectabilibus ratiōe alicuiꝰ maioris boni qd̓ perhoc pōt ꝯſequi. Et ſic ſancti ꝓpter ſpē finis vltimi et̓nefelicitatis p̄eligūt afflictiōes ⁊ pauꝑtatē diuitijs ⁊ voluptātibus: qꝛ per iſta impediunt̉ a ꝯſecutiōe finis ſperatiMat. 5. Btī eritis cū maledixerīt vobis hoīes ⁊ ꝑſecutivos fuerīt ⁊c. Et ſequit̉. Gaudete ⁊ exultate qm̄ mercesvr̄a copioſa eſt in celis. Gen̄. 15. Ego ꝓtector tuus ſū ⁊merces tua magna nimis. Et iō dicit ꝙ hoc faciebat: qꝛaſpiciebat oculo .ſ. fidei in remunerationē quā .ſ. ex hocſperabat. Vnde fides eſt ſubſtātia ſperandaꝝ reꝝ ⁊c̄.Lectio ſexta.Ide: reliqͥt egyptū. nō veritꝰ aīoſitatē regis. Inuiſibilē eī tāqͣꝫ vidēsſuſtinuit Fide: celebrauit paſcha ⁊ſanguīs effuſionē ne qͥ vaſtabat pͥmitiua tāgeret eos. Fide: trāſierūt mare rubrū tanqͣꝫper aridā terrā. qd̓ experti egyptij deuoratiſunt. Fide: muri hierico corruerūt circuitudieꝝ ſeptē Fide: raab meretrix nō perijt cū